Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.
- deric raven: Slapeloze Nachten van The Opposites.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.
- deric raven: Slapeloze Nachten van The Opposites.
- OWW: 40 Watt Sun - The Inside Room: op een zeer comfortabel bedje van trad. doom met kettingzaagriffs presenteert Pat Walker zijn waanzinnig mooie en unieke vocalen met ditto teksten die mij diep ontroeren en in vervoering brengen. Heartfelt Doom Metal.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.
- deric raven: Slapeloze Nachten van The Opposites.
- OWW: 40 Watt Sun - The Inside Room: op een zeer comfortabel bedje van trad. doom met kettingzaagriffs presenteert Pat Walker zijn waanzinnig mooie en unieke vocalen met ditto teksten die mij diep ontroeren en in vervoering brengen. Heartfelt Doom Metal.
- Ward: Toen ik gistereb Deafheaven - Sunbather voor het eerst draaide. Nooit gedacht dat er ooit een black metal-plaat zou zijn die me zo zou weten te boeien. Holden ga ik ook nog aan beginnen, hoge verwachtingen.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.
- deric raven: Slapeloze Nachten van The Opposites.
- OWW: 40 Watt Sun - The Inside Room: op een zeer comfortabel bedje van trad. doom met kettingzaagriffs presenteert Pat Walker zijn waanzinnig mooie en unieke vocalen met ditto teksten die mij diep ontroeren en in vervoering brengen. Heartfelt Doom Metal.
- Ward: Toen ik gistereb Deafheaven - Sunbather voor het eerst draaide. Nooit gedacht dat er ooit een black metal-plaat zou zijn die me zo zou weten te boeien. Holden ga ik ook nog aan beginnen, hoge verwachtingen.
- Eveningguard: Niets minder dan vrijwel alles van Modest Mouse. Ik ben er helemaal gek van.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien
- Misterfool: Ik denk dan toch Steve Reich- Music for 18 musicians: dat is een plaat die mijn blik op muziek enorm heeft verbreed. Al weer 2.5 jaar geleden ontdekt.
- deric raven: Slapeloze Nachten van The Opposites.
- OWW: 40 Watt Sun - The Inside Room: op een zeer comfortabel bedje van trad. doom met kettingzaagriffs presenteert Pat Walker zijn waanzinnig mooie en unieke vocalen met ditto teksten die mij diep ontroeren en in vervoering brengen. Heartfelt Doom Metal.
- Ward: Toen ik gistereb Deafheaven - Sunbather voor het eerst draaide. Nooit gedacht dat er ooit een black metal-plaat zou zijn die me zo zou weten te boeien. Holden ga ik ook nog aan beginnen, hoge verwachtingen.
- Eveningguard: Niets minder dan vrijwel alles van Modest Mouse. Ik ben er helemaal gek van.
- zalwelnikszijn: King Tubby Meets Rockers Uptown.

Nieuwe vraag: welk nummer wil je graag eeuwig aan je moeder opdragen?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.

Nieuwe vraag: welk nummer wil je graag eeuwig aan je moeder opdragen?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.

Wil je er over praten, Wouter?

Niet eens iets van Deep Purple, CPR1?

Wat is dit nou weer voor een sentimentele vraag?

Nee, eigenlijk niet Vond het zelf wel een leuke vraag, maar als jullie iets leukers weten - zeg uw zegje...

Ik vind For Emma, Forever Ago ook heel sentimenteel.

Heb ik alleen nog nooit een vraag van gezien hier.

Van Emma?

Forever ago was er geloof ik eens zo'n vraag.

Lekker, lekker

Misschien de vraag een beetje hervormen naar Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

Prima!

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.

Aha, nu snap ik jouw avatar.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.

Bij welk nummer moet ik aan woutorrmusic zn moeder denken?

Lastige vraag.

Toch wel best geil, Slowgaze, best wel, geil, ja...

Aha, nu snap ik jouw avatar.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Masimo: Frederique Spigt - Mijn Hart Kan dat Niet Aan. Omdat lievelingsliedje van moederlief.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Masimo: Frederique Spigt - Mijn Hart Kan dat Niet Aan. Omdat lievelingsliedje van moederlief.
- jasper1991: Zo veel; Crosby, Stills & Nash, Ane Brun, Ryan Adams, Neil Young, Joni Mitchell, etc.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Lucifer's Friend: Nu de vraag tussentijds is gewijzigd, behoud ik me het recht voor om hem nogmaals te beantwoorden. Deep Purple - April, daar mijn moeder in deze maand als Ram onder een gelukkig gesternte ter wereld kwam. Om over de grandeur van deze rock-orchestratie nog maar te zwijgen.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Lucifer's Friend: Nu de vraag tussentijds is gewijzigd, behoud ik me het recht voor om hem nogmaals te beantwoorden. Deep Purple - April, daar mijn moeder in deze maand als Ram onder een gelukkig gesternte ter wereld kwam. Om over de grandeur van deze rock-orchestratie nog maar te zwijgen.
~Sloomblik: Ernst, Bobby & De Rest - Het schoonmaaklied.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Lucifer's Friend: Nu de vraag tussentijds is gewijzigd, behoud ik me het recht voor om hem nogmaals te beantwoorden. Deep Purple - April, daar mijn moeder in deze maand als Ram onder een gelukkig gesternte ter wereld kwam. Om over de grandeur van deze rock-orchestratie nog maar te zwijgen.
~Sloomblik: Ernst, Bobby & De Rest - Het schoonmaaklied.
- Cabora: Onvermijdelijk natuurlijk bij Mama van Heintje, maar dat was gelukkig weeral een 30-tal jaar geleden sinds laatst gehoord. Verder bij zowat alles van Harry Belafonte, zowat de enige artiest waar mijn moeder zelf al eens een plaat van oplegde.

Bij welk nummer moet je aan je moeder denken?

-Wouter: Fleetwood Mac - Dreams, omdat ik. als ik dat nummer hoor, ik mijn moeder op haar bed zie zitten, aan de wand posters van Sting en Fleetwood Mac en in haar hand een dagboek waarin ze haar nieuwe vriendje beschrijft.
- Captain Beyond: Queen - Mother Love bevat de laatste hartverscheurende vocalen van Farrukh Bulsara: "Out in the city, in the cold world outside I don't want pity, just a safe place to hide
Mama please, let me back inside", en is daarmee mijn uitverkorene.
~Slowgaze: The Doors - The End.
- Chevy: Svefn-G-Englar, omdat ze zo'n hekel heeft aan tsjjjuuuuuuuuuuu.
- OWW: Carpenters - I Won't Last A Day Without You
- Lucifer's Friend: Nu de vraag tussentijds is gewijzigd, behoud ik me het recht voor om hem nogmaals te beantwoorden. Deep Purple - April, daar mijn moeder in deze maand als Ram onder een gelukkig gesternte ter wereld kwam. Om over de grandeur van deze rock-orchestratie nog maar te zwijgen.
~Sloomblik: Ernst, Bobby & De Rest - Het schoonmaaklied.
- Cabora: Onvermijdelijk natuurlijk bij Mama van Heintje, maar dat was gelukkig weeral een 30-tal jaar geleden sinds laatst gehoord. Verder bij zowat alles van Harry Belafonte, zowat de enige artiest waar mijn moeder zelf al eens een plaat van oplegde.
- spoon: 29 en heel soms bij 56