Junkie XL - Radio JXL (2003)

Best oké, afwisselend album dat door de vele gastoptredens fris en onderhoudend blijft. De ene artiest doet het beter dan de andere, maar over het algemeen valt er flink wat te genieten. In ieder geval apart om Anouk en Chuck D op hetzelfde album langs te horen komen. De flauwe radio-intermezzo's doen een beetje amateuristisch aan, maar verder heeft meneer Holkenborg zijn zaakjes muzikaal goed op orde. De tweede schijf, met een reeks remixen, is wat minder boeiend, maar ook daar staan wel wat aardige tracks op, zoals de remix van Angels met Gary Numan.

Ik kocht dit album indertijd opzettelijk in de dúbbel-CD-uitvoering omdat ik in de "technokant" veel meer geïnteresseerd was dan in de "popkant". Op zich bleek dat wel terecht, want de 3 PM-CD kan me niet echt overtuigen; in de eerste helft zitten nog wel een paar leuke momenten (de nummers met Peter Tosh en Terry Hall), en de tracks met Gary Numan en Anouk zijn zelfs subliem, maar de tweede helft bevat bijna alleen maar nietszeggende composities met vlakke zang. En dat is jammer, want Holkenborg heeft hier duidelijk veel tijd en energie in gestoken, en het idee van zo'n radioprogramma van een lekkere lengte en met veel verschillende zangers is best interessant, maar zijn materiaal laat hem gewoon een beetje in de steek.
        Gelukkig ging ik dan voornamelijk voor 3 AM, de tweede CD, maar tot mijn teleurstelling zit daar wel èrg weinig vlees aan, met veel soundscapes waarin weinig gebeurt, twee totaal overbodige opgerekte versies van nummers van de eerste CD, en als geheel met noch voor wie iets explosiefs zoekt noch voor wie meer voor de trance gaat genoeg interessants. Spijtig, want het is een ambitieus project waar ik Holkenborg graag meer succes voor had gegund.