Oersaai in vergelijking met het meeste wat hij gedaan heeft, maar het 808-achtige ontwerp van het hoesje en de kleuren van de platen compenseert. Ik ga hem dus niet doorverkopen.

Die plaat is oké maar een beetje te pretentieus, vind ik, maar veel beter dan alles wat er sinds You're Dead is uitgekomen.
Er hangt ook een sfeer van 'ik kan alles doen' en dat tikkeltje teveel nep-jazz en nep-VGM helpt niet. Maar niet slecht eigenlijk.
Er zaten ook zeker erg mooie delen maar de hele plaat is veel te kort om dat gevoel te veranderen.

Onvergelijkbaar met Calculating Infinity en Under The Running Board (mijn favorieten). Hele goede muziek, maar echt verlegen in tegenstelling tot Calculating Infinity. Het 'hilarische', 'gekke' of 'jeugdige'-element is hier behoorlijk verbrekend.

Miss Machine blijft toch een prachtig album met sterke momenten, niet teleurstellend, maar, de gestoordheid van toen is hier niet te verwachten. Maar alles is niet verloren : er zijn er nog klein stukjes van die gekke momenten hier en daar, en dat maakt de ervaring anders maar nog interessant ! De groep klinkt meer beleefd, maar op een manier mooi verenigd. Dit album is dus iets anders dan de vorige, en misschien hoef je het zelfs niet te vergelijken.

Ik geef dit een 4, want het is nog één van de beste van zijn categorie.