Rolling Stones - Foreign Tongues (2026)

Ben erg benieuwd.

In the stars is gewoon weer lekker Stones.

De LP wordt weer in 489403 kleurtjes uitgebracht, maar goed, ik zag een leuke zilver achtige variant (ook met hoes, ipv rood) daar ga ik maar voor.

Volgend jaar zal er wel weer een 1 jaar anniversary editie komen, dat zien we dan wel weer.
Ze zijn lekker bezig de laatste tijd

De nieuwe single klinkt degelijk. Van deze mannen mag je natuurlijk niet verwachten dat ze in één keer in de winter van hun carrière wereldmuziek gaan maken, dus het is erg knap dat ze toch zeer genietbare én herkenbare muziek weten te produceren. Een album van een uur is dan wel weer veel te lang. Het moet echt wel met maximaal drie kwartier ophouden lijkt me. Ik vrees voor een aantal fillers. Maar goed, we zullen het de tiende van juli gaan horen.

In the Stars is ok, wel een beetje bekende riff die dan net even iets anders uitpakt en Gimme Shelter achtige oohs.
Ach jezelf citeren mag best na 64 jaar
Boeiender vind ik Rough and Twisted. Een pittig bluesje met fijn slide werk van Ronnie Wood en lekker rauw en ongepolijst.
Een uur Stones is inderdaad wel aan de lange kant. Het zal niet de eerste keer zijn dat halverwege de aandacht weg zakt.
Hackney Diamonds viel heel goed mee en dit zijn veelal songs uit die sessies.
En er zijn weer wat gasten: Paul McCartney, Steve Winwood, Robert Smith en Chad Smith.
Wijlen Charlie Watts is ook nog op één track te horen. Een opname die hij deed niet lang voor zijn dood.

Ik weet niet of ik hier heel erg naar uitkijk.

Powerhouse drummer. Zijn werk met de Chili Peppers is wel ok vind ik, maar geen idee hoe het hier uitpakt.

In The Stars doet me een beetje denken aan hun begin jaren '80 periode. Had zo op Undercover gekund. Rough And Twisted hakt er inderdaad wel lekker in.
Och laat maar komen hoor. Dat ze nu nog zulke genietbare platen maken is sowieso een uniek fenomeen.

In één maand opgenomen hoorde ik in een nieuwsuitzending.... Hhmmm,... da's best erg rap. Gevolg: hapklare brokken?
10 juli zal ik het niet met AI gegenereerde album gaan beluisteren.

Dan hebben ze t over die 4 nieuwe nummers denk ik, de rest is van de Hackney Diamonds sessies...

Ik hoop dat dat zo is zoals jij zegt, want 14 nummers opnemen in 1 maand is natuurlijk technisch mogelijk - de 'goede oude tijd' dat nummers moesten rijpen tijdens sessies is blijkbaar al lang voorbij...

Er zit blijkbaar een nummer in met Robert Smith, kijk nu heeft dit album ook mijn aandacht

De eerste 2 singles vallen bij mij al bijzonder goed in de smaak. Het album begint in ieder geval al lekker gevarieerd. Hopelijk is dat een voorbode voor de rest. Wellicht komt er dan nog een ballad bij, een vuig rockplaatje en misschien nog een hip probeerseltje uit het brein van Jagger. De meeste Stones albums hebben wel een prettige variatie in stylen om het boeiend te houden. Of ze langer dan 3 kwartier kunnen boeien vraag ik mij af. Vaak bleek dit niet het geval, met uitzondering van Exile On Main St. natuurlijk.

Ik vind het vooral fijn dat ze op Rough And Twisted en In The Stars lekker dichtbij het vertrouwde geluid blijven.

DeKip schreef:Zo'n korte periode voorkomt hopelijk overproductie, is mijn eerste gedachte. Bij Hackney Diamonds mopperde menigeen daarover. Het blijft speculeren tot verschijning.

Natuurlijk kunnen de Stones langer dan 45 minuten boeien! Waarom zouden de Stones dat niet kunnen?

De Stones kunnen wel 2 uur boeien hoor . Ik ben erg nieuwsgierig naar dit werkje alhoewel Hackney Diamonds hier al sinds het uitkomen in de kast staat zonder een platenspeler gezien te hebben .
Ik denk dat ik HD ook maar op cd ga kopen want dat draai ik sneller dan een LP . Om de haveklap de naald schoonmaken en met borstel door de groeven en ook nog de boel wassen . Niks voor mij , een cd erin en klaar . De cover vind ik erg lelijk , doet me aan Bassie en Adriaan denken maar het gaat om de inhoud .

rudiger, vriend, wat is er mis met Bassie en Adriaan?

Agh Hans, ik zou dolgraag naar een 4 uur durend concert van The Stones gaan. Begrijp me niet verkeerd. Maar of de Stones een album kunnen leveren die langer dan 45 minuten mijn aandacht vast weet te houden, daar twijfel ik aan. Nogmaals, met uitzondering van Exile on Main St. Maar de jaren 90 albums en bijv Steel Wheels, welke allen meer dan prima materiaal bevatten, weten mij persoonlijk niet van begin tot eind te boeien.

Helemaal niks maar ik vind de cover wat op een circus Renz affiche lijken .
Ik denk dat het verder gaat op dezelfde voet als HD . Niks mis mee .

Van dik hout zaagt men planken drummer. Prima voor RHCP maar als sessie muzikant behoorlijk mager wat deze man in huis heeft.

Het is ook mijn type drummer niet echt. Strak en veel power, maar niet echt subtiel. The Stones hadden ooit ook hun funkrock periode. Misschien is er iets in die stijl teruggekeerd en is ie er daarom bij, geen idee.
Maar met een baas als Steve Jordan achter de kit lijkt mij dat niet echt nodig.

Ik hoop stiekem een beetje op een fijn reggaenummer, liefst met Keith als zanger

In The Stars klinkt erg fijn!

Beide singles zijn toch weer verrassend genietbaar. Verrassend niet qua sound maar juist omdat ik tweede garnituur nummers had verwacht. Tenslotte werd het album deels samengesteld van overblijvers van de Hackney Diamonds sessies.
Lekker geluid. Hoes is klote. Het is ze vergeven.

Er zijn slechts een stuk of drie, vier nummers van de HD sessies gebruikt, de rest is van de sessies uit 2025-26.
Dit even voor de duidelijkheid.
Er was eerst spraken van dat ze al drie kwart album hadden klaar liggen, maar dat is voor het grootste gedeelte uiteindelijk niet gebruikt.
De nummers waarop McCartney, Watts en Ben Waters spelen zijn die over waren van eerdere opnames. Watts stamt al vanuit ca 2019 en ze zouden vier nummers met hem hebben opgenomen, met de twee van HD komt dat op drie, dus er is er nog eentje, die nog niet is gebruikt.
McCartney had op twee nummers mee gespeeld, eentje kregen we in 2023 al, nu dus het andere. Waters speelt op twee nummers mee (o.a. op Rough and Twisted), maar die zijn dus al van de HD sessies.

Is #9 een Amy Winehouse-cover??

Nog even over de cover gesproken, volgens mij stelt het een mengeling van Mick Jagger en Keith Richards voor op een cartooneske manier.

Met nog een vleugje Ronny Wood.

Het meest verassende is dat Robert Smith van de Cure op verschillende nummers prominent aanwezig schijnt te zijn, even afwachten of dat klopt, Rolling stones meets the Cure, bijzonder.

Dat klopt. Ron wood heeft dit bevestigd.

Hij schijnt achtergrondzang te doen op een nummer. Mick kwam hem tegen in de studio en maakte een praatje met hem. Ze hadden elkaar nog nooit ontmoet en Mick vond nu hij er tóch was ook wel wat op het album mee kon doen. Dus feitelijk toeval, maar apart.

hoezo cartoonesk?