Pinback

1. The Cure - Pornography

(met stip op 1. Heel vaak geprobeerd en door de jaren heen veel over gediscussieerd met aanbidders (waaronder goede vrienden) en hoewel ik The Cure een uitstekende band vind, vind ik het een afgrijselijke plaat)

2. My Bloody Valentine - Loveless

(vind shoe-gaze zeker niet verkeerd, maar begrijp echt niets van het stofzuigergeluid van deze plaat. Ik vind bijvoorbeeld Pale Saints een veel betere shoe-gaze band. Veel subtieler in hun sound. Zouden meer mensen eens naar moeten luisteren)

3. Ride - Nowhere

(beetje hetzelfde gevoel als bij Loveless)

4. Massive Attack - Mezzanine

(ook het briljante van dit album ontgaat mij volledig....ja ik geef toe, ik begin te twijfelen aan mijzelf....maar toch, ik vind het een zeer eentonige hap....hoewel Teardrop wel briljant is)

5. Fennesz - Endless Summer

(iritante gruizige noise, op 'Black Sea' is het veel meer in balans, imo een veel evenwichtiger plaat)

Grappig, dat zijn samen met Stella Was a Diver... precies de nummers van Interpol die ik vanaf het begin goed vond, en mij hebben overtuigd Interpol nog een kans te geven, waardoor ik ze uiteindelijk wel kon waarderen. Misschien komt het bij jou ook nog

Opvallend overigens bij hoe veel mensen My Bloody Valentine niet doorkomt. Ik ben overigens nog 2 bands vergeten die aan de omschrijving voldoen: Anekdoten en GY!BE. Hoewel ik erg van progressieve rock hou, heeft Anekdoten mij nooit echt iets gedaan. Hetzelfde geldt voor post-rock en GY!BE, dat ik vaak te langdradig vindt...

Ook dit fenomeen, evenals Murcof (zeurcof) is voor mij een merkwaardige hobbel op mijn pad. Vaak snap ik de jubelende recensies van een of ander electronische plaat nog wel, maar bij fennesz ontgaat het me ook. Geluidsflarden met veel distortion en ruis waaronder iets van een liefelijk opbouwtje schuilgaat.. helaas ook niet meer dan een opbouwtje. Als fennesz nu eens zo pogen een track met kop, middenstuk en staart te verwerken in zijn distortion en ruis zou ik er al veel warmer voor lopen. Af en toe krijg ik het gevoel dat het voornamelijk "het is eens wat anders"-sentiment is dat jubelaars buiten zichzelf brengt. Maarja, dat verklaart niet de verstokte voorkeur voor andere nog veel minder interessante ambient acts, zoals genoemde murcof e.d.

Phoe jaaaaaaaaaa
precies! zoveel mensen die er over roepen, en waarvan ik zou denken dat ik het dan ook mooi zou moeten vinden.... Maar nee, ik kan er niks mee.

Maar duidelijk heb je dus gewoon niet goed geluisterd,want er staan zeker wel nummers met kop middenstuk en staart op Endless Summer. Eigenlijk maar een nummer die daar niet echt aan voldoet. Bij "Before I Leave" kan ik me voorstellen dat je het niet echt hoort. Maar zelfs dat nummer is opgebouwd uit melodieen en harmonieen met een duidelijk terugkerend patroon (couplet en refrein???)

Wolf Eyes. Ik ben de laatste tijd erg into noise maar met het gepruttel van deze heren kan ik toch vrij weinig. Toch een aantal platen van ze kneiterhard geprobeerd maar het glijdt eigenlijk onopgemerkt voorbij wat nooit de bedoeling kan zijn geweest. Het irriteert me ook niet, het blinkt alleen maar uit in nikserigheid. Nergens pakt het me in zoals anderen dat wel kunnen.

Tindersticks vind ik dan wel weer erg tof.

Kom op man, ik kan de ruis die ik hoor als ik mijn radio niet goed afstem ook wel een compositie met kop middenstuk en staart gaan noemen. Waarschijnlijk luister jij er anders naar, ik hoor echt geen opbouw, vervolgens een climax, en daarna weer een afbouw (outtro, whatya me call it). Bij geen enkel nummer. Het zijn flarden en brij. Wel komen er thema's voorbij in die brij, maar dat vind ik nauwelijks hetzelfde. Dit zijn geen composities, maar ingevingen en indrukken. Dat jij dat geweldig vind en alle andere muziek cheesy is meer jouw beperking dan de mijne

Devin Townsend/Strapping Young Lad

Zou in het straatje Meshuggah moeten liggen, maar ik vind het oervervelende muziek.

Neil Young

Ik loop best warm voor kwaliteits singer songwriters: Dylan, Waits, Cave maar Neil Young weet me slechts sporadisch te pakken. Heeft o.a. met z'n wat iele stemgeluid te maken.

Ik zeg niet dat je het mooi hoeft te vinden hoor, alleen dat het qua opbouw echt wel meer is dan dat jij zegt. Als jij dat niet hoort (om wat voor reden dan ook) is dat niet mijn probleem, maar wel erg jammer dat je het dan af doet als of het gewoon niet muzikaal is ofzo. Want muzikaal is het zeker en doet het niet onder voor de harmonieën en composities van bands zo als de beach boys (waarvan hij zelfs op een andere release een cover heeft gedaan).

Met kazig heeft dit iig niets te maken (en zoveel vind ik nu ook weer niet kazig, alleen idm en breakcore met melodieen die zo uit kinderliedjes zouden kunnen komen, en wat gladde ambient)

1. jazz

2. lees bedoeling topic

Indien serieus, wel een beetje kortzichtig mijn inziens.

Binnen de jazz zitten zoveel verschillende stijlen en stromingen, je gaat mij niet vertellen dat je die allemaal stuk voor stuk goed beluisterd hebt voordat je besloot een heel genre af te vallen...

Mijn fout.

Alle jazz, behalve Steely Dan.

Nouja, een nummer als A Year In A Minute (en dat vind ik nog één van de beste nummers) valt meteen in huis met zijn monotone gedram en als variatie komen daar wat bliepjes in opzetten, totdat die ineens even op zichzelf komen staan, voorts gaan we weer door met het gedram. Mager op het gebied van opbouw..
Melancholische ruis noemde iemand het bij dat album en dat ben ik volstrekt eens.. waar My Bloody Valentine melancholische rockmuziek is onder een laag ruis, is fennesz op die plaat alléén de ruis.. ik vind dat toch niet zo vernuftig. En dan is fennesz echt nog een van de beteren in zijn genre.
En de melodiëen van fennesz zijn overigens ook vaak van het niveau Air, wat liefelijke retro hippieklanken met idem dito instrumentaria incluis marimba uit de 60s.. ook vrij kinderlijk slaapliedjes niveau niet?

Ook voor mij zijn My Bloody Valentine en Radiohead van toepassing.

als het andersom was geweest had je het hier kunnen vermelden

oh, je maakte een grapje...

leuk

Met The Flaming Lips kan ik ook niks mee trouwens,

Antony and the Johnsons, daar vind ik echt geen klik mee.

Nick Drake

Auburn Lull
Arab Strap
Destroyalldreamers
Sufjan Stevens
AC/DC

- Basement Jaxx (gemiddelde festivaldance)
- Faithless (kitsch)
- Burial (zijn albums vind ik echt overrated, hoewel ik wel het gevoel heb dat er meer in zit)
- Notorious BIG (goed hoor, maar zeker niet die status waardig en heeft ook echte kutnummers gemaakt)
- J Dilla (zie Kos)

en dan nog wat halve stromingen in het algemeen:

- moderne 'electro' (Justice en co, heb ik elders al verwoord)
- moderne jazzy pop/soul (uitzonderingen daargelaten, maar Amy,Duffy,Madeleine,Norah,Jamie etc. vind ik echt niet meer dan een aardige pastiche van de oude helden)

Arctic Monkeys, dat heb ik nooit echt begrepen wat daar nou zo speciaal aan moet zijn.
Het vreemde is dan wel weer dat ik de off-shoot Last Shadow Puppets enorm waardeer...

Nog een andere: Dire Straits.
Sommigen horen hierin een soort van post-proggy, hoogstaande rockmuziek met een wereldgitarist aan het roer, ik vind het maar oersaaie stadionrock voor het hele gezin.

Dan is er tenslotte nog Supertramp. Een soort van poppy prog, maar ik krijg er zo'n iel, stoffig gevoel bij. Muziek die de sfeer uitstraalt van een oud schoolgebouw of een bibliotheek. En dan zie ik ook die pianist met die vage baard voor me...
Geitewollensokken-muziek.

Gemaakt gevoelige en blije hippie-revival Net zoals Eagles btw.. echt zwaar slechte smaakmuziek

Ik quote voor alle duidelijkheid het bericht waar deze topic is begonnen en zeg: Tool.

The Eagles!! Die vergat ik nog!

Oersaaie hillbillie-muziek gemaakt door muzikanten die alleen bij elkaar willen komen om het geld en niets meer.

Maar ze liggen dus potentieel wel in je straatje. Toch?

Ik kan de gemiddelde classic rock zeker wel waarderen, ja.