Ook op deze plaat komen alle Stones-klankkleuren voorbij. Zeker de eerste nummers klinken erg energiek, maar ook erg druk. De Stones zijn op hun best als het wat 'kaler' klinkt.
Blues, rock, vleugje pop, ballad, mid-tempo, country, harmonicagescheur, het komt allemaal weer aan bod.
Ringing hollow raakt bij een gevoelig snaartje, beetje country met het Richard slide effect, Het standaard Richards-zang nummer wordt deze keer behoorlijk ondersteund door Jagger, wat goed uitpakt. Vanwege de gitaarsolo springt Back in your life er voor mij uit. De afsluiter is een cover van Chuck Berry, maar met een behoorlijke vleug Diddley en allerlei blues-invloeden erin, De andere nummers hebben allemaal iets weg van eerder werk.
Na een eerste keer luisteren ben ik toch wel weer onder de indruk, maar niet zo veel als met hun vorige plaat, met Sweet sounds kregen ze me helemaal plat. Het blijft verbazingwekkend dat je met hun typische sound, die qua ontwikkeling ergens eind jaren 70 is gestopt, na ruim 40 jaar nog steeds niet verveeld.