Het is allemaal wat vlakjes inderdaad, de opener is sterk en een mooi eerbetoon aan Eric Woolfson, de afsluiter 'be my baby' zie ik als een grapje omdat hij ooit de ritmepartij van dit lied heeft "geleend" voor 'Dont answer me'. Het album heeft soms best wel de sfeer van de betere project tijden maar is vlak