Fatal Flowers - Younger Days (1986)

Begint me pas te bekoren na drie keer luisteren, maar is dan wel prettig. Vooral de nummers Ballroom en Younger Days vind ik leuk (maar lastig te zeggen want album staat op cassette).

Fatal Flowers was een tijdje hot, vooral in het Amsterdamse. Lekkere stevige gitaarmuziek maar weinig authentiek.

Younger Days was wel een sterke single.

Veelbelovende band toen. had ook wel beslist potentie het wat verder te schoppen volgens mij. Maar helaas. Na een vier albums viel de stilte. Was toen wildenthousiast over dit album. Draaide 'm echt dag in/dag uit.
Nu draai ik zo nu en dan nog 's een enkel nummertje van deze. Blijft lekker, maar 't is toch echt wel 'toen'.

De hoes is een eerbetoon aan Rubber soul?

Zou je haast denken inderdaad. Was toentertijd behoorlijk verslaafd aan Fatal Flowers, maar bij herbeluistering is de stem van Richard Janssen toch af en toe wat irritant. Maar daar zullen de dames van toen anders over denken

Ik zet 'm zo af en toe op, tijdens het werk, en ik vind het een vrij aardig album, maar zal niet tot mijn toppers gaan behoren. Younger days is een heeeerlijk nummer trouwens.

Helemaal mee eens...

Klasse plaat! Het optreden op PinkPop was helemaal kickuh destijds. Ze veegden in 1 keer alle muzikale vaderlandse medestanders van tafel. Ze stonden er met veel plezier en zeer gedreven te spelen. Op dit album staan toch wel behoorlijk wat klassiekers van de Flowers. Absolute aanrader!!!

Heet deze CD nou echt Younger Days / Younger Days?
of gewoon Younger Days, wat ik altijd dacht.

Het is wat verwarrend, want ze hebben de hoes gebruikt van de LP Younger Days en de eerste 6 nummers zijn van een EP die ze daarvoor gemaakt hadden. Ik heb zelf de LP genaamd Younger Days 21 jaar geleden gekocht dat dus begint met Deep Inside en zo het rijtje af naar Heré 's your song (10 nummers)

Over de 10 nummers van de originele LP; af en toe vind ik nog wel lekker om naar deze rockplaat luisteren. Favorieten; Good Enough, Nowhere to Lay My Head en Here's Your Song (de EP nummers Fatal Flowers herinner ik me niet meer zo goed)

Volgens mij allebei fout. Ik heb dit album met de 16 nummers, en op de CD staat Fatal Flowers - Fatal Flowers / Younger days.

Ik heb 'm inderdaad zo eens in de winkel zien liggen; of ze hebben bij de nieuwere versies de titel aangepast.

Bovendien is deze samenvoeging pas in 1993 uitgebracht. Dit album moet gewoon teruggecorrigeerd worden naar het origineel uit 1986.

Dan heb je dus een album (Younger Days) en een EP (Fatal Flowers).

Precies. Dit soort samenvoegingen van bestaande albums worden op MuMe niet geplaatst als de afzonderlijke titels ook op de site staan.

Maar dat is hier niet het geval.
Het album staat vermeld als Younger Days / Younger Days. Wat dus al helemaal niet klopt dan.

P.S. Well Baby is trouwens wel een meesterlijk nummer.

Dit is wel het geval, hiet staat het album Younger Days, aangevuld met de EP Fatal Flowers, die al op MuMe staat, vervolgens voorzien van het verkeerde jaartal en onduidelijkheid over de titel

Ik vond de Fatal Flowers live altijd beter, ook al is dit toch een sterk album. Herinner me nog een concert in de gekraakte Corzo-bios in Den Haag - het zal ergens halverwege de jaren 80 zijn geweest - die later werd verbouwd tot het Korzotheater. De band, mij toen slechts bij naam bekend, begon rustig, haast akoestisch, maar leek per nummer te groeien qua intensiteit en energie. Ook werd het telkens steviger. Godallemachtig wat rockten die gasten op een gegeven moment. Wat was dat goed en wat was ik onder de indruk door die opbouw. Heel spijtig dat de gitarist later om persoonlijke redenen de band verliet; een fatale stap. Daarna waren het niet meer de Flowers zoals ik ze graag zag en hoorde. Heel jammer.

De eerste volwaardige plaat van de Flowers staat als één huis. Rrrrock on!

Vandaag is het voor mij echt zo'n terug naar de tienertijd dagje met bandjes uit Nederland. Mam kwam voorbij, Blue Murder en dan mag Fatal Flowers niet ontbreken uiteraard.
Nederland heeft wel degelijk zijn jaren gehad met enorm sterke bandjes. Dat we dat vooral maar niet vergeten!

Dit album vind ik nog een tikkie beter dan de debuutplaat, vooral nummers als Ballroom, Younger Days, Well Baby & Nowhere To Lay My Head zijn van hoog niveau.
In de tijd toen dit uitkwam deed het mij niet erg veel en konden de vocalen van Richard Janssen mij niet echt boeien, ondertussen ben ik wel bijgedraaid en weet ik hun muziek wel op waarde te schatten.
Vervelend is wel dat hun albums moeilijk te verkrijgen zijn dus heb ik de complete Fatal Flowers discografie maar bij mijn broer opgepikt

Zo uit het niets leek wel, waren daar de Fatal Flowers.
Uit het Amsterdamse en niet zo zeer vernieuwend of baanbrekend.
Dit is basic rockmuziek met de gitaren als basis en met een zanger die nu ook weer niet gezegend is met een hele sterke strot.
Toch pakt het goed uit.
Het is kennelijk de som der delen wat hier goed uitpakt.
De band heeft daardoor ook iets ongrijpbaars, want wat maakt het dan zo speciaal.
Waarschijnlijk het down to earth gevoel en de liedjes die gewoon heerlijk wegluisteren.
gewoon to the point, sterke melodielijnen en prima gitaarwerk, wat goed gearrangeerd is.
Lekker uptempo, op het juiste moment ff gas terug en een voorbeeldige indeling.
Fatal Flowers waren in hun element op de buhne, waar het gaspendaal echt ingetrapt kon worden en de boys echt loos konden gaan.
Het is dan ook een soort van gemiste kans dat er nooit een volwaardig livedocument is verschenen.
Afijn, dit bevat tevens het prachtige titelnummer wat nog een klein hitje mocht worden.
Het vervolg was opnemen in Woodstock met Mick Ronson achter de knoppen.
De verbazing was groot toen begin jaren 90 de band besloot te stoppen.
Jammer.

Dat was inderdaad een onverwachte wending, want de groep had een nieuw album uit en er verscheen een groot groepsinterview in de OOR waarin met geen woord werd gerept over een aanstaande break up.
Heb dit album nog op vinyl en het luistert lekker weg. Heftige gitaarrock in een tijd dat de markt werd gedomineerd door drumcomputers en synthesizers. Deze groep stind gewoon avond aan avond te spelen, en dat hoor je er vanaf.
Liefhebbers van het titelnummers zouden eventueel nog achter een speciale single aan kunnen gaan. 'If memory serves' had een Veronica DJ een speciale mix gemaakt met geluiden van branding en meeuwen. Die werd prompt door de platenmij. overgenomen en op single geperst.
De hoesfoto doet me sterk aan Rubber Soul van The Beatles denken.
Hun andere albums zijn ook heel sterk.

En nu dus de reünie van Fatal Flowers. Het deed me niets, zoals de muziek mij toen niets deed. Wel herinnerde ik me, toen ik grote interview in de Oor zat te lezen, dat ik een plaat van de band heb. Die is uit de kast getrokken. 10 gulden bij V&D in de uitverkoopbakken van 1987, waarschijnlijk. De sticker zit er nog op.

Wat ik me herinner, is dat ik de plaat nog niet één keer heb uitgespeeld. Met mijn oren van 2019, die zijn beslist anders dan toen, hoor ik een heerlijke plaat, waar veel aan klopt. En dat ik twee nummers hoor waarvan ik denk, die ken ik toch wel vaag. Daar hoort de bekende titelsong natuurlijk niet bij. Waarvan? Dat is dan een goede vraag. Geen idee.

Ik heb toch altijd wel wat Rolling Stones invloeden gehoord bij TFF. Misschien ook wel door Richard Janssen zijn stemgeluid. In de verste weg hoor ik hier en daar wat Jagger.

Van een album van John Lennon? Gimme some truth staat op Imagine

EttaJamesBrown schreef:



Ik betwijfel het. Imagine is nog zo'n album dat ik zeker 30 jaar niet gespeeld heb. Sterker, ik weet niet eens zeker of ik het heb. Lennon solo is niet echt mijn ding.

Leuk zo'n reunie, en ze spelen nog erg goed
Fatal Flowers - Well Baby Part 1 & 2 @ Tivolivredenburg
Fatal Flowers - Nowhere to Lay My Head @ Tivolivredenburg

Hoewel ik er jaren over heb gedaan om erachter te komen, om op de vraag terug te komen van EttaJamesBrown: ja, Gimme some Truth is een cover van John Lennon. Hoewel de versie van John al behoorlijk scherp is, vind ik, heeft Fatal Flowers en nog wat extra power tegenaan gegooid door er een rock/hardrock/punkachtige versie van te maken.