Mo - Mo (1980)

Eerste Nederlandse groep die met een volledig poppy synthesizerplaatje kwam. Ze scoorden een redelijke hit met Fred Astaire. Het is volgens mij bij deze elpee gebleven. Klinkt misschien wat gedateerd, maar altijd weer goed voor een brede grijns. 3,5 *

Oorspronkelijk was The Mo was géén synthesizer band, maar gebruikte fagot, elektrische piano, een clavinet (goed te horen in hun hit "Fred Astaire") en een orgeltje.

Na het unieke debuutalbum ('Mo') uit 1980, verlieten de oprichters en komponisten Clemens en Huub de Lange alsmede zangeres Heili Helder medio 1981 de band.

Een jaar later ging drummer Harm Bieger onder naam Mo verder met o.a. zangeres Linda Bloemhard. Het werd een synthesizer bandje dat nog 2 albums maakte.

Het concept is bijzonder origineel. Gitaren en basgitaren ontbreken. Het zijn synthesizer en fagot (een blaasinstrument dat normaal alleen in de klassieke muziek wordt gebruikt) die het geluid kleuren. Over de hoes van deze LP ging destijds het gerucht dat deze van zwart-wit in kleuren veranderde als de hoes werd verwarmd. De eerste single Nancy blijft steken in de tipparade en alom stijgt de waardering voor het eigenzinnige viertal. Nadat de tweede single Fred Astaire een dikke hit is geworden groeit de nieuwsgierigheid naar The Mo. Het album staat bol van de geheimzinnige teksten en geluiden.
2 hits zijn: Nancy en Fred Astaire.

Bij 'Langs de Lijn' draaiden ze eergisteren Fred Astaire nog eens; een mengeling van "goh wat leuk om weer eens te horen", en "jee 't was ook wel een beetje knullig" overviel me.
Is dat nu wat nostalgie heet?

Fred Astaire was een radiohitje van deze Mo.

Alhoewel het bij The Nits eigenlijk Nits moet zijn zonder lidwoord

is het hier volgens mij net andersom.

Ik dacht THE MO en niet MO, toch ???

eerst the Mo , later ( in de tweede bezetting) Mo, voor zo ver ik weet

Weet iemand of de albums van deze groep ook digitaal verschenen zijn? Ik heb de eerste 2 elpees en ik zou ze voor mezelf naar mp3 kunnen omzetten, maar voordat ik dat doe ben ik ook benieuwd naar cd-releases (of andere digitale vormen).

Hier kan je het album op cd krijgen, is wel van lp overgezet, maar het materiaal dat ik via fonos heb besteld klinkt glashelder.

Ha lebowski, bedankt voor de tip! (voor mijn idee: het materiaal klinkt "heili helder"? )

De twee hitjes van dit album staan ook op Youtube. Povere kwaliteit, maar erg leuk om weer eens te zien

Bedankt. Ik had het ondertussen al gezien. Het debuut en "The Sound Of Laughing" heb ik ondertussen ergens anders vandaan kunnen pindakazen.

Ik ken van Mo enkel de hit 'fred astaire' wat ik een heel goed nummer vind.Helaas heb ik het niet op cd maar wel op een dvd van 'toppop'.

heerlijk one hit wonders.....

Fijne Art-pop, deed me beetje aan Curved Air denken.
Ze stopten kort hierna om andere dingen te doen.
Grappige teksten btw., Nancy.

Eindelijk is deze CD samen met de opvolger op CD verschenen. Zie bijv. bij Plato/Concerto.

musicmartijn, dat is erg goed nieuws, ik ga het meteen bestellen. Zelf had ik al de cd Remember Mo, een compilatie van alle drie albums die Mo heeft gemaakt. Fijn dat nu de eerste twee albums in zijn geheel op cd uitgebracht zijn. Nu alleen het derde album nog...

Kende van deze groep alleen het hitje 'Fred Astaire".
Vandaag deze CD (samen met hun 2e album Ha Ha...) aangeschaft.

Vrolijke, aanstekelijke catchy deuntjes.
Doet me een beetje denken aan Fay Lovsky.

Eindelijk! Op CD! Heerlijk!

vandaag de Japanse release (wist niet eens van het bestaan af) gevonden. daar heette de plaat destijds Tangopop. Leuk om te hebben met Japanse tekstvellen erbij!! En daarbij ook een foeilelijke hoes.

Altijd handig voor het meezingen Ik vond dit een lekker bandje damaals .......

Een beetje een "knullig" album, vond ik toen al en nu nog steeds. Het klinkt allemaal een beetje amateuristisch, met dat vrij goedkoop klinkende orgeltje. Fred Astaire was de grote hitsingle, en eigenlijk ook het nummer dat met kop en schouders boven de rest van de nummers uitsteekt. Volgens mij is er nog een nummer op single verschenen, maar dat deed niet veel. Ik heb een Canadese persing (uitgebracht op het Rio Records label) van deze plaat op vinyl.

De 2 latere albums klonken volwassener.

Ik kreeg er geld bij toen ik deze elpee afnam op een platenbeurs

En je hebt 'm vervolgens onopvallend op een feestje ( bij iemand anders ) achtergelaten ?

tja

Ja, ook 40 jaar later is dit een aardig album. 'Fred Astaire' blijft er wel met kop en schouder boven uit steken, net als toen. Het geluid bevalt me ook nu nog best goed.

Was er nu een link tussen Mo en Kadanz? Ik zal eens googlen.

In mijn herinnering werd deze groep destijds The Mo genoemd, maar de hoes houdt het kortweg bij Mo. Op streaming wordt de groepsnaam inmiddels met kleine letters als 'mo' genoteerd.
Vanaf 1 november 1980 stond Nancy in de Tipparade om de 22e op #14 te stranden. Een bezoek aan TopPop was het resultaat. Dat liedje heb ik destijds gemist, wel viel de hit Fred Astaire (Just a Summer Love Affair) op, die in februari 1981 bij Veronica's Top 40 tot #18 kwam en bij de Nationale Hitparade tot #23. Opnieuw op tv bij TopPop.

Ik hield van new wave, maar dit was een andere vorm daarvan. Weliswaar korte, afgeronde liedjes met nadruk op toetsen en synthesizers, maar toch haakte deze puber niet aan. Ik miste de gitaar, vond het te steriel. Als een wit glimmende tegelvloer, nadat de schoonmaaktornado uit de reclame eroverheen was gegaan.

45 jaar later is dit nog steeds niet mijn favoriete muzikale snoep, maar ontegenzeglijk is dit origineel en bekwaam gemaakte muziek. Niet alleen de gitaar ontbreekt, er is ook geen bas: het is toetsenist Clemens de Lange die deze ruimtes mag vullen. Dat tweede toetsenist en tevens fagottist Huub de Lange voor extra kleur zorgt, verhoogt de feestvreugde. Met de stem van Heili Helder heb ik nog steeds niet zo veel. Zeker, die is aangenaam en zuiver, tegelijkertijd wel erg keurig en afgemeten, wat bij beluistering van het gehele album begint te wringen.

Mijn favoriete nummers op Mo staan op de tweede plaatkant: Fred Astaire, Band with Bassoon (ja, de fagot in een hoofdrol) en het ietwat springerige (eindelijk!) If I Take You Back. Mijn streamingkanaal heeft een vierde favoriet op grijs staan, oftewel niet af te spelen. YouTube leert dat Oh... Young People een lekker uptempo liedje is en wederom valt op dat drummer Harm Bieger in gevarieerde stijl knappe patronen neerzet, met zijn accenten de liedjes versterkend.

Met de oren van nu hoor ik overeenkomsten met de symfonische rock van toen, zij het verpakt in wavejasje. Nog altijd beleef ik Mo als steriel, zeker als ik het hele album beluister. Tegelijkertijd, die subtiele invloeden van progrock en de soms jazzachtige pianopartijen, het is aangenaam.
Zelfs 45 jaar later heb ik moeite met labeltjes plakken: is dat niet het beste bewijs voor de originaliteit van Mo? Toen de eveneens gitaarloze groep Keane in 2004 doorbrak, werd ik na jaren herinnerd aan de groep uit Delft. Het heeft wel wat, zo'n gitaarloze band.

Mijn reis door new wave kwam van de gitaartjes van de tweede Romantics en vervolgt bij een groep met veel blazers: de tweede van The Specials.

Dat van die invloeden is niet raar RonaldjK want drummer Harm Bieger had eerder gedrumd bij de symfonische rock formatie Sfinks. Ook nooit van gehoord maar toevallig las ik vandaag in een oude Muziekkrant Oor (5/1981) een leuk interview met Mo. Of The Mo, mag ook. En zodoende kom ik weer hier uit en herinner me dat dit destijds een best wel populaire album was. Fred Astaire was een hitje en ook Nancy deed het niet verkeerd. Band with a bassoon al doet die fagot maar op 3 nummers mee. En een lastig instrument om live te versterken zo las ik in het interview.

Mo/Mo is een opvallend fris debuut van een sympathieke band, jammer dat het avontuur maar kort heeft geduurd.

De elpee moet ik hier ook nog ergens hebben, was onderdeel van een gigantische platencollectie die ik overnam. Alleen, doe al jaren niks meer met vinyl. Maar wie weet, ooit..

Wát een leuk feitje om te weten, wat je vertelt van Bieger! Leve die oude Oor! En de rest is ook leuk om te lezen. Als je nou weer eens een platenspeler aanschaft?

Dat is niet nodig RonaldjK, ik heb een paar. Het zal er ooit wel weer van komen denk ik.

https://youtu.be/uIdWYI8UQWU?si=I5VWZLD3gaPF5bNg

Harm Bieger in de glamrock band The Hammer met oa. Rob Vulderink (later Diesel en Kayak). The Hammer bestond niet heel lang. Deze opname is uit de beruchte Kerstshow van v. Oekels Discohoek 1974.

Wauw!!!