Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.

Goede vraag trouwens!

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.

Dude, mag ik er weer bij?

Serieus?

Tuurlijk, als je zo'n succes met Black Album beleeft verwerf je natuurlijk wel de nodige fans. Maar die fans bestonden grotendeels vooral uit mainstreamers (om maar een leuk begripje in de strijd te gooien) en de Metallica-fans die er al vanaf ''Kill 'Em All'' waren waren er niet echt kapot van en waren wel op Metallica afgeknapt.

Maar begint een beetje offtopic te worden dus wij laten deze discussie maar in het midden

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.

Wat is de laatste plaat waar je echt van versteld stond (eventueel ook waarom) ?

-Glenn: Holden - The Inheritors. Omdat Holden hier een meesterlijke mix brengt van: IDM,Trance, Krautrock, ... elk nummer knalt gewoon mijn speakers uit en de 75 minuten vliegen telkens voorbij.
- jassn: Can - Tago Mago: ik ga deze vraag niet echt ruim nemen dus veel albums komen er hier al sowieso niet voor in aanmerking maar deze dus wel. Ik wist niet wat ik hoorde.
- madmadder: Deafheaven - Sunbather. Maar dit jaar komen sowieso best veel albums uit waar ik versteld van sta. En ik wacht nog altijd op een recensie-exemplaar van de nieuwe Holden. Ik denk dat dat album me ook gaat overdonderen.
- Arrie: Dummy van Portishead... toen een paar dagen geleden eindelijk het kwartje viel
- Chevy: Versteld interpreteer ik maar even als "verstild". De eerste keer Trouble Find Me van The National. Met name hoe de laatste paar nummers perfect samenvielen met het overgang van de middag in de avond.
- ClassicProgRocker1: Deep Purple - Now What?! behoort tot de Top 5 van de voltallige discografie van de band. Over een "return to form" gesproken! Welke hedendaagse heavy rockers gaan deze oude goden toppen?
- itchy: Deafhaven - Sunbather, eerste plaat in tijden die een fysieke reactie bij me oproept (huilen, grijnzen, erectie). Tevens antwoord op vraag van ClassicProgRock-eins).
- Sunderland: als ik de vraag letterlijk neem dan is dat The Bianca Story met Coming Home. Ik was verrast dat een totaal onbekende Zwitserse band zo toevalligerwijs uit mijn boxen schalden en zulke lekkere muziek maakte.
- Sam: Kveikur van Sigur Rós heeft mij weer keihard geraakt, hoe deze gasten het blijven doen is mij een raadsel, maar ik kan SR nu toch wel met recht mijn favoriete band noemen. Dit jaar ben ik al vaker verrast door albums waar ik heel erg van onder de indruk ben: Tommorow's Harvest van Boards of Canada, Har Nevo van The Black Heart Rebellion en laatst weer Third van Portishead.
- (Blacksad): 'The Inheritors' van James Holden. Zonder twijfel een waar meesterwerk. Ongelooflijk dat zoiets is gemaakt door een man. 75 minuten lang krijg je een oase van geluiden over je heen die samen iets prachtig vormen. 75 minuten lang genieten met de koptelefoon op. Wat een held.
- nclo: De laatste plaat van Black Sabbath. Dat deze mannen zo uit hun zwarte gat zijn gekropen en vervolgens zo sterk terug zijn gekomen. Verdient natuurlijk de nodige respect.
- Ozric: Burning Rain - Epic Obsession - pure ongetemde power. Hardrock op de manier waarop ik het graag geserveerd krijg. 25 jaar te laat uitgekomen, anders was het net zo bekend geworden als Apetite for Destruction of 1987 van Whitesnake.
- Casartelli: tja, versteld bij eerste beluistering... wellicht Gazpacho's Night, maar dat is dus ook alweer zes jaar geleden
- Don Cappuccino: Deafheaven - Sunbather, veelbelovende band bij debuut maakt meesterwerk. Een ware explosie van black metal, post-metal en shoegaze met souplesse en emotie.
- J4E: Light Bearer - Silver Tongue. Absurd hoe muzikaal deze band is, ongekend. Het self titled nummer is van een ongekende schoonheid. Tranen van euforie bij het beluisteren ervan.
~Slowgaze weet het niet zo goed. Hij denkt aan het debuut van Nina Simone, maar die hoorde hij vier jaar geleden en ondergetekende kan zich niet voorstellen dat dat zo lang geleden moet zijn geweest dat hij ergens zo van onder de indruk was. undun van The Roots maakte ook direct een enorme indruk, dan spreken we over 2011, dus dat is al wat recenter. Enige tijd terug vond ik Good Morning, Spider van Sparklehorse de eerste keer ook al zo soepel landen, ook een heel mooi album. Doe die dan maar.
-Wouter: Ik stond verdomde versteld toen ik voor de eerste keer Red House Painters I hoorde, ongeveer een halfjaar geleden. Waarom? Omdat Kozelek gevoelens, die erg op mijn gevoelens lijken, in zijn muziek uitdrukte, en dat schepte, voorzichtig gezegd, 'een band' (tussen mij en zijn muziek).
-Arcade: Dat moet ongeveer 2 maand geleden geweest zijn toen het kwartje viel bij Feels van Animal Collective. Ik moest toen even gaan liggen.
- Bardt1980: Ben Frost - By The Throat... de naam zegt het al. Deze plaat greep mij direct bij de strot mede door de complexe bedrukkende gelaagdheid van het album waar een constante dreiging van uit gaat die ik nog niet eerder ben tegen gekomen.
- rkdev: degene die de laatste jaren het meeste indruk op me heeft gemaakt is The Seldom Seen Kid van Elbow. Het optreden op Pinkpop net na het verschijnen van dat album gaf me kippenvel en ik was 'om'. Maar ook heeft Duran Duran me verrast met All You Need Is Now.
- stoepkrijt: Sunbather van Deafheaven. Black metal die niet alleen kneitergaaf klinkt, maar me ook echt weet te raken omdat het zo mooi is.
-Fake_world: De laatste amenra. Hoewel er dit jaar allemaal zeer goeie platen uitgekomen zijn, pakt het me allemaal niet zo.
- jspr_g: Mantiis van Obsidian Kingdom. Ik had nog nooit van de band gehoord en aangezien het een onbekend bandje zonder label betreft waren mijn verwachtingen niet zo hoog. Ondertussen is het een van mijn meest beluisterde platen en staat het in mijn top10. 't Was al geleden van mijn ontdekking van La Dispute dat ik zo onder de indruk was van een plaat. De nieuwe van Deafheaven is ook erg indrukwekkend, maar de eerste luisterbeurt van Obsidian Kingdom was een gevoel die ik niet vaak meemaak. Heerlijk!
- Paap: Mijn 2 toppers uit 2013: Holden - The Inheritors (een schatkist waar de bodem nog niet van in zicht is, top 10-potentie. Ik ben continu gefascineerd), Fire! Orchestra - Exit (misschien iets oppervlakkiger dan Holden, maar toch zeer indrukwekkend, je wordt compleet weggeblazen.)
- panjoe: Ik draai de laatste dagen de recente Fabriclive van Calibre (liquid drum and bass) helemaal naar zijn grootje. Genieten.
- herman: de nieuwe schatkist van James Holden. Had daarna het gevoel dat ik 90% van mijn collectie zo het raam uit kon gooien.