Marillion-fan sinds het allereerste begin. Tig keer gezien. Echter,....1 keer met Hogarth. Was destijds reuze benieuwd naar het eerste post-Fish album. Na de eerste keer luisteren was ik teleurgesteld, ik mistte Fish. Na 5 keer luisteren vond ik het een geweldig album. Stuk voor stuk mooie nummers. En gevarieerd, zoals je van Marillion verwachtte. Dus, hoop. Hoop dat ik nu twee 'bands' had waar ik van kon genieten. Fish en Marillion. Helaas werd het 1 grote deceptie. Fish kon na Vigil en Internal Exile niet meer maken wat we van hem gewend waren. En na Seasons End ben ik compleet afgehaakt bij Marillion. Ik heb het meerdere malen echt serieus geprobeerd, maar kon er niet meer aan wennen. Dit was niet meer mijn Marillion. Dus,....Seasons End.....topplaat. Helaas bleef het daarbij.