Ik ben 68 jaar en een enorme muziekliefhebber. Ik volg de hedendaagse muziek nog op de voet.
Dit is mijn eerste kennismaking met Vampire Weekend. Ik kende enkel het nummer Hochata.
En wat een schot in de roos. Een heel aangename plaat, waarbij de eerste 5 nummers allemaal hoogtepunten zijn. The Surfer vind ik dan weer ietsje minder. Maar Mary Boone vind ik dan weer een echte parel. In tegenstelling tot anderen vind ik Hope (10) dan weer iets minder. Te voorspelbaar en de verrassing ontbreekt wat. Maar al met al een heel heel goede plaat.