Ik kwam er net achter dat dit het eerste Cure-album was dat ik niet kocht. Ik had Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me nog wel aangeschaft, maar eigenlijk was het toen al wel een beetje klaar voor mij met The Cure. Maar na Songs of a Lost World (2024) las ik op meerdere plekken dat deze dus tot de beste 3 van de band zou behoren (uit de eighties), samen met Faith en Pornography. Nou, daar kan ik me niet echt in vinden.

Ik vond The Cure met Kiss Me.. en dit album eigenlijk een beetje te poppy worden, met titels als Why Can't I Be You, Just Like Heaven en van deze Lullaby en Lovesong. Zeker komt Disintegration qua zwaarte niet in de buurt van die andere twee (en ja, die twee zijn ook nu nog loodzwaar). En nu ik deze weer zo hoor ben ik het nog steeds eens met mijn toenmalige ik; te poppy naar mijn smaak...