Voicst - A Tale of Two Devils (2008)

Hier kijk ik al naar uit! De promo met High as an Amsterdam Tourist, A Year and a Bit, Everyday I work on the road, E-slick en Mixed Words klinkt veel belovend.

Nu op de luisterpaal te beluisteren. Ik geef het voorlopig een 3.5* met Everyday I work on the road als hoogtepunt, misschien is het nog een groeiertje.

Paar beluisteringen en hij valt wat tegen eerlijk gezegd. Dit voorgevoel had ik al op de pre-listening party op Lowlands dit jaar. Toen vond ik ook al dat er aardige vullertjes te horen waren maar niet echt die knaller zoals Whatever you want from life.
Misschien doorgroei naar 4 sterren maar meer zit er niet in denk ik.

Ik heb hem nu alweer verhoogd. Het kwartje begint te vallen. Gisteren tijdens het fietsen nog drie maal geluisterd en er zitten zeker wat favorietjes tussen.
De nieuwe iets minder punkgitaar nummers zoals Aha Erlebnis, A Year and a Bit en Don't Get Me Wrong vind ik een toevoeging tot het geluid. Jammer genoeg kunnen de catchy gitaarliedjes niet overtuigen als het betere 11-11. Het is wel vernieuwend en zeer lekker maar een hit zit er niet tussen naar mijn gevoel.

3,5 *

Irritant accent, interessantsdoenerij met bliepjes en geluidjes en infantiele teksten. Nee, dit is niets voor mij.

helaas minder dan 11-11, wat denk ik moeilijk te overtreffen was.
wel enkele fijne nummers zoals 'Aha Erlebnis', 'A Year and a Bit' en 'Everyday I work on the road'.
overige nummers blijven helaas minder hangen.

3,5*

Ik moet er ook nog even aan wennen denk ik, ook bij mij viel het de eerste luisterbeurten tegen. 11-11 swingt vanaf de eerste noot je kop in, maar deze houdt wat afstand.

Keek erg uit naar dit nieuwe album van Voist, maar het valt mij eerlijk gezegd erg tegen....... Het lijkt te veel op het werk van de Travoltas te veel surfpunk-pop. Had verwacht dat de stevige punk-rock koers van 11-11 zou worden door gezet, maar dit is helaas niet het geval........

Geniaal, ik kan niet anders zeggen. Met Everyday i Work On The Road als absolute uitschieter. Wat is dat een vette track zeg

Zojuist via de Luisterpaal gehoord en het kon mij niet echt bekoren. Naar mijn mening nogal simpele liedjes, die niet altijd even lekker weg luisteren.

Ik geef 'm 2, 0 sterren.

Ik kende van deze band geen enkel nummer, had enkel hun naam al een paar keer ergens gelezen in een artikel. Dus ik kan zeker niet vergelijken met hun eerste plaat. Dit album op de luisterpaal gehoord en vond er eerste keer echt niets aan. Toevallig zondag tijdens het zappen zag ik een korte reportage over deze band op Nederland 3, waarna ze ook nog everyday I work on the road live speelden (op het noorderslag festival geloof ik). En ik vond dit toch echt wel een catchy nummer. Daarom nog een paar keer dit album beluisterd en ik moet mijn mening herzien. Hier staan toch echt een paar catchy popsongs op. Niet echt alles op dit album is super , maar de eerste 6 nummers vind ik echt zeer leuk. Lekkere frisse popmuziek met als hoogtepunten het eerder vermelde everyday I work on the road , aha erlebnis en high as an Amsterdam Tourist.

Nou, ik vind de reacties tot op heden erg lauw! Dit album loont absoluut de moeite van het wachten. Mijn 2008 begint retegoed!
De titel is het enige wat mij niet kan bekoren, maar voor de rest is alles ruim boven mijn verwachting...
Voicst heeft een patent op catchy rifjes en catchy refreinjes. Maar los daarvan blijft er na de zoveelste luisterbeurt nog genoeg verrassends over. Vooral in muzikaal opzicht zit er genoeg gelaagdheid in.
Favoriet is en blijft 'A Year And A Bit'

Ik heb alles van Voicst, dus ook deze zal er wel weer komen. Vooralsnog ken ik alleen de single 'Everyday I Work on the Road' en dat is een erg fijn nummer, al doet het wel onder voor de oudere singles. Maar goed om te merken dat Voicst niet aan frisheid en enthousiasme heeft ingeboet.

Ik heb dit album ook eerst een aantal keer beluisterd via de luisterpaal, en toen kon het me ook net als anderen weinig bekoren. Alleen de single everyday sprong er op dat moment nog wel uit.
Echter, nu ik het album in de juiste kwaliteit heb geluisterd is mijn mening wel aardig bijgedraaid.
Dit is toch namelijk toch wel een prima cdtje dat het ook prima in het buitenland zou kunnen gaan doen naar mijn idee. Afwisselend, energiek en muzikaal genoeg om voor langere tijd interessant te blijven. De sfeer van dit album van voicst komt op luisterpaal dus niet tot zijn recht naar mijn idee, en ik zou toch aanraden om het op originele kwaliteit te beluisteren alvorens af te serveren.

Oh ja, weer reclame van mij, maar toch belangrijk voor de liefhebbers. Als je bij Velvet Music Breda de cd van Voicst koopt krijg je naast de gratis cd-single Everyday I Work on The Road (in 4 verschillende versies) er ook nog een gratis kaartje bij voor het concert dat ze geven op 21 februari in Mezz

Afgaande op de twee nummers van dit album die ik gehoord heb zou ik 2 sterren toekennen. Het is mij veel te oppervlakkig. De hype die door 3voor12 is ingezet totaal niet waardig.

Mwah, niet gek!! Bij de eerste lusiterbeurt klonken de "extra ingredienten" me wat geforceerd, maar bij de volgende draaipartij was ik er aan gewend en klonk het geheel best puik met enkele fijne uitschieters. Toch wel chapeau voor een band die zijn nek durft uit te steken in het land waar je hoofd doorgaans meteen wordt afgehakt als je dat boven het maaiveld uitsteekt!!

Fijne plaat, toch wel vier sterretjes waard. De 3voor12 'hype' interesseert me geen drol.

Voicst lijkt bedriegelijk eenvoudig liedjes te maken, maar onder het oppervlak gebeurt van alles. De uitvoering is top en Joppe is een klasbak op drums. Enige echtje minpunt is Tjeerd's Engelse uitspraak, maar dat was altijd al zo.

Het lage stemgemiddelde verbaast me toch wel een beetje. De pers is eigenlijk veel te enthousiast natuurlijk, maar het publiek blijkbaar eerder het tegenovergestelde.

moet er ook nog aan wennen

opvallend dat ie zo lovende recensies in de pers krijgt ja

Leg dan eens uit op welke manier Voicst op dit album zijn hoofd boven het maaiveld uitsteekt. Het komt nog niet eens in de buurt van de hoogte van de andere maïskolven als je het mij vraagt. Ze doen wat honderden andere bandjes in Nederland ook doen. Simpele standaard popliedjes schrijven, met simpele teksten en slechte uitspraak. Er komt totaal geen creativiteit bij kijken. Kop boven het maaiveld uitsteken? Kom op zeg!

slechte uitspraak vind ik vaak zo'n raar argument. het zijn nederlanders, logisch dat er een nederlands accent in ligt. moeten ze klinken als engelsen dan, of als amerikanen. bands uit alle landen hebben een ander accent als ze liedjes in het engels zingen, maar als het om nederlanders gaat, is het opeens een slechte uitspraak.

Komt wel een leuke discussie op gang:
Eerst even reageren op dat wat ik zelf op gang heb proberen te brengen: Het zijn inderdaad in essentie simpele popliedjes, maar naar mijn idee proberen ze er heel veel extra's aan toe te voegen (gastoptredens, extra lagen met onalledaagse instrumenten). iets wat je van een band in NL weinig hoort... Zie de Directs en Racoons. Het valt mij, maar da's persoonlijk, op als iets wat gedurfder wordt er sneller kritisch naar wordt gekeken. In het geval van kane vind ik dat overigens helemaal terecht, maar dat terzijde...:-)
En die uitspraak: vind ik ook niks mis mee, zolang het maar geen Wim-Kok-Engels wordt... Veel engelstalige bands spreken ook in hun eigen dialect...

Ik heb deze band gisteravond in Doornroosje in Nijmegen mogen aanschouwen en ik moet zeggen dat ik het zeker de moeite waard vond. Ik had het nieuwe album nog even snel beluisterd voordat we naar het optreden gingen en het kon me op dat moment niet heel erg verassen. De eerste plaat 11-11 zó spontaan en frisjes, dat is natuurlijk ook moeilijk te overtreffen. De nieuwe nummers kwamen live minder tot z'n recht dan de oude. Je ziet wel dat ze zelfverzekerder zijn met het spelen van de welbekende songs. Hoewel ik af en toe het idee kreeg dat vooral de zanger de oude nummers niet zo leuk vond om te spelen. Hij kwam een beetje rusteloos en onwennig over. Ik had altijd het beeld bij Vocist dat ze zichzelf niet te serieus namen, maar na dit optreden en de nieuwe plaat heb ik die mening herzien. De band doet er wel veel aan om wat professioneler over te komen met blazers, beetje show en kleine toneelstukjes aan het begin. Ook gaven ze de toetsenist/dj de kans om zichzelf te laten zien door hem even 'solo' te laten gaan een paar minuten. Dat was een erg stoere 'pauze'.
Het optreden was leuk, maar maar bij een paar nummers 'rockten' ze echt, het publiek ging dan ook bij het één na laatste nummer 'whatever you want' pas echt los. Ze hadden dat nummer beter wat eerder kunnen inzetten, omdat iedereen dat nummer toch kent. Een cynische opmerking dat je 'op dit nummers zo leuk met je kont kunt schudden' ten spijt (alsof de zanger niet snapt waarom 'whatever' zo'n leuk nummers is: ook na 100x), was het een geslaagd optreden en ben ik de persoon die de plastich orka die in het publiek werd gegooid heb gevangen!
Nu nog even goed de plaat beluisteren!

@Pinsnider: Marco Borsato gebruikt ook toeters en heeft met tiësto gewerkt. Gedurfd?

Extra lagen bij Voicst? Ik hoor gewoon simpele popliedjes, waarvan sommige erg leuk zijn, maar bij mij na een paar luisterbeurten (bij de huidige single al in het eerste refrein...) ergernis opwekken omdat ik ze te plat vind. Maar ik ben benieuwd naar de meerdere lagen die je erin hoort. Een toetertje erbij of een gastoptreden is nog geen extra laag... de structuur van de songs blijft volkomen standaard bij Voicst.
Maar ik zal niet verder discussiëren over een plaat die mijn interesse niet heeft en die ik zelfs nog niet eens in zijn geheel gehoord heb.

Echt lekkere CD hoor, onnederlands goed mag je hier natuurlijk weer niet zeggen, maar eindelijk wordt ik weer eens verrast door een bandje van eigen bodem.

Wel meer dan 1 x luisteren voor je je oordeel geeft, want ook ik moet zegen dat ie de 1e keer gewoon leuk was, maar pas later echt pakte.

Aha erlebnis, A year and a Bit en Mixed Words zijn naast de single de leuksten.

The Presidents Of The Netherlands!!

@Freaky: Ach, misschien heb je inderdaad wel gelijk... Al vind ik het van Marco Borsato inderdaad ook best gedurfd, maar wel minder gedurfd, omdat hij in een positie zit waarin je zoiets kunt maken...
Laten we het er op houden dat dit een fijne plaat is

Echt een hele leuke, strakke cd. Ga er 23 feb naar toe. Ik heb er zin an!!!!

5*

Redelijke plaat. Goede plaat voor Nederlandse begrippen. Een nummer ontstijgt de middelmaat: aha erlebnis.

prima plaat "om d'r bij te hebben".
Na drie luisterbeurten ben ik voorzichtig positief. Weet ook wel zeker dat 't een stukje gaat groeien.
Een paar nummers stijgen nu even boven de rest uit: E-Slick, Everyday I work..., en Aha Erlebnis.

De vorige van Voicst (11-11) scoorde zeer goed bij mij.

klopt, dat doen de Britten. maar als je een Nederlands accent hebt als je Engels zingt vind ik dat dat niet klopt...blijf dan bij je eigen taal/accent: Nederlands.

The Tellers uit Belgie kunnen het flikken om in het Engels te zingen omdat de leadzanger half Brits is, maar bij Voist, LPG en bij vele andere bandjes vind ik het ook vrij irritant.