Jammer dat degenen hiervoor Luka Blooms ontwikkeling niet zijn blijven volgen. Van meer vrolijke, innemende nummers van de laat dertiger naar de zestiger die hij nu is met als gedurfd experiment nu 'out of the blue' is iets wat je toch weer vastpakt.

Ik heb hem onlangs in de Stevenskerk weer mogen meemaken. Verkouden als hij was maakte hij er het beste van,om te beginnen met een aantal nummers van deze cd die in de kerk nog vele malen indrukwekkender klonken dan op de cd.

Om als zanger je unique selling point helemaal achterwege te laten en te vertrouwen op de eenvoud van je gitaar, het gevoel dat je erin kunt leggen vanuit eigen ervaringen....ik vond dit album daarom overall het beste wat ik van de man heb gehoord. Stemmig, emotioneel, breekbaar, roerend en prachtig bij elke toon.