MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Ramones - Road to Ruin (1978)

mijn stem
3,77 (157)
157 stemmen

Verenigde Staten
Punk / Rock
Label: Sire

  1. I Just Want to Have Something to Do (2:41)
  2. I Wanted Everything (3:18)
  3. Don't Come Close (2:44)
  4. I Don't Want You (2:26)
  5. Needles & Pins (2:21)
  6. I'm Against It (2:07)
  7. I Wanna Be Sedated (2:29)
  8. Go Mental (2:42)
  9. Questioningly (3:21)
  10. She's the One (2:13)
  11. Bad Brain (2:25)
  12. It's a Long Way Back (2:22)
  13. I Want You Around [Ed Stasium Version] * (3:02)
  14. Rock 'N' Roll High School [Ed Stasium Version] * (2:20)
  15. Blitzkrieg Bop / Teenage Lobotomy / California Sun / Pinhead / She's the One [Live] * (11:00)
  16. Come Back, She Cried A.K.A. I Walk Out [Demo] * (2:21)
  17. Yea, Yea [Demo] * (2:08)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 31:09 (52:00)
zoeken in:
avatar van Dielie
3,5
Opener "I Just Wanna Have Something To Do" zet meteen de toon goed voor de Ramones' vierde album, doch de snelheid hier een schakeling lager ligt, eigenlijk niet zoveel goeie songs op "Road To Ruin" maar met enig skip-werk haal je veel uit dit album waardoor hij toch nog een must-have is, geloof me, trager en geen volledig pakket zoals we gewoon zijn van de drie voorgangers maar nog altijd Ramones in "Don't Come Close' (!) en het sublieme "I Wanna Be Sedated"!!!!

Man, da waren de jaren! Habba-habba-Hey!

avatar
4,0
Dielie schreef:
het sublieme "I Wanna Be Sedated"!!!!



inderdaad

avatar van kaztor
Leuke hoes!

avatar van gemaster
4,0
De Ramones evolueren dan toch een heel klein beetje en dat is eigenlijk ook wel prettig. (een klein beetje)Verandering van spijs doet immers eten. De nummers zijn allemaal wat rustiger en lijken in sommige gevallen zelfs op normale rocknummers zoals we die kennen van bijvoorbeeld Deep Purple. Natuurlijk zitten hier geen ellenlange gitaarsolo's in, maar de riffjes worden langzamer gespeeld, waardoor dit meer een hardrock plaat is dan een typische punkplaat. Daar is natuurlijk helemaal niks mis mee, aangezien de Ramones fantastische songwriters blijven. Mijn favoriet is denk ik gelijk de openingstrack, met als goede tweede 'I wanna be sedated'.

4*

avatar
PriestMaiden
4e topalbum van de Ramones met een mooie hoes. I Wanna Be Sedated en I Just Want to Have Something to Do zijn echt de max.

avatar van Ataloona
3,5
I Wanna Be Sedated! Erg leuk nummer.
Voor de rest aardige punk plaat maar wat minder dan het debuut en Rocket to Russia.

avatar van Reint
4,5
Waarschijnlijk de meest geslaagde pop-plaat van de 1e reeks Ramones-platen.

Klonk de band eerder zo vrolijk als op Don't Come Close?, lieflijk als op Needles and Pins?, zo cinematisch als op I Just Want to Have Something to Do?, trashy als op I'm Against It?, cynisch als I Wanna Be Sedated?, zo heerlijk kitscherig als op Questioningly, enz. enz.

avatar van RonaldjK
4,0
Road to Ruin is de vierde van de Ramones, waarmee de groep in september 1978 binnen de punk/wave de meeste albums had uitgebracht. Aandacht was er volop, maar de verkopen vielen tegen en de concerten verliepen nogal eens chaotisch. Reden voor drummer Tommy Ramone om af te zwaaien.

Dit is misschien wel mijn favoriete Ramones. Relatief kalm maar stevig en pakkend wordt afgetrapt met I Just Want to Have Something to Do, sneller is I Wanted Everything en pop met gitaarsolo (die laatste een primeur in Ramonesland) in Don’t Come Close.
Dan hebben we eigenlijk de drie mogelijkheden van dit album gehad. Dat duurt twaalf nummers lang, want de nummers blijven kort. Veel afwisseling. Nieuw is drummer Marky Ramone, die gelukkig precies het voorbeeld van voorganger Tommy volgt, die nog wel de plaat produceerde. En vét!
Needles & Pins kende deze puber van Smokie van het jaar ervoor. Die versie was zelfs een nummer 1 in mijn persoonlijke top 15, wekelijks genoteerd in een oude agenda. Om maar aan te geven dat de Ramones eigenlijk hartstikke pop waren, zeker met de oren van nu.

De teksten behandelen de liefde en verveling, herkenbaar voor een tiener als ik, die ondertussen wél steeds meer voorliefde kreeg voor snel gespeelde muziek en scheurende gitaartjes. Opvallendste nummer is het kalme gebrokenhartlied Questioningly met zijn twingitaren, die ook in slotlied Long Way Back klinken; anders dan eerder Ramoneswerk.
In 2018 verscheen het bij het 40-jarig bestaan in een heul uitgebreide editie. Bij die 80 tracks onder meer liveversies van eerder werk, zie Discogs. Oh ja, de hoestekening vind ik ook zo fijn!

Mijn reis door new wave en aanverwanten kwam van bekenden van de groep, namelijk de tweede van Television. Ik blijf in de States, op naar het debuut van The Cars.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:05 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.