De invloed vanuit de jaren '70 en '80 was op voorgaande albums al duidelijk merkbaar, maar met hun laatste worp Skeletá kunnen we er zeker niet meer omheen dat hier sprake van is (op Impera eigenlijk ook al niet maar goed). Zelf ben ik groot fan van veel muziek uit die jaren, dus ik vind het allerminst erg, sterker nog, voor mij is dit tot dusver hun beste. Goed om te horen dat bijvoorbeeld een orgel een meer prominente plek weet te veroveren in de moderne rock/metal, specifiek in het nummer Umbra, het heeft wel iets weg van The Doors of Deep Purple. Ook het gitaarwerk op dat nummer is indrukwekkend. Er staat naar mijn idee geen slecht nummer op, en het vormt een samenhangend geheel. Een aantal mensen die ik ken die Ghost al een langere tijd afgeschreven hadden, zijn met dit album toch weer teruggekomen, al is het misschien maar voor even wie zal het zeggen. Nu is de mening van iemand anders geen reden voor mij om zelf een album sterk te vinden of dat de muziek dan ineens wel waarde heeft, maar het toont voor mij wel aan dat ze toch weer een publiek dat ze kwijtwaren weten terug te veroveren.

1. Skeletá
2. Impera
3. Prequelle
4. Meliora
5. Infestissumam
6. Opus Eponymous