menu

Whitesnake - 1987 (1987)

Alternatieve titels: Whitesnake | Serpens Albus

mijn stem
3,88 (220)
220 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Still of the Night (6:35)
  2. Give Me All Your Love (3:26)
  3. Bad Boys (4:03)
  4. Is This Love (4:35)
  5. Here I Go Again 87 (4:30)
  6. Straight for the Heart (3:39)
  7. Looking for Love (6:21)
  8. Children of the Night (4:19)
  9. You're Gonna Break My Heart Again (4:10)
  10. Crying in the Rain (5:35)
  11. Don't Turn Away (5:08)
  12. Give Me All Your Love (Live...In the Shadow of the Blues) * (4:28)
  13. Is This Love (Live...In the Shadow of the Blues) * (4:55)
  14. Here I Go Again (Live...In the Shadow of the Blues) * (5:49)
  15. Still of the Night (Live...In the Shadow of the Blues) * (8:23)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 52:21 (1:15:56)
zoeken in:
avatar van vielip
5,0
Laat maar...je snapt duidelijk niet wat ik schrijf. Even goeie vrienden

avatar van Snakeskin
3,0
niet slecht, maar vooral zeer eighties en gedateerd.

avatar van gigage
4,5
De superdeluxe staat op Spotify en dus ook de " evolution" versies van zowat alle 1987 songs. Benieuwd aangeklikt maar het gaat dus om inderdaad de evolutie van de song van trage demo in een aantal stappen naar het gelikt eindproduct. Leuk voor 1 song maar een cd vol lijkt me wat veel van het goede. Snel doorgeschakeld naar het live materiaal met Adje Vandenberg en Vivian Campbell.

avatar van milesdavisjr
3,5
Wellicht het bekendste maar zeker een van de meest commerciële platen van Whitesnake. De productie is prima, David is uitstekend bij stem, Still of the Night is natuurlijk een knaller van een opener en de schijf bevat een aantal grote hits. En toch ontbreekt er wat in mijn ogen en oren; het zal de bluesy inslag zijn die ik mis, de over de 'top' benadering resulterend in pompeuze stadionrocknummers waar ik niet zo enthousiast over ben en sommige songs die naar mijn gevoel wat te lang zijn uitgewerkt. De productie, de samenstelling van de nummers en een mooie afwisseling tussen ballads en rocknummers hebben echter wel geresulteerd in wellicht het meest coherente Whitesnake album uit de historie van de band. En aan Still of the Night, Give Me All Your Love en Here I Go Again kun je je geen buil vallen. Mijn meest dierbare plaat van de band blijft toch het (live) album; Live in the Heart of the City, energiek, rauw, bluesy en het swingt als een tiet, zo hoor ik David en zijn mannen het liefst.

avatar van Gommans
4,5
Heerlijk.... Voor mij een van de platen die mij (muzikaal) gevormd heeft.
Tot ik dit voor het eerst hoorde wist ik dat ik dit altijd mooi moest blijven vinden...
Jaren later met een betere stereo en speakers nog steeds verrassend...

avatar van Bill Evans
Is This Love... wat een geweldig nummer is dat!

De remaster op Spotify heeft trouwens wel een totaal andere tracklist.. Alles is door elkaar gegooid.

avatar van Edwynn
Hoe dan?
Er is oorspronkelijk gezien een Amerikaanse (startend met Crying In The Rain) en een Europese variant (startend met Still Of The Night en You're Gonna Break My Heart Again en Looking For Love als extraatjes aan boord). De hoezen vertonen enkele lichte verschillen.
De 30th anniversary edition volgt de Europese variant. Dan is er nog een 2018 variant die de Amerikaanse versie volgt inclusief de twee extra Europese nummers.

avatar van De buurman
3,5
Ik kocht deze op de dag dat ïe uitkwam op elpee. Crying In the Rain was de opener. Later bleek dit de Amerikaanse persing zo begreep ik. Maar dit was toch echt de eerste elpee persing die ook in NL uitkwam.

Anyway, ik had graag vooral You're Gonna Break My Heart Again er toen al bij gehad, evenals Looking For Love. Bijde beregoeie tracks. Children Of The Night en Straight From The Heart had ik daar graag voor ingewisseld, beide vind ik echt mindere tracks hier.

Overigens, Whitesnake probeerde nog een keer hetzelfde kunstje op Slip Of The Tongue. Was minder. De Whitesnake van daarna kunnen we gewoon vergeten. De echt goede Whitesnake hield zelfs al op in '82/'83.

5,0
Klopt. 1987 speelde een weergaloze John Sikes mee en op Slip of the Tongue Steve Vai en Adje vd Berg. Dat bleek een wereld van verschil ( voor mij althans)

avatar van Bill Evans
Edwynn schreef:
Hoe dan?
Er is oorspronkelijk gezien een Amerikaanse (startend met Crying In The Rain) en een Europese variant (startend met Still Of The Night en You're Gonna Break My Heart Again en Looking For Love als extraatjes aan boord). De hoezen vertonen enkele lichte verschillen.
De 30th anniversary edition volgt de Europese variant. Dan is er nog een 2018 variant die de Amerikaanse versie volgt inclusief de twee extra Europese nummers.


Zal die laatstgenoemde wel zijn dan. Opener is Crying In The Rain en sluit af met You're Gonna Break My Heart Again..

avatar van Faalhaas
Edwynn schreef:
Still Of The Night (overigens een song van John Sykes' hand)


Weet niet hoe je hier bij komt maar het klopt iig niet. Op de Slide It In anniversary edition kun je al stukjes Still Of The Night horen in demo vorm onder de titel "Body Heat" (wel te vinden op Spotify). Is een demo waar je alleen Coverdale hoort zingen en spelen, Sykes zat toen nog niet in de band. Ik denk dat ze het later wel samen hebben uitgewerkt.

De buurman schreef:
Ik kocht deze op de dag dat ïe uitkwam op elpee. Crying In the Rain was de opener. Later bleek dit de Amerikaanse persing zo begreep ik. Maar dit was toch echt de eerste elpee persing die ook in NL uitkwam.

Klopt helemaal. Zo ging het bij mij ook. Looking For Love ontdekte ik pas jaren later via het verzamelalbum. You're Gonna Break My Heart Again kende ik gelukkig wel dankzij Vara's Vuurwerk. 2 geweldige nummers die er gewoon standaard op hadden moeten staan.

avatar van Edwynn
Dat heb ik eens in een interview gelezen. Er wordt vaker aan geschiedvervalsing gedaan door deze groep. Maar ik zal het eens nazoeken. De demo's ken ik niet. Wel hoor ik de Sykes hand zoals dat ook doorklinkt in zijn eigen werk. Dat is dan de uitwerking.

avatar van Faalhaas
Edwynn schreef:
Dat heb ik eens in een interview gelezen. Er wordt vaker aan geschiedvervalsing gedaan door deze groep.

Dat klopt wel, zowel Coverdale als Sykes hebben last van een groot ego en willen het graag doen voorkomen alsof zij de motor achter 1987 waren.

Maar om dit hoge niveau te behalen qua songwriting hadden ze elkaar echt wel nodig. Blue Murder en Slip Of The Tongue waren prima platen (waarvan ik de laatste nog beduidend beter vind) maar geen knallers zoals 1987. Over hun latere werk zullen we het helemaal maar niet hebben...

avatar van Edwynn
Slip Of The Tongue is meer een Vandenberg album net als Restless Heart welke ik zelf heel mooi vind. Daarna werd het wel minder ja. Vanaf Good To Be Bad wordt wel erg opzichtig en wanhopig de sound van 1987 opgezocht. Om over die laffe Deep Purple ellende maar te zwijgen.

avatar van Funky Bookie
4,0
Ongecompliceerde, typische 80s hair metal. Ik kan er uitstekend naar luisteren.

avatar van Edwynn
Ja, en dan wel met een lekker zwaar en theatraal geluid. Die John Sykes maakte er maar een mooi feest van. Kom daar maar eens om.

5,0
Ook bij Thin Lizzy gaf John Sikes even zijn visitekaartje af op twee albums

avatar van Deranged
Kan verder niemand bedenken die zo'n maling aan zijn teksten lijkt te hebben als Coverdale. Er zijn een paar uitschieters zoals Here I Go Again die onder het noemertje best aardig zouden kunnen vallen. Maar neem iets als Is This Love. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat ik het geen mooi nummer vind. Is een gave op zich om het zo simpel te houden.

avatar van milesdavisjr
3,5
Maar neem iets als Is This Love. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat ik het geen mooi nummer vind. Is een gave op zich om het zo simpel te houden.


David heeft zo'n 22 nummers (bonustracks niet meegerekend) waarin het woord 'Love' verwerkt zit in de titel van de songs. Als je dan ook nog titels als Slide It In, Ready An' Willing, Rough An' Ready en Slow Puke Music tegen het licht houdt weer jij wel waar onze oude snoeperd zijn mosterd vandaan haalde. En inderdaad de teksten van Coverdale ontberen enige maatschappijkritische observaties maar tegelijk weet de beste man ook van zijn valkuil een kracht te maken door het simpel te houden. En dat heeft toch aardig wat mooie songs opgeleverd.

avatar van gaucho
4,5
Deranged schreef:
Kan verder niemand bedenken die zo'n maling aan zijn teksten lijkt te hebben als Coverdale.

Je bedoelt in de zin van simpel en eigenlijk nergens over gaand? Mwah, daar staat onze David absoluut niet alleen in, hoor. Spontaan schieten mij bands te binnen als Toto, ELO en Steve Miller - bands die ik allemaal zeer goed kan pruimen. Maar met teksten die uitblinken in nietszeggendheid. Abracadabra anyone? Of Lovers in the night?
Wat David C. voor heeft op die anderen is natuurlijk dat hij zeer eenduidig is in zijn thematiek, om het maar netjes te zeggen. Want zoals milesdavisjr hierboven ook al opmerkt: hij wil zijn witte slang voornamelijk overal naar binnen laten glijden. Daar is-ie vrij direct in: Lie down, I think I love you...

Tja, ook een gave, om zo eindeloos te kunnen variëren op een thema. Zeker als het zo goed gebeurt als op dit album.

Zonder gekheid: ik vind het mooi meegenomen als een artiest wat zinnigs te melden heeft - en er zijn er genoeg die ik juist daarom waardeer. Maar bij mij is het toch de muziek die me als eerste aanspreekt, daarna let ik pas op de tekst. Ik ken Britse en Amerikaanse vrienden die een artiest meteen afrekenen op een slechte tekst, maar bij ons Nederlanders - en iedereen die het Engels niet als eerste taal heeft - speelt dat net wat minder een rol, denk ik. Wij vallen dan weer heel snel over slechte Nederlandstalige teksten, daar betrap ik mezelf ook regelmatig op...

avatar van Deranged
Over de gehele linie heeft zijn stem al genoeg zeggingskracht en dat besef zal hij ook in zijn achterhoofd hebben gehad. Binnen het gehele plaatje op zich prima pretentieloze teksten verder. Dat ze nergens over gaan zou ik ook zeker niet willen beweren. Mans is een recht voor je raap romanticus en windt daar zo min mogelijk doekjes om. Je weet ten alle tijde wat je van hem mag gaan liggen verwachten en dat is ook wel eens prettig. Lijkt mij.

avatar van De buurman
3,5
milesdavisjr schreef:


David heeft zo'n 22 nummers (bonustracks niet meegerekend) waarin het woord 'Love' verwerkt zit in de titel van de songs. Als je dan ook nog titels als Slide It In, Ready An' Willing, Rough An' Ready en Slow Puke Music tegen het licht houdt weer jij wel waar onze oude snoeperd zijn mosterd vandaan haalde.


Dat laatste nummer kende ik nog niet. Waar gaat het over?

avatar van Edwynn
Geen nummer, maar een stijl. Dagelijks via Skyradio te beluisteren.

avatar van Faalhaas
De buurman schreef:
(quote)


Dat laatste nummer kende ik nog niet. Waar gaat het over?


Ik vermoed over deep throating..

avatar van Wyverex
4,0
Faalhaas schreef:
(quote)


Ik vermoed over deep throating..


Is dat niet gewoon Slow Poke Music ?

Gast
geplaatst: vandaag om 23:02 uur

geplaatst: vandaag om 23:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.