Trivium - Ascendancy (2005)

Vast Trivium komt je wel vrij gemakkelijk voor de voeten ja, ook al probeer je het zoveel mogelijk te ontwijken

Dat kan ik me voorstellen dat je dat denkt ; ik had er ook nog nooit van gehoord en ben ook geen echte metalhead. Doordat dit album echter genoemd werd in de muziekgame de Metalbattle, heb ik wat muziek hiervan opgezocht en beluisterd.

Metal, die ik wél kan waarderen..
Gewoon een fijne stem.. een beetje hardrock-achtig hier en daar..
Niet dat lelijke gekrijs, ondanks dat er flink wordt geschreeuwd..

Geen irritante 'grunting' of hoe we het ook moeten noemen.. Daar houd ik gewoon niet van.. Het moet instrumentaal lekker klinken én die vocals moet ik uit kunnen staan.. En dat doet het, voor mij in ieder geval..

Vind het prima.. luisterde het vroeger wel eens, maar dat is al even geleden.. Tijd om weer eens 'uit de kast' te pakken

Gegeven je criteria voor metal afgezet tegen het materiaal op Ascendancy, zou er nog zomaar eens een hele wereld voor je kunnen opengaan.

Perhaps .. ik heb vaak de voorkeur aan andere genres gegeven, maar metal gaat er hier en daar best goed in.. Dus tips zijn altijd welkom.

Deze plaat is echt supergoed. Een combinatie tussen killswitch engage en Metallica. Zang/scream is goed, gitaarwerk is van een superhoog niveau en ook de drum/bass doen zeker niet onder.
Alleen de liedjes gaan naar loop van tijd wel een beetje op elkaar lijken. Maar er zijn wel een paar nummers die eruit schieten zoals:
pull harder on the strings of your martyr, gunshot to the head of trepidetion, like light to flies, the deceived en departure.
vet album is het luisteren zeker waard!!

Deze plaat als dertienjarige knul aangeschaft vanwege de 'stoere cover'. De cover vind ik nog steeds erg mooi, maar dat kan ik van de muziek niet echt zeggen. Het is redelijk, maar echt geen hoogvlieger.

De cover is spuuglelijk

Ik weet niet naar welke plaat jij hebt geluisterd?
Dit is nou grunten, lijkt mij.

nee dat is het niet. Typisch hardcore/metalcore schreeuwstemmetje. Geen grunten.

Inderdaad man. Aardige plaat verder maar ik luister liever bijvoorbeeld Avenged Sevenfold dan Trivium. Mijn klein broertje is verslaafd aan deze band, ik snap niet zo goed waarom eigenlijk. Toch een redelijk goede plaat met als persoonlijke favorieten: A Gunshot to the Head of Trepidation, Pull Harder on the Strings of Your Martyr en Rain.

Hehe, Trivium. Ben mijn externe harde schijf er even op aan het naslaan, want daar staat mijn volledige muziekbibliotheek van de afgelopen zeven jaar op. Het zal ongeveer jaren geleden zijn dat ik er nog eens naar geluisterd heb, maar ik kon deze gelegenheid niet laten schieten om Ascendancy een zwier te geven.

Destijds was dit het ideale instapalbum voor het metalgenre. Trivium was razend populair (met zelfs airplay via The Sims 2, vraag me niet hoe ik dat weet) en dat was verrassend noch onterecht. Niet verrassend, want toentertijd was er een grote hype aan de gang om Gothenburgriffs te spelen en een harde brul of luide scream te combineren met cleane zang. Steek het op Killswitch Engage. En Roadrunner Records.

Trivium pastte perfect in die trend, samen met onder anderen Bullet for My Valentine, Avenged Sevenfold, Atreyu, All That Remains en vele anderen. Toen ging het nog onder de term 'metalcore'. Mijn god, ik denk niet dat de metalscene er ooit zo naast heeft gezeten. Ik doop deze zijstroming zeven jaar na dato om tot 'stadionmetalcore'.

Maar de populariteit van Trivium, meer bepaald van Ascendancy, is ook niet onterecht. De jonkies kwamen niet met een origineel geluid, maar wisten wel knallers van tracks te maken die mij vandaag de dag nog aan het meebrullen brengen. Like Light to the Flies en Pull Harder on the Strings of Your Martyr zijn de bekende hits, maar het melodieuze, aalgladde en immer catchy Dying in Your Arms is hier in mijn ogen het prijsnummer.

De plaat is verre van consistent en de band oogste natuurlijk de nodige (niet geheel onterechte) haat van de meer underground metalfans, maar Ascendancy kan in feite niet te boek staan als een misser van formaat. Daarvoor zijn bepaalde tracks veel te sterk en staat dit in het mainstream metalgenre nog steeds als een huis. En voor veel metalheads van deze generatie is het sentiment van formaat. Het zal weer enkele jaren duren eer ik dit nog eens draai, maar ik durf nu al te wedden dat het opnieuw een grote glimlach op mijn gezicht zal toveren.

leuk plaatje ! het mag dan wel niet heel vernieuwend zijn maar tog blijft het leuk om zo af en toe is naar te luisteren.

Nog steeds het beste album van de band, wat mij betreft. De songs worden op gegeven moment behoorlijk eenvormig en het voortdurende geschreeuw van zanger Matt Heafy gaat na een aantal songs ook wel wat vervelen, maar wat een energie en wat een overtuiging! De vonken spatten werkelijk van deze plaat af. En een song als het aanstekelijke Pull Harder On The Strings Of Your Martyr is behoorlijk geniaal. De wisselwerking tussen brute en cleane zangpartijen werkt uitstekend en de hele band is geweldig op dreef. Productioneel staat alles tenslotte ook als een huis en er zit geen slechte song tussen.

Waar op het debuut vooral nog de potentie te horen was maar nog niet volledig benut werd is het op dit album wel anders. Harde stukken worden goed afgewisseld met cleane stukken. De vocals zijn ook al een stuk beter, met name clean. Al met al is het een typische metalcore plaat, maar daar is niets mis mee, ik kan het wel waarderen. Met knallers als Like Light to the Flies en Departure, maar ook de bonustrack Blinding Tears Will Break the Skies is dit een goed echt begin van deze band. De plaat duurt lang, zeker met bonustracks, maar verveeld niet. Zeker 4 sterren waard.

1. Ascendancy
2. Ember to Inferno