The Cars - The Cars (1978)

Wat een laag gemiddelde

Dit is wat mij betreft verplichte kost voor elke pop/rock-liefhebber. Beetje een synthese van de late jaren '70 ook: er zit wat powerpop in, wat punk, hardrock-allures, wat new wave keyboardjes en Queen harmonieën om af te peperen.

Na het ij-zer-sterke openingssalvo ("Good Times Roll"!! , "Just What I Needed"!!) is er even een dipje - "Don't Cha Stop" had er voor mij eigenlijk niet op gehoeven. Maar daarna schiet het meteen weer pijlsnel de hoogte in. "Moving in Stereo" heeft een heerlijk broeierig, onheilspellend sfeertje. En afsluiter "All Mixed Up" is weer zo'n explosie van harmonieën en hooks.
Heel wat fantastische songs hier op dit debuut van de Cars.. en het klinkt allemaal zo effortless.

Hun eerste meteen ook mijn kennismaking als Sint kadeau destijds. Wat een tijd was dat. Wat een plaat was dat. Plaat ja, cd kenden we nog niet, blij toe. Kende van dit album, radio, All mixed up en het prijsnummer hier. Ik was verkocht en de plaat door Sint gekocht. Staat nog hier ja en nog draaibaar ook. Ofschoon ik later, veel later, de gekleurde vinyl boxset aangeschaft heb. Dat beetje xtra ja. Waan populair in the States, hier helaas én onbegrijpelijk beduidend minder. Geen idee, aan de kwaliteit zou het niet mogen kunnen liggen. Tijdloos album bomvol met voor die tijd singles want ja, elk nummer had, heeft hitpotentie. My best friend's girl, Let the good times roll, Just what i needed, noem maar op. Komt hier nog vaak voorbij dus. En yes, blijft genieten.

New wave in de VS was aanvankelijk vooral een New Yorkse aangelegenheid. Enige uitzondering in mijn reis door het genre was Devo uit Akron, Ohio. Maar in mei 1978 debuteren The Cars uit Boston.

Hun demo's maakten indruk op platenbazen, die in de gaten kregen dat new wave wel eens meer en meer succesvol zou kunnen worden. De vier groepsleden kozen slim voor het label Elektra, omdat die geen genregenoten onder contract hadden en zich dus zouden inzetten om op deze trein te springen.
De groep zet melodieuze gitaarrock neer, enerzijds fris in de sfeer van new wave, anderzijds vrij gepolijst met sterke melodieën en koortjes. Die groepsvocalen zitten zó goed in elkaar dat je zou kunnen denken dat de heren van Queen ze zongen, zoals in het refrein van de hitsingle My Best Friend's Girl. Een nummer dat ruim een jaar na verschijnen in Nederland in juli 1979 #40 haalde in de Nationale Hitparade. Verder handklapjes, een sobere toetsenlijn en vooral veel melodie. Alternatief en toch geschikt voor een groot publiek.

Hierboven hele enthousiaste verhalen, ik ben minder euforisch en houd het op een keurige 7 als schoolcijfer. Kant 2 vind ik minder, al is All Mixed Up een sterk slot. Maar laat u niet door mij afleiden, dadelijk nog wat cijfers die mij keihard weerspreken. Bovendien is hoorbaar hoe helder producer Roy Thomas Baker de groep liet klinken; niet warm-knus zoals de jaren '70 voordien nogal eens klonken, maar helder en strak.

Just What I Needed werd in de Amerikaanse Billboard 100 in september '78 #27, My Best Friend's Girl #36 in december, Good Times Roll in mei '79 nog eens #41. Drie hitsingles van één elpee, een sterke start. Elpee The Cars stond dan ook 139 weken in de Billboard 200, in maart '79 piekend op #18. In Nederland overigens geen albumnotering. Vreemd!

Mijn reis door new wave en co kwam vanaf de vierde Ramones en vervolgt bij het Australische The Saints, inmiddels vanuit Engeland opererend.