After the Fire - Laser Love (1979)

Jaren eind 70/80 band met een redelijk eigen geluid. Werd ook gewaardeerd in het christelijk milieu. Het nummer Laser Love is een heerlijk nummer, opzwepend en ik heb dat heel veel gedraaid. De rest van de plaat haalt dat niveau echter niet. Het lukte de band niet omMecht door te breken. Muziek is te vergelijken met UK en dergelijke bands. Wat prog achtig, precies in de overgangstijd van de prog mammoeten naar punk/wave. Niet verkeerd, maar waarschijnlijk net niet origineel genoeg.

Tweede album van After The Fire uit Londen, dat hiermee overstapte van progrock van het debuut naar new wave. In theorie onmogelijk, immers met de ogen van eind jaren '70 een dinosaurusgenre versus fris & nieuw. Na een prima progdebuut werd toch werkelijk die verandering gemaakt en dat al een jaar later.

Mijn vorige haltes in mijn reis door new wave waren het avant-gardistische Pere Ubu en de postpunk van The Fall. Als je dat verbeeldt als donkerbruin brood is de muziek van After The Fire als lichte toastjes. Toegankelijke liedjes met pakkende refreinen en melodieuze coupletten, dominante toetsen, lekker uptempo.
De klassieke invloeden van het debuut zijn zo goed als foetsie. Dit zijn popliedjes met kop en staart klinkend als synthpopwave van 1979, fris en modern. Wat dat betreft moet ik aan Ultravox denken. Verscheen de eersteling in eigen beheer, hier is het CBS dat de plaat uitbracht.

Laser Love start sterk met het titellied en wordt verrassenderwijs gevolgd door een instrumentaal nummer: Joy zou je normaliter halverwege een plaatkant verwachten, niet meteen aan het begin. Vrolijk en licht gaat het door, waarbij in Power of a Jet warempel enkele klassieke invloedjes in de synthesizerspartijen zijn te horen.
Ze zijn van de hand van Peter Banks, hét dragende lid van de groep. Een naamgenoot van de gitarist bij Yes en om verwarring te voorkomen noemde hij zich spoedig met gevoel voor humor Memory Banks.
De groep heeft een neusje voor pakkende melodietjes die in pop worden verpakt, zoals hun grootste hit One Rule for You, het tweede nummer van kant 2. Het nummer, geproduceerd door de in die dagen bekende naam Rupert Hine, haalde in juni '79 #40 in de Britse hitlijst, waarna Laser Love als single nog eens #62 werd.

Er staat nóg een instrumentaal nummer op het album: in Timestar klinken enige invloeden van synthesizerpionier Giorgio Moroder. Afsluiter Check It Out is met zijn gitaarpartij en uitbundige refrein het meest uitbundige nummer, waarbij Banks zich in de solo uitleeft in een snelle toetsensolo, als was hij een racer op de zes snaren. Het album reikte in oktober '79 bescheiden tot #57.
Hun grootste hit moest nog komen, zij het in andermans uitvoering. Non-albumsingle Der Kommissar staat op hun verzamelaar ATF (1982) en werd datzelfde jaar in de versie van Falco een grote internationale hit. Dan klinkt de groep hier op Laser Love toch aanmerkelijk pittiger en veel meer uptempo, als danspop met een alternatief luchtje. In vergelijking met genregenoten heel on-Brits, alsof dit Amerikanen waren.

Mijn volgende station in het land van new wave had eveneens een neus voor toegankelijke muziek: het debuut van het Amerikaanse The Motels.