Elvis Presley - Elvis Presley (1956)

De 1e van The King, en wat voor een. Ik vind het altijd wel grappig dat toen dit album uitkwam zijn echte grote hits uit 1956 nog niet waren opgenomen (Hound Dog, Don't Be Cruel, Love Me Tender) Desondanks bevat dit 1e album toch 2 US #1 hits (Heartbreak Hotel, I Want You, I Need You, I Love You) Heartbreak Hotel stond 8 weken op #1 en bezorgde Elvis zijn 1e gouden plaat. De stem die Elvis heeft in 1956 is naar mijn idee heel erg apart en niet te imiteren. Mijn favoriete nummers op dit album zijn; I Was The One, I'm Counting On You, I'll Never Let You Go, Money Honey, My Baby Left Me, Lawdy Miss Clawdy & I Want You, I Need You, I Love You.

De laatst genoemde is overigens mijn favo 50's nummer. Misschien ben ik niet helemaal objectief omdat ik een Elvis fan ben maar ik moet zeggen dat ik geen beter debuutalbum ken dan deze van Elvis.

5,0

alles voor de commercie
wordt zo'n album opnieuw uitgebracht in een geremasterde versie met enkele bonustracks die niet origineel op dit album horen (waaronder dus Heartbreak Hotel, I Want You I need You I love You, Lawdy Miss Clawdy, My Baby Left Me en I Was The One; alle door jou genoemd als favoriet) en succes verzekerd, blijkbaar

uiteindelijk een redelijk debuut-album; zeker
alleen stukken minder als jij dus doet voorkomen (album-release in maart '56, terwijl I Want You....pas in april werd opgenomen)

daarnaast staan er nummers op die al in zijn Sun-periode zijn opgenomen en door RCA werden overgekocht
uiteindelijk blijft er dan na zijn debuutsingle (Heartbreak Hotel) weinig over

goed beschouwd zijn dan zelfs mijn 4 punten iets teveel
halfje eraf

Inmiddels de bonustracks aangegeven...zijn er nogal wat idd.

dat bedoel ik
die bonustracks halen het niveau van het album flink omhoog, alleen heeft elke doorgewinterde fan daar echt maling aan

Die willen gewoon de tracklist zoals die in 1956 was. Kan ik heel goed begrijpen. Bij Cliff Richard gebeurd trouwens hetzelfde.

of nog liever, de elpee

De Amerikaanse persing uiteraard

Gisteren gekocht, en besef nu dat dit album dus op de kop af precies 50 jaar oud is.

wat vind je ervan

Het is pas mijn tweede Elvis-album, ik ben nooit echt een fan geweest. Ik heb wel diverse nummers los (singles ook) en sommige daarvan vind ik mooi.

Ongeveer de helft kende ik al. Blue Moon is een van mijn Elvis-favorieten, en had ik al op single (EP geloof ik zelfs). Heartbreak Hotel is natuurlijk een van de meest belangrijkste en invloedrijkste nummers ooit.

Het maakt allemaal niet dat dit een favoriet album van me zal worden. De country-nummers komen bij mij toch niet aan. Maar de goede stukken zal ik blijven spelen, en ik ben er heel tevreden mee.

Wow,

9 juni 2006 en nog steeds een top plaat! 4,5*
Laatst op een Jazz Festival in Den Bosch een Elvis band gezien. En de nummers stonden allemaal nog als een huis! Met name natuurlijk Blue Suede Shoes, Blue Moon, Tutti Frutti, My Baby Left me, Shake Rattle And Roll etc.......
De mooiste nummers van The King staan toch echt op dit debuut!

zit al een paar dagen te wachten tot ze de deluxe-edition hierbinnen gooien.
... met de volgende tracklist:

Disc 1

The Album:

Blue Suede Shoes
I'm Counting On You
I Got A Woman
One Sided Love Affair
I Love You Because
Just Because
Tutti Frutti
Trying To Get To You
I'm Gonna Sit Right Down And Cry (Over You)
I'll Never Let You Go (Little Darlin')
Blue Moon
Money Honey
Bonus Singles:
Heartbreak Hotel
I Was The One
Lawdy Miss Clawdy
Shake Rattle And Roll
My Baby Left Me
I Want You, I Need You, I Love You
First RCA Sessions:
I Got A Woman - incomplete unk tk no.
I Got A Woman - unk tk no.
Heartbreak Hotel - incomplete tk 4
Heartbreak Hotel - tk 5
Heartbreak Hotel - tk 6
Money Honey - fragments
Money Honey - incomplete tk 10
I'm Counting On You - tk 1
I'm Counting On You - incomplete unk tk no.
I'm Counting On You - tk 13
I'm Counting On You - incomplete tk 14
I Was The One - tk 1
I Was The One - tk 2 (false start)
I Was The One - tk 2
I Was The One - tk 3 (false start)
I Was The One - tk 7A (not master)
I Was The One - incomplete unk tk

Disc 2

The Dry Reverb Tape:

I'm Counting On You - tk 1
I'm Counting On You - incomplete tk 2
Session Outtakes:
Lawdy Miss Clawdy - tk 1
Lawdy Miss Clawdy - tk 2
Lawdy Miss Clawdy - tk 3
Lawdy Miss Clawdy - tk 4
Lawdy Miss Clawdy - tk 5
Lawdy Miss Clawdy - tk 6
Lawdy Miss Clawdy - tk 7
Lawdy Miss Clawdy - tk 8
Lawdy Miss Clawdy - tk 9
Lawdy Miss Clawdy - tk 10
Lawdy Miss Clawdy - tk 11
Lawdy Miss Clawdy - tk 12
Shake, Rattle And Roll - tk 1
Shake, Rattle And Roll - tk 2
Shake, Rattle And Roll - tk 3
Shake, Rattle And Roll - tk 5
Shake, Rattle And Roll - tk 6
Shake, Rattle And Roll - tk 7
Shake, Rattle And Roll - tk 8
Shake, Rattle And Roll - tk 9
Shake, Rattle And Roll - tk 10
Shake, Rattle And Roll - tk 11
Shake, Rattle And Roll - tk 12
Shake, Rattle And Roll - tk 12 (undubbed master)
I Want You, I Need You, I Love You - tk 1 (slate only)
I Want You, I Need You, I Love You - tk 3
I Want You, I Need You, I Love You - tk 4
I Want You, I Need You, I Love You - tk 5 (fragment)
I Want You, I Need You, I Love You - tk 13
I Want You, I Need You, I Love You - tk 14 (incomplete)
I Want You, I Need You, I Love You - tk 15
I Want You, I Need You, I Love You - tk 16
I Want You, I Need You, I Love You - tk 17


wat kan wachten soms lang duren

Jij hield toch niet van bonustracks?
De letters van deze hoes zijn trouwens idem aan London Calling.

dan heb je me verkeerd begrepen, denk ik.
kijk, als ze op een bestaand album een paar bonustracks zetten die op andere albums ook staan..... daar zit ik niet op te wachten.

maar outtakes is natuurlijk een ander verhaal.

FTD brengt (o.a.) alle reguliere albums in bovenstaande vorm uit, dus met alle bestaande (of nog aanwezige) outtakes in uitmuntende geluidskwaliteit.

als je elk nummer van de man hebt, dan stelt een 'nieuw' album niks voor (verzamelaar nummer zoveel, check 's op allmusic, het aantal compilatie-albums, niet normaal meer).

en aangezien er wereldwijd duizenden malloten zijn als ik, is besloten, als antwoord op de populaire bootlegs, om legaal (= FTD) concerten, outtakes en alternate takes uit te brengen en via fanclubs aan de man te brengen.

ga 's naar: www.followthatdream.com, dan kun je zien welke er uit zijn. (ongeveer 60, nu)
het zijn mijn favoriete Elvis-albums, zonder twijfel.

Dus jij hebt er echt zin in om 12 keer achter elkaar naar "Shake, Rattle And Roll" te luisteren? (Heb overigens niets tegen het nummer hoor (vind m zelf ook erg goed), maar 12 keer achter elkaar... En dat zonder veel alcohol genuttigd te hebben?)

tuurlijk.
het hele proces van take 1 tot de master kun je beluisteren. (niet alleen SR&R natuurlijk, maar zijn complete ouevre als het ff kan)
elk probeersel, elke toevoeging, alles wat uiteindelijk weggelaten is...
elke fout.
voor een fan erg interessant (vaak is de master niet de beste versie, voorbeelden in overvloed).
voor een leek niet weggelegd, lijkt me

Ben op dit album gekomen door dat boek met de 1001 meest spraakmakende albums en dit is dus het allereerste begin van de rock. En al komt het allemaal erg gedateerd op me over, tis ook een wisselvallig album, er zitten wel lekkere nummers op als Blue Suede Shoes en de cover Tutti Frutti. Zitten ook wat imo mindere nummers tussen, maar kgeef het 3.5*

Wàt een debuut ! Wàt een artiest. Dat dit geen gewone zanger was moet toen toch al duidelijk geweest zijn, niet ?
Deze plaat staat meteen bol van de klassiekers, kijk de playlist er maar op na; Beter kan een debuutplaat amper wezen, wees nou eens eerlijk !
5 sterren zondermeer *****

@ ettettummu

Wat dacht je van

Elvis Anthology Box met maar liefst 8 schijfjes aan outtakes en alternate versions :d:d:d

Het allereerste rockalbum in de muziekgeschiedenis en daarom alleen al legendarisch. Ik had heel wat reguliere albums van Elvis op LP, nadien heb ik geopteerd voor de 5CD-box "The King of Rock 'n Roll" waar alle jaren '50-werk in één keer opstaat.
Elvis bewijst hier zijn klasse door de wijze waarop hij zijn rock'n roll-klassiekers brengt met zijn diepe, in blues gewortelde stem. "Heartbreak Hotel" werd de doorbraakhit van Elvis en er zullen nog vele volgen.

Het debuutalbum van Elvis Presley, en daarmee een album dat aan de wieg van de Rock & Roll staat. Elvis was de eerste artiest die blanke (country) en zwarte (R&B) muziek combineerde. En dat is een erg belangrijke ontwikkeling geweest. In dat opzicht kan je het dus wel een legendarisch album noemen. Hoe is dit album meer dan 50 jaar later?

Het begint met het nog steeds lekkere Blue Suede Shoes, een rock & roll-klassieker, geschreven door Carl Perkins, waar ook de Beatles een paar nummers van hebben gecoverd. Lekker energieke opener, en je zit er meteen in. Het album begint dus al met één van de hoogtepunten.
Dan gaat het wat meer richting gospel/country met I'm Counting On You. Voor velen heeft Elvis één van de allermooiste stemmen, maar ik vind zijn stem niet zo geweldig. Het doet me niks. Verder niet heel bijzonder, maar ook niet slecht.

Met I Got A Woman covert hij Ray Charles. Maar ik prefereer toch echt Ray's versie. Ray Charles zingt mooier en emotievoller. En Elvis' versie klinkt erg rommelig.

Sowieso is de productie van dit album niet zo, maar wat verwacht je dan ook van een album uit 1956... toch heb ik het in deze tijd beter gehoord. Er zijn ook wel een paar nummers in 1954 opgenomen. Daardoor wordt het een beetje wisselvallig geheel.
One-Sided Love Affair is wel een aardig rock & roll-nummertje.
Maar daarna komt het iets te langzame I Love You Because wat daardoor te saai wordt. Ook wordt het me een beetje te zoet, al klinkt dat misschien gek. Dan weer een rock & roll nummertje, waar Elvis hikkend door heen gaat. Naar mijn mening een niemendalletje.
Tutti Frutti is een erg leuk nummer, maar het origineel van Little Richard overtreft deze cover met gemak. Little Richard heeft naar mijn mening een veel betere stem, en deze cover is in vergelijking met het origineel nogal mat en zelfs saai.

Je hoort duidelijk dat het van verschillende opnames is, want in Tryin' To Get To You klinkt zijn stem ineens weer een beetje anders. Best mooi nummer overigens. Hij gebruikt zijn stem hier ook wat beter, vind ik. Instrumentatie is hier ook best goed. Tweede hoogtepuntje.

Dan weer een aardig rock & roll-nummertje, wat zo weer voorbij is, en je het dan weer vergeten bent. Niets bijzonders, blijft niet lang hangen.

I'll Never Let You Go gaat weer de gospel kant op, maar hier is het me iets te veel. Dit nummer vind ik helemaal niks, snel door naar de volgende.

Dan het derde hoogtepunt, en zelfs hét hoogtepunt van het album. Blue Moon! Wat een prachtig nummer! Het is zelfs mooi gezongen. Mooie compositie, maar het is heel sfeervol gebracht, en zijn stem tilt het nummer hier wel naar een hoger niveau. 9 van de 10 keer doet zijn stem me niks, maar hier voegt het daadwerkelijk wat toe.

Het eindigt met een lekkere meezinger. Lekker vrolijk. Stelt niks voor natuurlijk, maar dit is helemaal niet erg. Het is even bijkomen van het trieste Blue Moon. Leuke afsluiter.

Ik verlaag hem toch wel naar 2,5*. Een paar leuke nummers, twee mooie nummers. Maar toch ook een hoop dat me niets doet of dat ik zelfs niks vind. Neem daarbij de wat wisselvallige productie en dat zijn stem me sowieso niet al te veel ligt. En dan kom ik helaas niet op een voldoende uit. Dit album heeft de tand des tijds niet doorstaan.

(Dit gaat over het originele album zoals het eigenlijk uitgegeven is, en zonder de bonustracks die er later pas bij kwamen)

Op momenten klinkt dit bijzonder gedateerd, maar een deel heeft de tand des tijds maar al te goed doorstaan. Daar is een mooi balans tussen. Maar omdat het hier en daar oubollig overkomt, kan ik hier geen hoger dan 3* voor geven. Het album kent wel een aantal geweldige nummers. Heartbreak Hotel (!!!), Blue Moon, Money Honey.. Deze hoogtepunten en de stem van Presley die ik toch enorm waardeer en schaars onder de mooiste die ik heb gehoord, 'redden' dit album. Muzikaal blijft het wat achter. Ik hoor graag een Blues plaat van Elvis, zou hij uitstekend voor zijn. Of a la Sinatra. Wat wel tijdloze muziek is.

Ik vond overigens I Got a Woman totaal niet in de buurt komen van het orgineel.

Elvis heeft in een korte tijd de hele wereld aan zijn voeten, en Tom Parker ruikt geld. Elvis stapt over van Sun naar RCA en zijn eerste plaat komt uit.

Meteen openen we met een ware Elvis-klassieker, waar het origineel van Carl Perkins volledig verbleekt. Dit is de versie van Blue Suede Shoes die we zullen onthouden, en terecht. Heerlijke rock 'n' roller. Met I'm Counting on You komen we bij een ballad, waarvan wij in zijn oeuvre nog heel veel van mogen horen. In zijn begindagen waren deze echter nog niet altijd even sterk. Hij heeft ook in 1956 erg mooie ballads opgenomen, daar niet van (bijvoorbeeld I Was the One) maar in I'm Counting on You is het nog niet echt intens genieten van zijn stem, evenals bij I Love You Because, I'll Never Let You Go en Blue Moon. I Got A Woman vind ik dan weer een sterke cover van Ray Charles; minder soul, meer R&R, maar daar houd ik (natuurlijk, als Elvis fan) van. Verder staan er nog genoeg goede songs op, zoals One-Sided Love Affair, Tutti Frutti, Tryin' To Get To You (die in latere liveversies nog een stuk beter zou worden, bijvoorbeeld in de '68 Comeback) en I'm Gonna Sit Right Down and Cry. Tot slot hebben we een middelmatige versie van Money Honey.

Hoewel zeker niet alle nummers even goed zijn, is dit een waardige opener van Elvis' oeuvre met power, een prachtstem (die zich nog zou ontwikkelen en nog veel mooier zou worden) en genoeg goede songs.

Al bij al een ok plaatje met mooie nummers op. Maar toch heb ik zo'n beetje een wrang gevoel. De meeste nummers zijn namelijk niet van hem en het origineel is in mijn gevoel wel altijd een pak beter. En dan moet ik altijd denken dat hij zo de goede muziek van de zwarten moest overbrengen aan de blanke man. Deze was namelijk te close minded om naar de zwarten hun muziek te luisteren. Ergens vind ik dat spijtig. Maar ja, Elvis honoreert hier wel de zwarte muziek een beetje, daar ben ik wel blij om. Maar er zijn in mijn gevoel zoveel betere artiesten vanuit zijn tijd die de roem en succes toen niet kregen door hun huidskleur.
Natuurlijk zijn er ook heel wat supermooie liedjes van Elvis zelf en hij verdient het succes dat hij gekregen heeft. Voordat ik hier op de tenen van enkele elvis-liefhebbers trap, toch even duidelijk maken.
3 sterren maar dat kan misschien nog groeien aangezien de teller hier nog maar op 5 staat bij het aantal keer beluisteren van dit album.

Degelijk debuutalbum, maar waar veel fans graag aan voorbij gaan is dat Presley i.t.t. tot de echte koningen van de rock 'n' roll geen noot zelf schreef (later heel sporadisch wel eens iets).

De uitvoeringen heel degelijk, en er valt natuurlijk niet veel op de merken aan de stem, maar Chuck Berry, Carl Perkins en Little Richard schreven (of schreven mee aan) hun eigen werk. Wat dat betreft waren zij creatiever en kunstzinniger.

Elvis' versies doen wat mij betreft ook onder voor de originelen. Sterrenstatus begon met Elvis langzaam op te komen, wat nu wellicht heeft geleidt tot Lady Gaga's.

Behoorlijke plaat, maar tevens ook behoorlijk overschat. Jammer dat ik een versie heb zonder de bonustracks, die nummers zouden het album een kleine boost geven (al neem ik bonustracks nooit mee in mijn beoordeling).

Net als Stijn beoordeel ik alleen het originele album. En eerlijk is eerlijk: Elvis kon inderdaad niet meer dan zingen. Maakt hem dat minder interessant dan Carl Perkins en Chuck Berry?

Nee! Want wat hij doet (zingen) kan hij in mijn ogen een heel stuk beter dan deze heren. Enkel Little Richard komt qua rock n roll geluid in de buurt. Sterker nog, wat ik van hem ken bevalt mij maar al te goed.

Van Elvis heb ik ook het een en ander op CD maar in tegenstelling tot 98% van alles wat ik luister ben ik steeds maar weer geneigd verzamelaars op te zetten. Dit album vind ik lekker weg luisteren maar het gros van zijn werk is voor mij te wisselvallig.

dit is rock n roll op zijn best met elvis presley

voor zijn debuut lp was dat al heel hoge kwalitiet voor in de jaren 50 wat een ander niet kon kon Elvis

Het blijft nog steeds mijn favoriete plaat van Presley. Echt een heerlijk debuut.