Clark - Turning Dragon (2008)

wow wat begint het nieuwe jaar toch goed. Een nieuwe chris clark cd!! Whoot!! Kan haast niet wachten

Was het maar een nieuwe "Chris Clark". Al dat "Clark" spul vind ik toch wel een stukje minder hoor.

zit daar zoveel verschill tussen dan?? Nu moet ik wel zeggen dat ik nog niet echt de twee verschillende direct achter elkaar geluisterd heb..

Yes! Hier zie ik naar uit!!

Samples

Clark goes dansvloer. Lekker!

Woei, dit klinkt zeker lekker!

Leak! Een stevig beat geörienteerde plaat zo te horen.

Clark aan de stévige, funkende, kolkende techno ja! Hier en daar zelfs met gruizige powernoise-insteek incl. idm-gerammel. Denk: bruisend muzieklandschap tussen Peaky Pounder (New Year Storm) en Sulphuric Saliva (Beg), doorspekt met melodieën die nog het meest aan Clarence Park doen denken, terwijl de sfeer overall juist erg Empty the Bones.. is. Kortom: stevige opfrisbeurt voor de dansvloer. Dik album.

Ik vind het een zeer opgejaagde dansplaat. Powernoise is een term die wel door je terecht gebruikt wordt, al is het in een IDM jasje waarmee Clark zijn muziek altijd aankleed.

Ik ga er een 4 van maken. Ohja, nog even over het geluid, ik denk zomaar dat Onderhond dit een hele vette plaat vindt, gezien die beats mij aan void settler doen denken op een één of andere kromme manier..

Dit is dé plaat die de Throttle Promoter aankondigde en dan nog net wat meer. Wat een volle dansplaat schudt Clark hier uit zijn drakenmouw! Gruwelijk frisse techno met ontzettend veel rauwe, fijne en gruzelige randjes, ooh wat is dit DIK. Clark blijft een geweldig briljante producer, ook als hij aan de dansvloer denkt. Gaat overal heen dit ding.

Wat een ontzettende stoomwals van een plaat dit zeg. Enerzijds gruwelijke startstopbeats, bijna tot op het agressieve af, anderzijds toch ook nog behoorlijk melodieus op een haast lieve manier. Hier ga ik nog veel plezier aan beleven de komende tijd.

Van Clark had ik verder alleen Empty the Bones of You en een EP´tje dat ook die richting uitgaat, dus ik had nooit durven vermoeden dat ie iets dergelijks in zich had.

Vooralsnog een 4*, maar dit zit heel dicht tegen de 4,5* aan.

Mooi Herman! Luister dan vooral deze ook nog even.. Maar eigenlijk moet je alles van (Chris) Clark luisteren, de man is al jaren bijzonder fijn bezig. Dit is wel z'n meest dansplaterige plaat ever, maar hij dat doet wel zo ont-zet-tend frissig fijn dat je er een gruwelijke kick van krijgt.

Mjah ...

Ik ben het enorm eens met wat hierboven gezegd wordt wat betreft die eerste 3 nummers. Echt een feestje.

Daarna vind ik het toch echt wat afzwakken, tot op het zeurderige af soms. Vind het niet bepaald slecht (hoewel bepaalde stukken bij mij niet meteen goed vallen) maar vraag me af waarom Clark niet gewoon op het elan van de eerste drie feestnummertjes verdergaat.

Toch iets wat steeds blijft spelen op zijn albums. Vind hem een enorm fijne en lollige producer, maar totaal niet geschikt voor zwaardere of serieuzere sferen. Blijft daarom jammer dat dit album wat zwalpt weer.

Nog steeds 4*, maar zonder die middendip hadden dat er makkelijk 4.5* geweest.

In een aantal tracks zit inderdaad die 'Peaky Pounder-achtige' sound. Heb Jeffrey er gelijk maar even over getipt, misschien materiaal voor in zijn dj-sets?

Hmmm....ik hoor hier Jackson And His Computerband invloeden, misschien dat Chris zich door zijn labelgenootje heeft laten inspireren?
Wel een lekker album dit, vooral op een heeeeeeeeel erg hoog volume

3*

Een fijne eerste luisterbeurt. Ik dacht redelijk op de hoogte te zijn in dit hoekje maar van meneer Clark had ik nog nooit gehoord. Schandalig! Knetterende, rauwe en pulserende electronica volgens opgefokt Warp-recept. Het stuitert als een malle en zoekt vreemde hoekjes op; rare vervormde geluiden en vreemde structuren. Af en toe is er ook nog een rustpuntje te ontwaren, die kan ik nog wat moeilijk plaatsen, Vooral in het begin hoorde ik Jackson And His Computer Band-invloeden, vanwege dat hypëractieve, fragmentarische samplegeweld. Later kwam toch ook de naam Autechre bij mij opborrelen. Gaat nog vaak gedraaid worden hier....

woooowww Violenl, wat een supervette track is dat! Wat een enorme lading energie zit hier in. De rest is opzich niet minder tof. Lekker rauwe technobeats met power en agressiviteit. Ooit fan geworden van drum 'n bass door zulke vibes, maar dit komt er zeker bij in de buurt.

Een mooi slotakkoord vooral.

Stevig plaatje, alleen jammer dat het openingsnummer er zo ver bovenuit steekt.

Je hebt om die reden toch niet het laatste nummer overgeslagen he?
Het beste nummer...
Horen jullie in Truncation Horn trouwens niet ook die sample die Daft Punk gebruikt in Voyager?

Goed begin, erg goed eigenlijk. Na de helft kakt hij redelijk in maar komt op het laatste moment weer glorieus boven. Jammer van het slappe midden.

Beetje bizar: de eerste 18 berichten bij deze plaat komen in de eerste drie maanden, dan in de daaropvolgende anderhalf jaar nog maar drie berichten, en sindsdien al ruim vier jaar radiostilte. Hebben de echte liefhebbers en/of de Clark-watchers dit album onmiddellijk ontdekt en is er daarna geen vers bloed meer bijgekomen? Jammer, want dit is een lekker hectische sfeerplaat, half abstract half four-to-the-floor, maar kennelijk enigszins vergeten. Moet wel zeggen dat ik de algemene mening deel over de hoogtepunten hier: na de eerste vier nummers glipt mijn aandacht af en toe een beetje weg, en eigenlijk ben ik pas tijdens de laatste twee nummers weer geheel bij de les.
 

En op een dag na ga ik mij er 6 jaar later aan wagen.

Ergggg onevenwichtig, spaarzame vette tracks en veel drijfzand. Een beetje zoals het gehele Warp label soms op me overkomt, al is deze plaat nog magerder.