Toen ik lang geleden Bongo Fury voor het eerst hoorde, was ik toch wat teleurgesteld. Het werd uitgebracht als een Zappa/Beefheart-plaat, maar ik vond dat Beefheart wat ondergesneeuwd was. Op Musicmeter staat Bongo Fury onder Zappa/Beefheart/Mothers en deze editie volledig onder Zappa. In beide gevallen is het Zappa die de boventoon voert. Maar er blijkt wel meer Beefheart-magie te zijn geweest dan op Bongo Fury te horen is. Het was me altijd al een raadsel waarom The Torture Never Stops niet op Bongo Fury staat. Deze versie is zoveel beter dan op Zoot Allures. Dus voor de Beefheart-fan: een aanrader. Ook zeer geïnspireerde versie van Willie the Pimp. Voor de Zappa-fan ook een aanrader, vanwege de ruimte voor de gitaarsolo's.