Gary Moore - Back on the Streets (1978)
21 stemmen | gemiddelde 3,40
Ierland
Rock
Label:
MCA
Back on the Streets (4:26)- Don't Believe a Word (3:53)
- Fanatical Fascists (3:06)
- Flight of the Snow Moose (7:18)
- Hurricane (4:55)
- Song for Donna (5:32)
- What Would You Rather Bee Or a Wasp (4:57)
- Parisienne Walkways (3:23)
Joy
[permalink] geplaatst op 13 oktober 2007, 18:28 uur rampetampeplaat met een zeer sterke opener, die laat zien wat moore als gitarist in huis heeft
typisch jaren 70 sound
daarna wat wisselvallig, wat balades, wat standaard nummers, mara wel catchy
als eerste plaat van heer moore zeg, ik, dikke 4!
3,0 [permalink] geplaatst op 26 januari 2008, 15:21 uur Volgens mij niet de eerste, maar de tweede elpee van Gary Moore. Ik heb hem met een andere voorkant (loopt hij met een gitaar uit de bajes)
Joy
[permalink] geplaatst op 26 januari 2008, 15:29 uur
4,0 [permalink] geplaatst op 10 oktober 2008, 14:56 uur Bush Beast schreef:
Volgens mij niet de eerste, maar de tweede elpee van Gary Moore. Ik heb hem met een andere voorkant (loopt hij met een gitaar uit de bajes)
Die vinylversie heb ik ook en die heb ik grijsgedraaid als puber en later nog een andere cd-versie met dezelfde titel aangeschaft.
De ballads zijn kippevelveroorzakers.
Down_By_Law
[permalink] geplaatst op 26 januari 2009, 18:52 uur Redelijk solo-album, met als hoogtepunt natuurlijk 'Parisienne Walkways'.
3,5 [permalink] geplaatst op 19 mei 2009, 21:18 uur Met de hulp van Phil Lynott heeft Gary een heel aardig album weten te maken.
[permalink] geplaatst op 21 oktober 2010, 23:05 uur Track 7 heet: What Would You Rather Bee Or A Wasp
Hier ontbreekt "Or A"
4,0 [permalink] geplaatst op 22 oktober 2010, 11:36 uur Een mooi album, zo aan de vooravond van zijn succesvolle hardrockperiode, die weer werd opgevolgd door een nog meer voorspoedig bluestijdperk. Beide periodes hebben hun merites, maar Back on the streets is nog erg lekker spannend en afwisselend: rock, punk, ballads (met Phyl Lynott), progrock en zelfs een vleugje jazz. Het instrumentale Hurricane (met Don Airey) is wat mij betreft het hoogtepunt: schitterend thema en een intens virtuoze gitaarsolo. Degenen die hier van houden, raad ik aan eens te luisteren naar de (lastig te verkrijgen) albums van Collosseum II, voor mij nog altijd het meest krachtige dat Gary Moore op de plaat heeft gezet, naast zijn sessiewerk trouwens voor Cozy Powell (Over the Top).
4,5 [permalink] geplaatst op 6 februari 2011, 20:39 uur Mijn eerste Gary Moore album. Ergens gekocht in 1982. Met een andere hoes overigens. Een alleraardigst album met een aantal jazzrock- achtige stukken en natuurlijk het schitterende Parisienne Walkways.
4,0 [permalink] geplaatst op 6 februari 2011, 20:55 uur Ja, deze hoes is echt oerlelijk. De original met zijn gitaarkoffer in de hand is veel mooier.
[permalink] geplaatst op 6 februari 2011, 23:15 uur Alweer is ons een goede muzikant ontvallen. Gary is vanochtend tijdens een vakantie in Spanje aan een hartaanval overleden. RIP !!
[permalink] geplaatst op 6 februari 2011, 23:32 uur RIP
Als er een lid van één der beste bands ever ons ontvalt is dat altijd triest. Ook al is zijn later werk een stukje minder mooi.
4,0 [permalink] geplaatst op 6 februari 2011, 23:41 uur 'Don't believe a word'. Gary Moore is niet dood. Long live the king....... The music.
[permalink] geplaatst op 7 februari 2011, 14:43 uur Tsja, was er wel een beetje stil van. Ondanks dat ik hem de laatste jaren uit het oog ben verloren heb ik prettige herinneringen aan de jaren '80 periode van Gary, toen hij nog lekker de hardrock gitaarheld uithing. Deze soloplaat is tegelijkertijd met Black Rose van Thin Lizzy geschreven en dat merk je. Het titelnummer is een van de beste nummers van de heer Moore (maar had daarbij wel hulp nodig van de heer Lynott).
2,5 [permalink] geplaatst op 10 oktober 2011, 2:02 uur Voor kant 1 overwoog ik 4 of 4½ ster te geven. Ik ben niet zo dol op Fanatical Fascists, maar ik zal niet beweren dat dat slecht of zelfs matig is.
Dan komt kant 2, met twee ballads die de onderbuik van mijn overgrootmoeder proberen te kietelen en twee instrumentalen die inferieur zijn aan de Eland in de Sneeuw. Wie wil kan berekenen wat mijn waardering daarvoor is.
