Er zijn veel artiesten die ik hoog heb zitten. Prince en The Smashing Pumpkins zijn de twee namen van wie ik enorme fan was, niet gewoon liefhebber, maar echt fan. Live-concerten sparen op cassettebandjes, bootlegs, posters, shirts, concerten, noem maar op.

Opvallend ook dat ik de kwaliteit van allebei na verloop van tijd minder begon te vinden. Misschien was dat wel het goede aan The Smiths, die op tijd gestopt waren

Van Prince is een toplijst maken niet te doen, daar er nauwelijks clips te vinden zijn om de boel een beetje op te leuken, van The Smashing Pumpkins is dat beter te doen.

Hopelijk zijn jullie ze nog niet vergeten en is deze lijst mooi om herinneringen op te halen of jullie eigen lijstjes neer te zetten. Voor anderen misschien het begin van een ontdekkingstocht van wat voor mij jaren geleden toch wel de beste rockgroep was. Een groep ook waar ik heel snel bij was, toeval, maar wel leuk om mee te maken hoe ze steeds groter werden.

Ik was dan ook helemaal in de wolken toen ik ze eindelijk voor het eerst live kon meemaken op het Metropolis Festival in Rotterdam dat toevallig geheel gefilmd is. Het had al eerder kunnen plaatsvinden op Ein Abend in Wien (ook Rotterdam) ware het niet dat ik niemand zo gek kreeg mee te gaan met mij en ik het maar liet voor wat het was. Hoogtepunt was het Vredenburg optreden in Utrecht (9 september 1993), nog steeds één van de beste concerten die ik meegemaakt heb.

40. The Everlasting Gaze

You know I'm not dead
Now you know where I've been
As you sleep




Machina - The Machines of God is niet bepaald een favoriet album van mij. Waar ik Adore al een tegenvaller vond, daar was dit album de bevestiging dat het wel eens gedaan kon zijn met mijn favoriete band. Het deed me allemaal niet veel meer op deze single na. Misschien dat er nog wel wat tracks van de eerste drie albums boven dit nummer geplaatst hadden moeten worden, maar een beetje afwisseling in deze top 40 kan geen kwaad.

Nu ik het zo terug hoor moet ik wederom constateren dat het zeker niet zo beroerd klinkt, jammer dat dit niveau verder niet meer behaald wordt op het album.

39. The End Is the Beginning Is the End

The sewers belch me up
The heavens spit me out
From ethers tragic I am born again
And now I'm with you now




Prince maakte een soundtrack voor Batman en hoe opvallend dat de Pumpkins dat een paar jaar daarna ook deden. Goed, het werd niet een compleet album zoals bij Prince, maar wel de titeltrack van de film Batman & Robin.
Nu minder sterk dan ik het toen vond, maar de herinneringen zorgen ervoor dat het toch een plaatsje verdient in mijn lijst.

Overigens speelde Billy met Sierra Swan The Cross van Prince als eerbetoon. Mooier kunnen mijn muziekhelden niet samenkomen: Watch Smashing Pumpkins Cover Prince's "The Cross" - AlternativeNation.net

Bij vlagen ook zeker een favoriete band van mij. Vooral als ze niet zo fanatiek willen rocken. Twee pareltjes op mijn lijstje zijn : 'Porcelina of the Vast Oceans' en 'Spaceboy' . Ik wacht met spanning af.

Deze ga ik volgen. Van grofweg 1995 tot 1998 was Smashing Pumpkins mijn favoriete band, heb ook erg veel van ze. The End etc. heb ik ook helemaal grijsgedraaid destijds. Ben benieuwd of die andere soundtracksong (van een David Lynch-film) ook langskomt, die vind ik nog veel beter. Maar we gaan het vanzelf wel zien.

Machine deed mij ook veel minder, maar er staan wel een paar betere nummers op dan The Everlasting Gaze vind ik. Wound en I of the Mourning met name. Die eerste heeft ook wel een mooie tekst.

Eye? Dat vind ik een slap aftreksel van Ava Adore en doet me zelfs denken aan het solo album van Billy.

38. Slunk

Ride on, motherfucker
Sister above
Lead on my lover
Daddy's not comin' home




Afkomstig van de EP Lull, een EP die ik echt ontelbare malen gedraaid heb en telkens bij dit nummer ging de volumeknop flink omhoog. Die tomeloze energie en die drums van Jimmy Chamberlin, voor mij toch echt de enige echte Pumpkins drummer. Deze man vind ik van enorme invloed op de band. De Pumpkins is echt niet alleen maar Billy wat mij betreft.

Ik hoorde Slunk tijdens mijn eerste live belevenis in een andere versie, mooi dat daar nog beelden van zijn: Smashing Pumpkins -12 Slunk + The Joker 1992 - YouTube

Eye is 2 jaar ouder dan Ava Adore, dus dat lijkt me lastig... Blijft voor mij één van hun beste nummers.

Eye is een supernummer...past ook echt in Lost Highway qua sfeer. Tientallen keer gezien ook..tis dan ook mijn favoriete regisseur
Adore vind ik hun beste album..Eye zou er goed oppassen maar Billy wilde dat niet..

Eye gaan jullie niet tegenkomen. Ik heb er niet veel mee

37. Blank Page

Blank page is all the rage
Never meant to say anything
In bed I was half dead
Tired of dreaming of rest




Met Adore heb ik een haat liefde verhouding. Ik kon de plaat lange tijd niet uitstaan. Het viel me zo tegen na die drie enorme klassiekers. Later is dat bijgetrokken, maar een warme relatie heb ik nooit echt gekregen met dat album.
Toch staan er nummers tussen die ik mooi vind en daar is Blank Page er eentje van.

Hier een mooie en lange live uitvoering: The Smashing Pumpkins - Blank Page (live at the Fox Theater in Atlanta, Georgia - August 4, 1998) - YouTube

Bij mij is het een beetje andersom. Ik vond Adore meteen geweldig, later ben ik daar wat genuanceerder over gaan denken. Maar Blank Page is wel een van de mooiste nummers!

Kan komen omdat ik echt fan van het begin was. De Pumpkins waren hier nog geen grote naam en ook Nirvana en consorten moesten nog doorbreken. De sound op Adore was wel even heel anders ineens, een beetje té anders vond ik toen. Ik was compleet verslaafd geraakt aan die sound van ze en dan is Adore toch echt even schrikken.

Kan me daar wel iets bij voorstellen. Ik heb ze ontdekt bij Siamese Dream, maar vanaf Mellon Collie was ik helemaal om. En daar was de sound al wel weer anders dan op Gish.

Gish was voor mij mindblowing. Ik had daar nog veel meer mee dan alle andere meer dan geweldige albums uit 1991. Siamese Dream en Mellon Collie waren verdere uitwerkingen. Adore was gewoon de boel omgooien. Heel gedurfd en ik juich dat altijd toe maar dat wil niet zeggen dat ik het ook altijd waardeer.

Ik vind die alternatieve versie (the beginning is the end is the beginning) wel beter, wat meer zompig en bonkig, en een tragere zang doet dit nummer wel wonderen vind ik.

36. Quiet

Quiet
I am sleeping
in here
We need a little hope




Er zijn twee albums waar ik echt enorm naar heb uitgekeken toen ze nog moesten uitkomen, natuurlijk zijn er meer, maar deze twee... dat was niet normaal meer. De eerste keer was in 1987 toen de opvolger van Prince Parade uit moest komen (dat werd SOTT) en in 1993 de opvolger van Gish, een album die ik in mijn hart had gesloten. Tijdens Metropolis in 1992 werden het halve optreden alleen maar nieuwe nummers gespeeld en die deden vermoeden dat er iets geweldigs zat aan te komen. En toen was daar Siamese Dream en net als met SOTT werden de torenhoge verwachtingen gelukkig ook enorm ingelost. Wat een plaat! Niet vreemd dus dat deze 2 albums mijn top 2 op deze site vormen.

In principe kan ik dat hele album wel in de top 10 zetten, maar het moet ook een beetje leuk blijven en ze hebben meer moois.

Ik heb een live opname geplaatst uit 1993, het jaar dat ik ze in Vredenburg zag optreden en Billy voor het eerst met korter haar zag. Een optreden dat ik ook nooit meer zal vergeten.
En quiet? Dat is dit nummer zeker niet. Lekker zompig en wederom de hoofdrol voor de drums van Jimmy.

Ook bij mij hebben The Pumpkins een speciaal plekje in mijn hart. Dit topic ga ik dus goed in de gaten houden!

Mag ik trouwens opmerken dat je topictitel-skills zwaar op punt staan? Bij deze

Heb trouwens zonet aERo's soortgelijke topic over The Smiths verdergezet met een rangschikking van al hun nummers (minus de covers). Komt dat zien!

Ja, goeie topictitel inderdaad

Ik heb gisteravond alle b-sides en rarities uit de Gish weer eens herdraaid. Niet alles even goed, maar wat een wereldnummers zitten er tussen... Zo ook Slunk. Heerlijk, zo'n revival even.

35. Geek U.S.A.

Lover lover let's pretend
We're born as innocents
Cast into the world
With apple eyes




Van hard naar zacht en terug..... het is het gegeven waarom ik de band zo waardeerde in die tijd. Maar de rustige nummers en harde rockers waardeer ik ook. Geek U.S.A. is even het lekkere ragmomentje op Siamese Dream.

Als de band weer beukt (die drums!!!) na dat heerlijke rustige stuk Een van hun beste nummers dit!

Lekkere rauwe rock 'n roll hoor.

34. Ava Adore

It's you that I adore
You'll always be my whore
You'll be a mother to my child
And a child to my heart
We must never be apart
We must never be apart




Zoals bekend was ik erg teleurgesteld over het album Adore en dat begon al met de single Ava Adore. Ik hoorde ze op Mellon Collie al wel deze richting op gaan, maar op dat album vond ik de nummers beter en werkte het gewoon goed. Niet helemaal terecht wellicht, want Ava Adore is een prima nummer dat op Mellon Collie helemaal niet had misstaan.

33. Zero

My reflection, dirty mirror
There's no connection to myself
I'm your lover, I'm your zero




Een lekker groovend nummer en dan vooral 'Emptiness is loneliness, and loneliness is cleanliness and cleanliness is godliness, and god is empty just like me' heel hard meebrullen. Het blijft een fantastisch nummer en het Zero logo een ijzersterke herkenning als het om deze band gaat.

32. Quasar

God right on!
Krishna right on!
Mark right on!
Yod he vau he om
Let's ride on!
Right on!
Let's ride on!




Misschien een eerste verrassing. Een nummer van Oceania, een album dat ik echt heel goed vind.
Toen mij gevraagd werd mee te gaan naar de Heineken Music Hall een paar jaar terug zei ik nee. Ik hoef geen solo Billy met nieuwe begeleiders on de de naam Smashing Pumpkins te zien.

Maar toen dacht ik... waarom ook niet. Misschien valt het mee. En meevallen deed het. Het was gewoon een ouderwets goede show met al wat nummers die op Oceania zouden komen te staan (Quasar opende de show). Ik vond het dan ook erg jammer dat ik op vakantie was toen ze later in Paradiso stonden. Natuurlijk is de oorspronkelijke bezetting de enige echte voor mij ook al weten we dat Billy de Pumpkins is. Maar de drums van Jimmy zijn toch onmisbaar.

Quasar vind ik een heerlijk nummer en mag terecht in mijn lijst staan.

31. Frail and Bedazzled

Say, now listen here
I wanna be oh so clear
I lost my soul, lost I'll stay
Between your hands and my beliefs
And here I am, frail
Frail and bedazzled from all the glare




Mijn hemel wat was ik gek van dat nummer indertijd. En nog steeds. Te vinden op Pisces Iscariot, een outtake van Siamese Dream. De band was in die tijd op de toppen van haar kunnen als ze al zo'n geweldig 'restanten' album konden afleveren.

30. Panopticon

Rise! Love is here
Oh don't make me wonder
Life's never clear where choice is a gift
To use and abuse
To build on proof
Oh don't make me suffer




Zoals ik eerder al vertelde vind ik Oceania een uitstekend album met meerdere goede tracks. Eindelijk weer een album waar ik wat mee had. Panoptican bevat voor mij het vuur dat al een tijd gedoofd was en kent eenzelfde soort gedrevenheid als uit de oude tijden. Natuurlijk valt er altijd wel wat te zeuren (Pumpkins zonder de oude garde zijn de Pumpkins niet, herhaling van zetten maar dan bleker bla bla bla), maar dat hou je altijd. Dit is en blijft een heerlijk nummer.

Ook live was het indertijd vaste prik op de setlist:

Smashing Pumpkins - Panopticon - YouTube

En ik vlieg stug door

29. Hummer

Faith lies in
The ways of sin
I chased the charmed
But I don't want them anymore




Afkomstig van het door mij zo geliefde Siamese Dream. Kan ook makkelijk in de top 10 staan natuurlijk, want zo sterk is dit wel.

Een roerige tijd ten tijde van de opnames. Een verslaafde drummer waar telkens voor zijn leven moest worden gevreesd. Een Corgan die mede daardoor de dictator moest uithangen, maar zelf ook zelfmoordneigingen had. Dat moet voor producer Butch Vig een hel geweest zijn. Maar ja, er komen wel meesterwerkjes uit voort voor ons muziekliefhebbers. En Hummer is zo'n meesterwerkje.

Schitterend nummer!!

28. The Aeroplane Flies High (Turns Left, Looks Right)

Love is a sentimental heart
Life is a sentimental way
Spy the fragile heart so cursed
As he walks across this earth





Een lang, grillig nummer maar toch een zeer bekende b-kant. Een behoorlijke fan-favorite en ook ik vind het een sterk nummer.