The Specials - More Specials (1980)
mijn stem
95 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Ska
Label: 2 Tone
-
Enjoy Yourself (It's Later Than You Think) (3:39)
-
Man at C&A (3:38)
-
Hey, Little Rich Girl (3:37)
-
Do Nothing (3:45)
-
Pearl's Café (3:10)
-
Sock It to 'Em J.B. (3:01)
-
Stereotypes (Pts. 1&2) (7:25)
-
Holiday Fortnight (2:46)
-
I Can't Stand It (4:03)
-
International Jet Set (5:38)
-
Enjoy Yourself [Reprise] (1:48)
-
Rat Race * (3:10)
-
Rude Buoys Outa Jail * (2:40)
-
Stereotype (Pts. 1&2) * (6:16)
-
International Jet Set * (4:14)
-
Rude Boys Outa Jail * (4:06)
-
Do Nothing * (3:41)
-
Maggie's Farm * (3:33)
-
Raquel * (1:58)
-
Why? [Extended Version] * (3:55)
-
Friday Night, Saturday Morning * (3:34)
-
Ghost Town [Full Version] * (6:01)
-
Sea Cruise [John Peel Session] * (3:11)
-
You're Wondering Now [Kid Jensen Session] * (2:22)
toon 13 bonustracks
totale tijdsduur:
42:30
(1:31:11)
0
geplaatst: 21 maart 2018, 00:02 uur
Deze plaat is gewoon wat anders dan hun debuut,het Ska gehalte gaat op More Specials flink naar beneden en daarvoor in de plaats krijgen we invloeden uit Pop,Reggae,Calypso,Cocktail en jazz.
Dat levert een erg gevarieerd album dat ik eigenlijk nog niet zoveel minder vind dan zijn voorganger en de laatste jaren zelfs vaker draai.
Do nothing is voor mij het prijsnummer maar ook Stereotypes (Pts. 1&2) en Enjoy Yourself (It's Later Than You Think) zijn erg goed.Dat geldt ook wel voor Man at C&A maar daarvan vind ik de live versie op de soundtrack van Dance craze stukken beter.
Kortom,gewoon weer een erg goed album van the Specials destijds maar jammer genoeg wel hun laatste in deze (ongeëvenaarde) samenstelling.
Dat levert een erg gevarieerd album dat ik eigenlijk nog niet zoveel minder vind dan zijn voorganger en de laatste jaren zelfs vaker draai.
Do nothing is voor mij het prijsnummer maar ook Stereotypes (Pts. 1&2) en Enjoy Yourself (It's Later Than You Think) zijn erg goed.Dat geldt ook wel voor Man at C&A maar daarvan vind ik de live versie op de soundtrack van Dance craze stukken beter.
Kortom,gewoon weer een erg goed album van the Specials destijds maar jammer genoeg wel hun laatste in deze (ongeëvenaarde) samenstelling.
0
geplaatst: 18 september 2025, 17:11 uur
Beste Ronald, lees eens wat je hierboven schreef. Staat Stereotype er niet op? Waarmee opent kant 2 dan?
Bij deze gerectificeerd. Plus de toevoegingen dat Rat Race in juni 1980 #5 werd in de Britse singlelijst, Stereotype haalde in oktober #6 en Do Nothing was niet alleen tijdens december een hit, nee, het piekte in januari '81 op #4 en als John Lennon niet aan zijn onfortuinlijke einde was gekomen, had het wellicht nog twee plaatsen hoger gestaan. Album More Specials kwam in oktober 1980 al tot #5.
Verder valt op dat The Specials veel meer was dan een singlesband. Denk voorbeeld eens aan de soul en bossa nova van I Can't Stand It of het aparte International Jet Set. Een band die lol kon maken én politieke onderwerpen aanstipte. In 2008/09 was hierover op MuMe een discussie; in mijn ogen zijn The Specials inderdaad sociaal geëngageerd en doen ze soms duidelijke politieke uitspraken. Gezien hun sterke gevoel voor rechtvaardigheid is dat bij deze multiraciale groep helemaal logisch en goed. Tegelijkertijd weten ze ook hoe een goed nummer te schrijven of andermans compositie op eigen wijze te vertolken. In 2015 verscheen het album als 2cd met de nodige extra's.
Is het echt alweer bijna drie jaar geleden dat frontman Terry Hall overleed? Met zijn stem en inzet een karakteristiek figuur in de popmuziek. Enerzijds typisch Brits, tegelijkertijd goed in het benoemen van overstijgende thema's. En natuurlijk mét de anderen een getalenteerd muzikant.
Mijn reis door de new wave van 1980 kwam van het Nederlandse Mo en ik ben nog even in december dat jaar. Omdat ik single Fade to Grey en meer van Visage al besprak, vervolg ik bij de non-albumsingle Young Parisians van Adam and the Ants, later onder meer verschenen op Antmusic (1993).
Bij deze gerectificeerd. Plus de toevoegingen dat Rat Race in juni 1980 #5 werd in de Britse singlelijst, Stereotype haalde in oktober #6 en Do Nothing was niet alleen tijdens december een hit, nee, het piekte in januari '81 op #4 en als John Lennon niet aan zijn onfortuinlijke einde was gekomen, had het wellicht nog twee plaatsen hoger gestaan. Album More Specials kwam in oktober 1980 al tot #5.
Verder valt op dat The Specials veel meer was dan een singlesband. Denk voorbeeld eens aan de soul en bossa nova van I Can't Stand It of het aparte International Jet Set. Een band die lol kon maken én politieke onderwerpen aanstipte. In 2008/09 was hierover op MuMe een discussie; in mijn ogen zijn The Specials inderdaad sociaal geëngageerd en doen ze soms duidelijke politieke uitspraken. Gezien hun sterke gevoel voor rechtvaardigheid is dat bij deze multiraciale groep helemaal logisch en goed. Tegelijkertijd weten ze ook hoe een goed nummer te schrijven of andermans compositie op eigen wijze te vertolken. In 2015 verscheen het album als 2cd met de nodige extra's.
Is het echt alweer bijna drie jaar geleden dat frontman Terry Hall overleed? Met zijn stem en inzet een karakteristiek figuur in de popmuziek. Enerzijds typisch Brits, tegelijkertijd goed in het benoemen van overstijgende thema's. En natuurlijk mét de anderen een getalenteerd muzikant.
Mijn reis door de new wave van 1980 kwam van het Nederlandse Mo en ik ben nog even in december dat jaar. Omdat ik single Fade to Grey en meer van Visage al besprak, vervolg ik bij de non-albumsingle Young Parisians van Adam and the Ants, later onder meer verschenen op Antmusic (1993).
* denotes required fields.
* denotes required fields.