Rod Stewart - Greatest Hits (1979)
Alternatieve titel: Greatest Hits Vol. 1
mijn stem
43 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Riva
-
Hot Legs (4:14)
-
Maggie May (4:56)
-
Da Ya Think I'm Sexy? (5:27)
-
You're in My Heart (The Final Acclaim) (4:28)
-
Sailing (4:21)
-
I Don't Want to Talk About It (4:21)
-
Tonight's the Night (Gonna Be Alright) (3:34)
-
The Killing of Georgie (Part I and II) (6:27)
-
The First Cut Is the Deepest (3:52)
-
I Was Only Joking (6:04)
Links
Last.fm
0
Pieter Paal
geplaatst: 30 oktober 2009, 17:16 uur
IJzersterke verzamelaar met het beste 70s-werk van Rod uit zijn Warner Bros.-jaren.
Alleen 'Maggie May' is nog uit zijn Mercury-jaren.
Er schijnt ook een blauwe Greatest Hit 2 van te zijn, maar die ben ik op CD nog niet tegengekomen.
Alleen 'Maggie May' is nog uit zijn Mercury-jaren.
Er schijnt ook een blauwe Greatest Hit 2 van te zijn, maar die ben ik op CD nog niet tegengekomen.
0
geplaatst: 17 mei 2010, 20:52 uur
Een broodje aap wellicht? Het bestaan van een dergelijk 'blauw album' wordt door geen enkele catalogus die gaat over het verschijnen van cd's bevestigd.
En gezien het grote succes van deze Greatest hits 1 (3 x multi platinum in de VS) was er ongetwijfeld veel promotie geweest voor een deel 2.
Maar Rod Stewart zou ons in de toekomst niet van andere bergen hits verstoken houden, daar is het de man niet naar.
Deze is inderdaad alleraardigst. Omdat (muv Maggie May) de bindende factor tijd is. Het gaat hier namelijk om een prachtig tijdsbeeld met uitsluitend nummers van Atlantic crossing, A night on the town, Foot loose and fancy Free & Blondes have more fun, alles gemaakt in de periode 1975 en 1978.
Juist de periode dat de plaatverkopen in Rod Stewart's solo carriere overging, als een soort versnellingsbak, van vier naar vijf, kortom, miljoenen LP's en singles werden van hem in deze tijdspanne verkocht.
Hij stapte daarbij overigens vrij gemakkelijk over van rock naar een combinatie met rockballads; bovengenoemde hits bestaan grotendeels uit nogal softe nummers, eerlijk gezegd. De eerste drie onmiskenbaar niet, maar daarna wordt het een zeer rustig avondje met Rod.
Waarbij enige afwisseling boeiend had geweest. Daar staat echter tegenover dat het ongekend hoge niveau van deze nummers nooit meer door Rod Stewart is geëvenaard: Sailing, The Killing of Georgie, Tonight's the night.
Hele volkstammen zouden misschien een moord willen plegen als Rod Stewart anno 2010 nog eenmaal een dergelijke prestatie zou kunnen neerzetten maar helaas, het is niet anders.
Alleen You're in my heart heb ik altijd de minste van zijn gevoelige nummers gevonden, maar een kniesoor die daar op let.
Al met al heeft Rod Stewart natuurlijk een carriére achter de rug van 1968 tot heden en dan is deze compilatie natuurlijk verre van compleet. Echter, qua smaakvolle samengestelling kan deze cd elke vergelijking met ander verzameld werk met gemak doorstaan.
En gezien het grote succes van deze Greatest hits 1 (3 x multi platinum in de VS) was er ongetwijfeld veel promotie geweest voor een deel 2.
Maar Rod Stewart zou ons in de toekomst niet van andere bergen hits verstoken houden, daar is het de man niet naar.
Deze is inderdaad alleraardigst. Omdat (muv Maggie May) de bindende factor tijd is. Het gaat hier namelijk om een prachtig tijdsbeeld met uitsluitend nummers van Atlantic crossing, A night on the town, Foot loose and fancy Free & Blondes have more fun, alles gemaakt in de periode 1975 en 1978.
Juist de periode dat de plaatverkopen in Rod Stewart's solo carriere overging, als een soort versnellingsbak, van vier naar vijf, kortom, miljoenen LP's en singles werden van hem in deze tijdspanne verkocht.
Hij stapte daarbij overigens vrij gemakkelijk over van rock naar een combinatie met rockballads; bovengenoemde hits bestaan grotendeels uit nogal softe nummers, eerlijk gezegd. De eerste drie onmiskenbaar niet, maar daarna wordt het een zeer rustig avondje met Rod.
Waarbij enige afwisseling boeiend had geweest. Daar staat echter tegenover dat het ongekend hoge niveau van deze nummers nooit meer door Rod Stewart is geëvenaard: Sailing, The Killing of Georgie, Tonight's the night.
Hele volkstammen zouden misschien een moord willen plegen als Rod Stewart anno 2010 nog eenmaal een dergelijke prestatie zou kunnen neerzetten maar helaas, het is niet anders.
Alleen You're in my heart heb ik altijd de minste van zijn gevoelige nummers gevonden, maar een kniesoor die daar op let.
Al met al heeft Rod Stewart natuurlijk een carriére achter de rug van 1968 tot heden en dan is deze compilatie natuurlijk verre van compleet. Echter, qua smaakvolle samengestelling kan deze cd elke vergelijking met ander verzameld werk met gemak doorstaan.
0
geplaatst: 10 september 2010, 19:11 uur
Bij het nummer Sailing zal ik altijd een bepaald beeld bij krijgen; We waren pas verhuist naar een maisonette, boxen net geplaatst en het 1ste nummer wat ik die avond draaide was Sailing...niet echt een rock song 1ste klas toch?...totdat de bel ging en de buurman voor de deur stond en vroeg of we het wat zachter kon en of de boxen tegen de muur stonden...idd. maar wel aan de andere kant van de kamer, waar daarnaast niets meer was. Hoe dan ook, een prima verzamelaar tot aan die periode, waarvan ik The Killing of Georgie een klassieker vind.
0
geplaatst: 3 november 2011, 23:58 uur
musician schreef:
Een broodje aap wellicht? Het bestaan van een dergelijk 'blauw album' wordt door geen enkele catalogus die gaat over het verschijnen van cd's bevestigd.
En gezien het grote succes van deze Greatest hits 1 (3 x multi platinum in de VS) was er ongetwijfeld veel promotie geweest voor een deel 2.
Maar Rod Stewart zou ons in de toekomst niet van andere bergen hits verstoken houden, daar is het de man niet naar.
Deze is inderdaad alleraardigst. Omdat (muv Maggie May) de bindende factor tijd is. Het gaat hier namelijk om een prachtig tijdsbeeld met uitsluitend nummers van Atlantic crossing, A night on the town, Foot loose and fancy Free & Blondes have more fun, alles gemaakt in de periode 1975 en 1978.
Juist de periode dat de plaatverkopen in Rod Stewart's solo carriere overging, als een soort versnellingsbak, van vier naar vijf, kortom, miljoenen LP's en singles werden van hem in deze tijdspanne verkocht.
Hij stapte daarbij overigens vrij gemakkelijk over van rock naar een combinatie met rockballads; bovengenoemde hits bestaan grotendeels uit nogal softe nummers, eerlijk gezegd. De eerste drie onmiskenbaar niet, maar daarna wordt het een zeer rustig avondje met Rod.
Waarbij enige afwisseling boeiend had geweest. Daar staat echter tegenover dat het ongekend hoge niveau van deze nummers nooit meer door Rod Stewart is geëvenaard: Sailing, The Killing of Georgie, Tonight's the night.
Hele volkstammen zouden misschien een moord willen plegen als Rod Stewart anno 2010 nog eenmaal een dergelijke prestatie zou kunnen neerzetten maar helaas, het is niet anders.
Alleen You're in my heart heb ik altijd de minste van zijn gevoelige nummers gevonden, maar een kniesoor die daar op let.
Al met al heeft Rod Stewart natuurlijk een carriére achter de rug van 1968 tot heden en dan is deze compilatie natuurlijk verre van compleet. Echter, qua smaakvolle samengestelling kan deze cd elke vergelijking met ander verzameld werk met gemak doorstaan.
Een broodje aap wellicht? Het bestaan van een dergelijk 'blauw album' wordt door geen enkele catalogus die gaat over het verschijnen van cd's bevestigd.
En gezien het grote succes van deze Greatest hits 1 (3 x multi platinum in de VS) was er ongetwijfeld veel promotie geweest voor een deel 2.
Maar Rod Stewart zou ons in de toekomst niet van andere bergen hits verstoken houden, daar is het de man niet naar.
Deze is inderdaad alleraardigst. Omdat (muv Maggie May) de bindende factor tijd is. Het gaat hier namelijk om een prachtig tijdsbeeld met uitsluitend nummers van Atlantic crossing, A night on the town, Foot loose and fancy Free & Blondes have more fun, alles gemaakt in de periode 1975 en 1978.
Juist de periode dat de plaatverkopen in Rod Stewart's solo carriere overging, als een soort versnellingsbak, van vier naar vijf, kortom, miljoenen LP's en singles werden van hem in deze tijdspanne verkocht.
Hij stapte daarbij overigens vrij gemakkelijk over van rock naar een combinatie met rockballads; bovengenoemde hits bestaan grotendeels uit nogal softe nummers, eerlijk gezegd. De eerste drie onmiskenbaar niet, maar daarna wordt het een zeer rustig avondje met Rod.
Waarbij enige afwisseling boeiend had geweest. Daar staat echter tegenover dat het ongekend hoge niveau van deze nummers nooit meer door Rod Stewart is geëvenaard: Sailing, The Killing of Georgie, Tonight's the night.
Hele volkstammen zouden misschien een moord willen plegen als Rod Stewart anno 2010 nog eenmaal een dergelijke prestatie zou kunnen neerzetten maar helaas, het is niet anders.
Alleen You're in my heart heb ik altijd de minste van zijn gevoelige nummers gevonden, maar een kniesoor die daar op let.
Al met al heeft Rod Stewart natuurlijk een carriére achter de rug van 1968 tot heden en dan is deze compilatie natuurlijk verre van compleet. Echter, qua smaakvolle samengestelling kan deze cd elke vergelijking met ander verzameld werk met gemak doorstaan.
Ik heb deze als LP in de kast staan, maar zal 'm niet meer als CD gaan kopen.
Op CD heb ik een aantal verzamelaars waar al deze nummers ook op staan, vandaar.
Die blauwe deel 2 (zelfde hoesfoto, Rod's kleding en de achtergrond zijn blauw) ben ik een keer in een CD-zaak in Sassenheim tegengekomen. Of het een officiele Warner Bros. uitgave was, weet ik niet. Er stonden in ieder geval latere hits op zoals Baby Jane, Passion en Young Turks. Omdat ik al deze nummers al had, heb ik die toen niet gekocht. Ik heb op Internet en met Google gezocht, maar zonder enig resultaat. Ook bij de bootlegs kom ik 'm niet tegen.
Deze CD-zaak, die al jaren weg is verkocht veel import CD's. Ik heb toen wel de originele Amerikaanse Capitol-uitgave van Works van Pink Floyd gekocht.
0
geplaatst: 4 november 2011, 07:13 uur
Het blijft een boeiende aangelegenheid, die blauwe deel 2 Greatest Hits van Rod Stewart. Als de eerste van 1979 is, zou een 2e, qua hits, makkelijk kunnen zijn verschenen in 1983. Met o.a. de nummers die je noemt.
Stewart was toen nog millionseller genoeg om er wat betreft verkopen een groot succes mee te behalen, was ook niet veranderd van platenmaatschappij.
Dergelijke compilaties blijven ook niet beperkt tot uitgave in één land, ook niet in de VS. Daarvoor is het succes van Rod Stewart internationaal te groot.
De meest uiteenlopende discografieën melden ook op geen enkele wijze een officiële uitgave er van, zelfs niet als bootleg, de albumlijsten heeft het niet gehaald. Dat maakt het allemaal zo bizar. Je zult het album ongetwijfeld hebben gezien en het verhaal is ook al langer bekend.
Had de LP nu maar gekocht...
Stewart was toen nog millionseller genoeg om er wat betreft verkopen een groot succes mee te behalen, was ook niet veranderd van platenmaatschappij.
Dergelijke compilaties blijven ook niet beperkt tot uitgave in één land, ook niet in de VS. Daarvoor is het succes van Rod Stewart internationaal te groot.
De meest uiteenlopende discografieën melden ook op geen enkele wijze een officiële uitgave er van, zelfs niet als bootleg, de albumlijsten heeft het niet gehaald. Dat maakt het allemaal zo bizar. Je zult het album ongetwijfeld hebben gezien en het verhaal is ook al langer bekend.
Had de LP nu maar gekocht...
0
geplaatst: 4 november 2011, 12:27 uur
Het betrof in dit geval een CD en ik meen dat het midden jaren 90 was.
Toen ik jouw bericht bij dit album las, dacht ik 'had ik 'm toen maar gekocht, want dit was/is een collector's item'.
Met Google kom ik wel een blauwe Encore: The Very Best of, vol. 2 tegen, maar die is het dus niet, en volgens mij is die veel later verschenen.
Er zijn van die albums die er even zijn en dan door de CD-maatschappij weer snel teruggetrokken worden of niet meer bijgemaakt zijn.
Van Supertramp zijn er ook 2 delen van The Very Best of ... . De eerste, dus die witte, zie ik nog overal in de bakken staan, maar die zwarte, tweede kom ik alleen nog maar als tweedehands tegen.
Toen ik jouw bericht bij dit album las, dacht ik 'had ik 'm toen maar gekocht, want dit was/is een collector's item'.
Met Google kom ik wel een blauwe Encore: The Very Best of, vol. 2 tegen, maar die is het dus niet, en volgens mij is die veel later verschenen.
Er zijn van die albums die er even zijn en dan door de CD-maatschappij weer snel teruggetrokken worden of niet meer bijgemaakt zijn.
Van Supertramp zijn er ook 2 delen van The Very Best of ... . De eerste, dus die witte, zie ik nog overal in de bakken staan, maar die zwarte, tweede kom ik alleen nog maar als tweedehands tegen.
0
geplaatst: 6 november 2011, 12:47 uur
aanvulling:
Laatst heb ik gechat met een Rod Stewart-fan die weer verbaasd was over de CD-versie van Greatest Hits vol. 2 en het feit dat er alleen een vinyl-versie van zou bestaan.
Na veel zoeken heb ik in mijn platenkast de LP Greatest Hits uit 1979 weer gevonden. Zowel op het vinyl als aan de zijkant van de hoes staat de toevoeging 'vol. 1' vermeld.
Ik moet meteen weer denken aan de compilatie Rock 'n' Soul Part 1 - Greatest Hits van Hall & Oates en fans die beweren een Part 2 in hun collectie te hebben, hetzij een in beperkte oplage uitgebrachte, maar snel teruggetrokken uitgave.
Laatst heb ik gechat met een Rod Stewart-fan die weer verbaasd was over de CD-versie van Greatest Hits vol. 2 en het feit dat er alleen een vinyl-versie van zou bestaan.
Na veel zoeken heb ik in mijn platenkast de LP Greatest Hits uit 1979 weer gevonden. Zowel op het vinyl als aan de zijkant van de hoes staat de toevoeging 'vol. 1' vermeld.
Ik moet meteen weer denken aan de compilatie Rock 'n' Soul Part 1 - Greatest Hits van Hall & Oates en fans die beweren een Part 2 in hun collectie te hebben, hetzij een in beperkte oplage uitgebrachte, maar snel teruggetrokken uitgave.
0
geplaatst: 10 november 2014, 14:21 uur
Precies genoeg leuke nummers van deze zanger om in de collectie te hebben.
mooie stem, maar meer dan dit heb ik niet nodig!
Deze verzamelaar is echt heel erg ok!
mooie stem, maar meer dan dit heb ik niet nodig!
Deze verzamelaar is echt heel erg ok!
0
geplaatst: 10 november 2014, 16:00 uur
Het is goed, dat je het album nog eens onder de aandacht brengt. Hoewel Stewart natuurlijk inmiddels beduidend completere overzichten heeft gemaakt.
Ik doe er een halfje bij, vanwege toch de kwaliteit van de nummers waarvoor Stewart heeft gekozen. In z'n totaliteit maakt het niet alleen een Greatest Hits maar juist ook een prima album om te beluisteren.
Opvallend vind ik overigens dat Stewart alle hits (vooral in Engeland) uit de jaren '72, '73 en '74 heeft weggelaten. Dat maakt dit vooral een voor het vaste land van Europa en de VS.
Maar ik wed dat er toch een alleraardigst album te maken is voor de genoemde jaren, met terugwerkende kracht.
Ik doe er een halfje bij, vanwege toch de kwaliteit van de nummers waarvoor Stewart heeft gekozen. In z'n totaliteit maakt het niet alleen een Greatest Hits maar juist ook een prima album om te beluisteren.
Opvallend vind ik overigens dat Stewart alle hits (vooral in Engeland) uit de jaren '72, '73 en '74 heeft weggelaten. Dat maakt dit vooral een voor het vaste land van Europa en de VS.
Maar ik wed dat er toch een alleraardigst album te maken is voor de genoemde jaren, met terugwerkende kracht.
0
geplaatst: 10 november 2014, 16:17 uur
musician schreef:
Het is goed, dat je het album nog eens onder de aandacht brengt. Hoewel Stewart natuurlijk inmiddels beduidend completere overzichten heeft gemaakt.
Het is goed, dat je het album nog eens onder de aandacht brengt. Hoewel Stewart natuurlijk inmiddels beduidend completere overzichten heeft gemaakt.
Als zodanig zou Rod Stewart - Storyteller (1989) deze imo kunnen gelden. Heb deze box met 4 cd's onlangs weggedaan, omdat ik de eerste 7 van Rod op vinyl heb en dat volstaat voor mij - the first cuts are his deepest
Herinner me nog zijn optreden in de Ahoy - roomwit podium, met achterin een muur van parallel geschakelde versterkers, idem roomwit.
0
geplaatst: 10 november 2014, 16:33 uur
Waarom volstaat dat dan Mjuman? De volgende drie zijn zeker even goed. Meschien nog wel beter. Althans dat is mijn mening.
0
geplaatst: 10 november 2014, 16:49 uur
iggy schreef:
Waarom volstaat dat dan Mjuman? De volgende drie zijn zeker even goed. Meschien nog wel beter. Althans dat is mijn mening.
(quote)
Waarom volstaat dat dan Mjuman? De volgende drie zijn zeker even goed. Meschien nog wel beter. Althans dat is mijn mening.
Tja, ik denk er anders over - de eerste 2-3 zijn in al hun ingetogenheid/soberheid prachtig - vocale expressie, elke klap een daalder waard. Imo heeft hij qua composities en zeggingskracht de eerste drie nooit overtroffen; zijn voller gearrangeerdere albums - toen ie eenmaal de Atlantische Oceaan was overgestoken - hebben wel commercieel succes bewerkstelligd, maar de oprechte diepgang van het prachtige Handbags and Gladrags heeft ie nimmer hervonden. Overigens was Rod wel gegeven om een 'zwart' liedje respectvol en met zeggingskracht te doen - o.m. Twistin' the Night Away
0
geplaatst: 10 november 2014, 16:54 uur
Het is een aardig samengesteld werkje.
Maar de meeste reguliere albums van Rod uit de 70's zijn eigenlijk wel de moeite waard voor aanschaf.
Van folk tot rock en rock/ disco aan toe.
Plus dat de ballads over het algemeen ook nog goed te doen waren.
The Killing Of Georgie blijft een mooie mini-story.
I was Only Joking heeft voor mij nog iets van een sentimentele waarde.
De grollenmaker in de klas en altijd vooraan als het ging om baldadigheid.
Heb de song altijd beschouwd als een liedje over mij en al de jokers van de wereld. Leve de interpretatie
Maar de meeste reguliere albums van Rod uit de 70's zijn eigenlijk wel de moeite waard voor aanschaf.
Van folk tot rock en rock/ disco aan toe.
Plus dat de ballads over het algemeen ook nog goed te doen waren.
The Killing Of Georgie blijft een mooie mini-story.
I was Only Joking heeft voor mij nog iets van een sentimentele waarde.
De grollenmaker in de klas en altijd vooraan als het ging om baldadigheid.
Heb de song altijd beschouwd als een liedje over mij en al de jokers van de wereld. Leve de interpretatie
0
geplaatst: 10 november 2014, 17:21 uur
Mjuman schreef:
Tja, ik denk er anders over - de eerste 2-3 zijn in al hun ingetogenheid/soberheid prachtig - vocale expressie, elke klap een daalder waard. Imo heeft hij qua composities en zeggingskracht de eerste drie nooit overtroffen; zijn voller gearrangeerdere albums - toen ie eenmaal de Atlantische Oceaan was overgestoken - hebben wel commercieel succes bewerkstelligd, maar de oprechte diepgang van het prachtige Handbags and Gladrags heeft ie nimmer hervonden. Overigens was Rod wel gegeven om een 'zwart' liedje respectvol en met zeggingskracht te doen - o.m. Twistin' the Night Away
(quote)
Tja, ik denk er anders over - de eerste 2-3 zijn in al hun ingetogenheid/soberheid prachtig - vocale expressie, elke klap een daalder waard. Imo heeft hij qua composities en zeggingskracht de eerste drie nooit overtroffen; zijn voller gearrangeerdere albums - toen ie eenmaal de Atlantische Oceaan was overgestoken - hebben wel commercieel succes bewerkstelligd, maar de oprechte diepgang van het prachtige Handbags and Gladrags heeft ie nimmer hervonden. Overigens was Rod wel gegeven om een 'zwart' liedje respectvol en met zeggingskracht te doen - o.m. Twistin' the Night Away
Zo anders denk je er dan niet over toch? De eerste 2-3 platen vindt jij ook prachtig. Ik vind de eerste 4 prachtig. En dan heb je nog Foot loose en Blondes die ik reken tot zijn betere werk. De rest kan daar niet meer aan tippen wat mij betreft.
0
geplaatst: 10 november 2014, 17:28 uur
Vanaf Smiler wordt 't minder en die twee schmierplaten erna hebben 't wat mij betreft wel bezegeld.
Blondes was net uit, toen ie Ahoy deed en Da Ya Think I'm Sexy? was echt slikken - nee toen kwam het niet meer goed tussen hem en mij
Blondes was net uit, toen ie Ahoy deed en Da Ya Think I'm Sexy? was echt slikken - nee toen kwam het niet meer goed tussen hem en mij
0
geplaatst: 10 november 2014, 17:48 uur
Dan kan ik je in ieder geval eens terug zien bij zijn eerste 4 platen hoop ik. Platen die naar mijn mening veel te weinig aandacht krijgen op dit forum.
@ Lennon. Verdiep je a.u,b eens wat meer in zijn oudere platen. Alleen Maggie May komt uit die periode. Ook nog eens een van zijn mindere nummers. Je zult ongetwijfeld op je mening terug komen ha.
En waar blijft De Heer Bikkel trouwens bij zijn eerste 4/5 platen!!
@ Lennon. Verdiep je a.u,b eens wat meer in zijn oudere platen. Alleen Maggie May komt uit die periode. Ook nog eens een van zijn mindere nummers. Je zult ongetwijfeld op je mening terug komen ha.
En waar blijft De Heer Bikkel trouwens bij zijn eerste 4/5 platen!!
0
geplaatst: 10 november 2014, 20:50 uur
Mjuman schreef:
Als zodanig zou Rod Stewart - Storyteller (1989) deze imo kunnen gelden. Heb deze box met 4 cd's onlangs weggedaan, omdat ik de eerste van Rod op vinyl heb en dat volstaat voor mij - the first cuts are his deepest
Herinner me nog zijn optreden in de Ahoy - roomwit podium, met achterin een muur van parallel geschakelde versterkers, idem roomwit.
Als zodanig zou Rod Stewart - Storyteller (1989) deze imo kunnen gelden. Heb deze box met 4 cd's onlangs weggedaan, omdat ik de eerste van Rod op vinyl heb en dat volstaat voor mij - the first cuts are his deepest
Herinner me nog zijn optreden in de Ahoy - roomwit podium, met achterin een muur van parallel geschakelde versterkers, idem roomwit.
Ik ben vorig jaar nog geweest, alleraardigst en Rod nog weer behoorlijk in vorm.
Storyteller is vermoedelijk zijn beste verzameld werk tot en met 1989. Zijn eerste 25 jaar aan prima hits kunnen moeiteloos op 4 cd's.
De laatste 25 jaar zijn op z'n zachtst gezegd een periode van wat ups en downs en staan in een groot deel in het teken van zijn flirt met oude Amerikaanse muziek. Waarbij vooral de verkopen dan nog alleraardigst zijn te noemen. Zijn laatste album Time (2013) was volgens mij een eerste album in jaren waar hij zelf (en qua composities buitengewoon succesvol) de pen weer eens ter hand heeft genomen. Ik vermoed zijn beste album van de afgelopen 25 jaar.
Dat neemt niet weg, dat het nog zoeken wordt met een lampje om één goede cd van de tweede helft van zijn 50 jarige jubileum te maken
0
geplaatst: 10 november 2014, 20:59 uur
Heb mijn eerdere post aangepast, omdat het cijfer "7" was weggevallen - ik heb de eerste 7 albums op lp.
0
geplaatst: 10 november 2014, 21:08 uur
iggy schreef:
Dan kan ik je in ieder geval eens terug zien bij zijn eerste 4 platen hoop ik. Platen die naar mijn mening veel te weinig aandacht krijgen op dit forum.
En waar blijft De Heer Bikkel trouwens bij zijn eerste 4/5 platen!!
Dan kan ik je in ieder geval eens terug zien bij zijn eerste 4 platen hoop ik. Platen die naar mijn mening veel te weinig aandacht krijgen op dit forum.
En waar blijft De Heer Bikkel trouwens bij zijn eerste 4/5 platen!!
Ik vind zijn eerste platen ook geweldig. Maar Rod heeft later ook best goede albums gemaakt. Wie roept dat die eerste platen bekend moeten zijn, verplicht zichzelf ook een beetje kennis te nemen van bijvoorbeeld zijn laatste album, Time.
Mag ik even wijzen op het hoge gemiddelde van bijna 4**** voor dit album?
0
geplaatst: 10 november 2014, 23:15 uur
Komt nog wel iggy. Zit in een andere flow nu. 
Maar ik vind zijn begintijd zeer zeker boeiend.
Maar ik vind zijn begintijd zeer zeker boeiend.
0
geplaatst: 11 november 2014, 05:15 uur
musician schreef:
Ik vind zijn eerste platen ook geweldig. Maar Rod heeft later ook best goede albums gemaakt. Wie roept dat die eerste platen bekend moeten zijn, verplicht zichzelf ook een beetje kennis te nemen van bijvoorbeeld zijn laatste album, Time.
Mag ik even wijzen op het hoge gemiddelde van bijna 4**** voor dit album?
(quote)
Ik vind zijn eerste platen ook geweldig. Maar Rod heeft later ook best goede albums gemaakt. Wie roept dat die eerste platen bekend moeten zijn, verplicht zichzelf ook een beetje kennis te nemen van bijvoorbeeld zijn laatste album, Time.
Mag ik even wijzen op het hoge gemiddelde van bijna 4**** voor dit album?
Time is zeker een goed album. Maar kan wat mij betreft niet tippen aan zijn eerste 4 platen. Ook Unplugged (met Ronnie Wood) is erg sterk.
0
geplaatst: 11 november 2014, 05:24 uur
lennon schreef:
Welke lp raad je me aan dan? Probeer graag.
Welke lp raad je me aan dan? Probeer graag.
De eerste 4 ontlopen elkaar niet veel. Persoonlijk vind ik Every Picture en Never A Dull Moment net ietsjes beter dan de eerste twee. Smiler (zijn vijfde) is wat mij betreft minder.
0
geplaatst: 11 november 2014, 09:42 uur
Onderschat Foot Loose & Fancy Free ook niet hoor.
Ferme rockplaat en een paar mooie slowers.
Heb ik helemaal grijs gedraaid toendertijd.
Daarna ging het artistiek snel bergafwaarts.
Do Ya Think 'm Sexy gaat al helemaal richting de disco. Al is het best een leuk nummer.
Zijn singles bleven wel een aardig nivo houden.
Ferme rockplaat en een paar mooie slowers.
Heb ik helemaal grijs gedraaid toendertijd.
Daarna ging het artistiek snel bergafwaarts.
Do Ya Think 'm Sexy gaat al helemaal richting de disco. Al is het best een leuk nummer.
Zijn singles bleven wel een aardig nivo houden.
0
geplaatst: 28 september 2017, 15:26 uur
Een van de eerste Rod-platen die ik kocht als tiener, waarschijnlijk omdat het - in het voetspoor van zijn toenmalige hits tot 1979 - zo'n goed overzicht was. Toch herinner ik me ook de minpunten ervan: enkele ingekorte versies - niet veel gelukkig, alleen Hot legs en I don't want to talk about it - en een nogal matige geluidskwaliteit. Dat laatste zal wel komen door de relatief lange speelduur per plaatkant.
En o ja, die knalroze hoes natuurlijk. Die illustreerde voor mijn gevoel wel dat Rod definitief tot de jetset was toegetreden en dat het muzikaal nooit meer zoals voorheen zou worden. Enkele aardige platen daargelaten. Maar met inbegrip van de hier goed vertegenwoordigde albums Atlantic Crossing en Foot loose and fancy free lagen de beste jaren (en de beste studio-albums) hier al achter hem.
En o ja, die knalroze hoes natuurlijk. Die illustreerde voor mijn gevoel wel dat Rod definitief tot de jetset was toegetreden en dat het muzikaal nooit meer zoals voorheen zou worden. Enkele aardige platen daargelaten. Maar met inbegrip van de hier goed vertegenwoordigde albums Atlantic Crossing en Foot loose and fancy free lagen de beste jaren (en de beste studio-albums) hier al achter hem.
0
geplaatst: 28 september 2017, 16:21 uur
Op Maggie May na komen al de nummers uit de jaren 1975 - 1976 - 1977 en 1978, een periode waarin niet alleen de hits uitblonken maar ook de albums, met Foot Loose and Fancy Free als beste voorbeeld, zorgden voor veel opwinding/verleiding en glimlachende gezichten. In de jaren '80 zouden voornamelijk alleen de hits nog overeind blijven, het gehele album zakte meer dan eens diep weg.
0
geplaatst: 28 september 2017, 16:34 uur
Dit album bevat maar liefst 8 nummer 1-hits, waarvan 5 in Engeland en 3 in Amerika. Ook de albums waar de nummers op stonden scoorden hoge ogen met Every picture tells a story als unicum; zowel de single Maggie May als de gehele plaat haalden plek 1 in zowel Amerika als Engeland.
0
geplaatst: 28 september 2017, 16:49 uur
8 nummer 1 hits of niet, ik heb voor mezelf toch wel "geschrapt" in deze compilatie en drie nummers vervangen.
Maggie May omdat het er chronologisch niet op hoort. Hot Legs en Da ya think I'm sexy te afwijkend, halen een beetje de algemene sfeer er uit, om er één sterk geheel van te maken.
Toegevoegd dan This Old Heart of Mine van Atlantic Crossing, opvolger van Sailing; If loving me is Wrong van Foot Loose. Werd een hitje in 1980.
En Ain't love a Bitch natuurlijk een veel aardiger nummer dan het modieuze Da ya think I'm sexy van Blondes have more fun.
Maggie May omdat het er chronologisch niet op hoort. Hot Legs en Da ya think I'm sexy te afwijkend, halen een beetje de algemene sfeer er uit, om er één sterk geheel van te maken.
Toegevoegd dan This Old Heart of Mine van Atlantic Crossing, opvolger van Sailing; If loving me is Wrong van Foot Loose. Werd een hitje in 1980.
En Ain't love a Bitch natuurlijk een veel aardiger nummer dan het modieuze Da ya think I'm sexy van Blondes have more fun.
0
geplaatst: 28 september 2017, 17:21 uur
Je hebt je roeping gemist Hans.
Het samenstellen van compilaties, lijkt op je lijf geschreven!
Het samenstellen van compilaties, lijkt op je lijf geschreven!
0
geplaatst: 28 september 2017, 17:37 uur
Om er 1 sterk geheel van te maken is eigenlijk puur qua muziekgenot en creativiteit een mooie gedachte en ja If loving me is Wrong staat in mijn persoonlijke top 10, misschien eens een greatest pallet samenstellen van nummers die niet op single zijn verschenen !
* denotes required fields.