'Gax'; leuk als opening, maar gaat verder waarschijnlijk nooit meer gebruikt worden, kreeg een slecht gevoel over de CD toen ik dit nummer opende. Dit werd even daarna snel weer recht gezet met 'Kontact Me' een echte Boys Noize sound waar je meteen weer zin krijgt om de rest van de tracks te beluisteren. Door naar 'Starter' een track die ik al eerder beluisterd had, en dus wist wat ik kon verwachten, ook deze track mag mee in een staalte Boys Noize van de bovenste plank.
'Jeffer' was het volgende nummertje wat mijn koptelefoon mocht aanschouwen. Een track die niet 'DE' sound van Boys Noize heeft, maar daar in tegen wel een lekker stukje heeft om 'los' op te kunnen gaan.
Popelend ga ik door naar 'Transmission', goed begin, maar wanneer begint het nummer nou eens te rocken? niet dus, helaas.. Bij mij komt de track 'Nerve' voorbij gespeeld, hoort deze misschien bij de opening van de CD, hij valt tegen, snel doorspoelen, maar ook daar valt niets te halen.
'Trooper' eindelijk! Misschien kunnen we weer los gaan, maar het mist iets, iets waar je van schrikt, en denkt 'woow'.
'Drummer' verschijnt in de tracklist balk en aan de eerste sound voel ik al meteen dat hier meer in zit dat de voorlaatste tracks, en het lukt ik krijg weer een Boys Noize gevoel en dit gaat door 'Rozz Box' brengt mijn duimen weer omhoog, Boys Noize probeert toch nog wel wat neer te zetten waar we op kunnen rocken, alleen geloof ik dat het met deze track misschien toch nét even wat stil zal staan.
'Nott' doet de album naam eer aan, wat een power komt er meteen uit de eerste beat, los gaan op Boys Noize zoals dat ook kon op de tracks van Oi Oi Oi. Hopend dat 'Heart Attack' DE kaskraker word van heel de CD, hopende dat deze Oi Oi Oi zal verbloemen, maar wat hoor ik. Tot mijn verbazing gaat het terug naar het groene gras, zittend op de grond, wachtend, tot de avond valt en de ECHTE DJ's op gaan staan om een sterk staaltje werk neer te gaan zetten. Zwijmelend luister ik het laatste nummer af, met de gedachten...

Oi, Oi, Oi.