Bryan Adams - Reckless (1984)

heer Adams - heden ten dage trompetter ik met treurige trom: U bent morsdood - alleen zijn ze het u vergeten vertellen.

Deze ochtend las ik over uw concert in ons klein Belgenland - u walste de zaal plat, zo las ik. Is dat positief? Ah, wanneer je ziet hoe gedwee de mensen meeklappen en juichen met lijken van songs - vraag je soms wel eens af: zijn die fans werkelijk nietsvermoedende mensen of is dit een sketch van Jiskefet?

Begrijp, me niet verkeerd, meneer Adams. Ooit was ik een groot fan van u - ik leerde uw songs kennen als waren het vluchtige vredesverklaringen op het strijdveld des levens. Ik hou nog steeds van uw album Reckless omdat het een verdorie effectieve popplaat is.

Run to you en Summer of 69 - het zijn fris-van-de-lever popsongs. De rest van de lp is een dummy van contemporaine rock anno eighties. FM-rock, maar verdorie geïnspireerde FM-rock

Waarom haal ik dan zuchtend mijn schouders op wanneer ik u uw naam hoor vallen? Ik bedoel: u bent tegenwoordig een hardwerkende, eerlijke vakman - waar is daar op tegen? Niets, Bryan.

Alleen - ik ken nog zo veel goeie vaklui : loodgieters, timmerlui, ... Wanneer we ze nodig hebben, bellen we ze: ze verrichten naarstig hun werk en verdwijnen gezwind. Daarna vergeten we ze sneller dan u het woord "Adult Oriented Rock" kan uitspreken.

Wie wilt er nu niet een Summer of '69?

Blijkbaar zijn er van die zomers die de rest van je leven meegaan; door alle winterkou en herfststormen. Natuurlijk blijf je er ook de rest van je schamele leventje aan terugdenken. Vooral als het zo'n zomer was met ongekende beloftes waar er maar een paar van ingelost zijn.

De belangrijkste belofte; wat als het meisje van toen mijn vrouw van nu was geweest?, blijft open staan. En in het donkere van de nacht, in je volwassen leven, komen de beelden en geluiden langs: zon, blauw, ruisende rokjes, meisjes als het parapluutje in je koude drankje, open daken, bandjes in cafe's, glinsterend water, die eerste zoen en die eerste schuchtere liefdesverklaring, de trouw die je elkaar beloofde, de namen die je in de eik op het schoolplein kerfde rond een hart .......Een eindeloze lucht die de eindeloze mogelijkheden weerspiegelde.

Maar de wallen 's ochtends onder je ogen, je kalende hoofd, je uitgezakte buik, die blokken beton in je benen die je hele dagen schijnt mee te slepen, zijn de tekenen aan de wand: alle onschuld, alle beloftes die er waren, alles is geweest.

En 's nachts komen de beelden en geluiden weer.......

Damn - fish, alweer een zware

Je bericht doet me denken aan Terug van weggeweest van Boudewijn de Groot

... Je voelt je als een slak op wie
het leven zout legt, de last van het verleden weegt loodzwaar op je rug.

Het vreemde is (zo vreemd is het nu weer niet ): wanneer je op een willekeurig Belgisch huwelijksfeest binnenwandelt (nadat nonkel Dirk & tante Frida de nodige slechtgemixte cocktails achter de kiezen hebben) en Summer of '69 draait - de nonkels gaan uit volle borst meeschreeuwen. Alsof ze snel-snel iets willen terughalen ...

Hahaha, ik kan me er iets bij voorstellen ja.

Mooie stukje tekst van Boudewijn. Ik ga het liedje maar eens opzoeken.

Het klopt nog steeds. Deze ochtend zat ik in mijn Audi uit '85, toen ik Run to You (ik dacht in '85 een onstuitbaar verkoopsucces in ons Belgenland) hoorde. Héél vreemd: ik kreeg last van kippenvel en een ietwat droge keel. Het was een ferme tijd geleden dat ik die Bryan Adams-evergreen had gehoord

Het geheel: een auto uit '85, een kanjer van een hit uit '85, een totaal desolate weg, ... het leek alsof ik in een soort teletijdsmachine was gestapt. Back to the future , met een Audi 80 in plaats van een DeLorean

Héél even voelde het alsof ik een geslaagde éénmansguerrilla-actie had ondernomen tegen de immer voortsnellende tijd

Das dan minder

recht toe recht aan rockplaatje wat ik altijd zeer heb kunnen waarderen. Op een of andere manier vind ik summer of 69 juist het minste van dit album. Helaas is het hierna niet echt meer goed gemkomen met Bryan. 3.5*

Bovenstaande teksten ontroeren mij, net als het weder horen van de cd. De cd's vóór dit album had ik ook al. Helaas heeft onze Bryan de stijgende lijn niet kunnen voortzetten na dit album. Na dit album verloor hij een grote fan, helaas.
Toch ben ik nog steeds stiekem gecharmeerd van zijn live optreden. Een mooie herinnering in het heden....

Beste plaat van Bryan Adams. Waking Up The Neighbours, het zgn meesterwerk, is slechts een zwakke kopie van deze dampende rockplaat. Een paar momunenten van vervlogen jaren-80 rock (Run To You, Heaven, Summer of '69). Oerdegelijk!

Gewoon rock rock en nog 's rock ! Een lekker stukje rockmuziek zonder complexiteit en straight-to-the-point good oldfashioned rock 'n' roll !Frisse klanken van 'Summer of '69 ', romantisch zwijmelen met 'Heaven',
en de remmen los met 'Kids wanna rock' en 'Ain't gonna cry over you', om even wat voorbeelden te noemen, maakt dit album echt af om even lekker zorgeloos te zijn en nergens aan te denken. Dat album had ik vaak in m'n auto aanstaan, en moest me dan werkelijk inhouden om niet het gaspedaal in te trappen. Zeer lekker album. 4 pnt

Prima CD van Bryan Adams die er met rockende nummers de vaart goed in houdt. Vele tracks halen gemakkelijk het nivo van de hits "Run To You" en "Summer of '69". Ook "It's Only love", het prachtige duet met Tina Turner, is excellent en ook het romantische "Heaven" mag er wezen. Gewoon erg lekker allemaal! Als je je eens wat minder voelt dan beurt deze CD je zeker weer op!

Deze cd ben ik trouwens nog vergeten te beoordelen.
Nou ben ik niet echt zo´n Bryan Adams fan maar deze cd van hem vind ik echt sterk.
Dit moet ongetwijfeld, ook gezien het aantal stemmen, de beste cd van Bryan ooit zijn.
Er staan behoorlijk wat sterke songs op.
Ik later nog een aantal cd´s van de beste man gehuurd, maar die kwamen niet eens is in de buurt van deze cd.
En de laatste 10 jaar is Bryan Adams bij mij eigenlijk al geheel uit het beeld verdwenen.
Begin ´90 heeft hij nog een aantal redelijke nummers gemaakt, daarna helaas alleen nog maar nietszeggende slappe songs.
Wat mij betreft had de heer Adams nog wel een aantal meer van dit soort sterke cd´s als "Reckless" af mogen leveren, maar dat heeft dus nooit meer gedaan.
Bryan Adams schijnt vandaag de dag nog in volle stadions te spelen, ik denk dat het voor de massa metname nog steeds om dit album en de albums rondom deze periode te doen is, want wat stelt deze artiest vandaag de dag nou muzikaal nog voor?
Voor mij is dit duidelijk een artiest van de jaren ´80.

Zeker , samen met Into the fire, de beste van Bryan, een heerlijke rockplaat. Het was ook mijn eerste kennismaking met zijn muziek, en draai hem nog regelmatig.

Niks Stones of Springsteen-immitatie.
Dit album vind ik nu nog steeds onwijs goed: goede, song na goede song, knaller na knaller. Echt een LP/MC/CD met een gouden randje.
Er zijn inmiddels al veel vervelende covers van Bryan's composities gemaakt, maar Do's versie van 'Heaven' is best wel leuk gedaan.
Dit album kocht ik in de tijd dat 'Live Aid' was.
Na het vinyl helemaal stukgedraaid te hebben, ook de cd-versie van 'Reckless' nog eens aangeschaft.
De laatste jaren heeft Bryan volgens mij een abonnement op Sky Radio, maar dit blijft toch echt zijn beste album.

dit was nog voor het succes van everything i do. sinds het succes van dat nummer is hij van keiharde rocker en beetje veranderd naar een gevoelige ziel die alleen maar liefdesballades maakt(een beetje overdreven maar toch waar) dit is mijn favoriete bryan adams plaat. summer of 69 is mijn all time favoriete song

Bryan Adams is niet de meest vernieuwende artiest, maar hij heeft toch een prachtige stem, zingt met hart en ziel en bovenal is hij een uitstekende songschrijver.
"Run To You", Heaven", "Somebody" en het jeugdsentimentele "Summer of '69" zijn rockklassiekers waar ieder beginnende songschrijver jaloers op zal zijn.
Het zal ook zijn beste album blijken. Stadionrock, maar dan fris en geïnspireerd en met overgave gebracht.

Goede plaat van deze sympathieke Canadese rocker. Bovendien doen alle tracks, getuige het album ‘Live, Live, Live!’, het ook in de Belgische openlucht goed. En niet enkel daar weet ik uit eigen ervaring. Persoonlijk vind ik opvolger ‘Into the Fire’ zijn beste werk. Maar deze plaat doet het altijd goed in de auto tijdens een lange rit op de autowegen.

Samen met opvolger Into the fire, is dit album het beste werk van Bryan Adams. Als ik de quotaties van deze albums bekijk, vind ik ze wat ondergewaardeerd. Dit heeft waarschijnlijk veel te maken met het wrange gevoel dat de naam Bryan Adams oproept door de overcommerciële en melige songs die hij na deze beide albums heeft afgeleverd.
Als je die latere songs buiten beschouwing laat, vind ik dat dit album best wel een goeie rating verdient. Recht door zee Rock, maar steunend op sterke composities. Een 4 sterren album voor mij, net als into the fire, daarna ben ik hem volledig uit het oog verloren.

De eerste 5 (nummer 2 niet meegerekend) staan zoiezo in mijn top 100 als ik die zou moeten samenstellen.
Maar de andere 5 nummers vind ik echt stukken minder.
It's ony love met Tina Turner is nog wel redelijk,maar Kids Wanna Rock......
Maar omdat ik hier zoveel klassiekers op staan,toch wel een 4*

Succesvol album van Adams, en ik meen de opvolger van
Cuts Like A Knife.
Ik vind Reckless niet meer de impact hebben van het moment dat ie uitkwam en misschien nog een aantal jaren erna.
Komt het misschien door de enorme hitgevoeligheid van de plaat?
Het zou kunnen, want er staan nogal wat hits op.
Ik kan het moeilijk doorgronden voor mezelf.
Laat ik het er op houden dat de meeste liedjes mij weinig meer doen. Misschien ook teveel gehoord in de loop der tijd.
Into The Fire is mij beter bijgebleven, daarna kon ik hem amper serieus meer nemen, al geloof ik best dat het een oprechte man is.
Iets te veel artistieke missertjes gemaakt.

Vanaf de jaren '90 vond ik het ook bergafwaarts gaan met Bryan Adams omdat zijn muziek steeds meliger en zoeter werd, maar deze "Reckless" vind ik nog steeds een uitstekend rockalbum. Er staan inderdaad veel hits op maar rond die periode werden albums vaak uitgemolken.

Wie wat van Brian Adams in collectie wil hebben zal tot aanschaf van deze plaat, of een verzamelaar moeten kopen. Zijn repertoire bestaat uit ceedees die op termijn, over het geheel iets beter worden en die zich kenmerken door een constante kwaliteit. Het is voor Brian Adams vervelend dat die kwaliteit constant iets onder de maat is. "Reckless" zit daar door enkele nummers net iets boven, bovendien levert Tina Turner een goede vocale bijdrage in "it's only love" Het was voor haar het laatste dat ik van haar iets gehoord heb dat door de beugel kon en waarmee eerder zij dan Bryan Adams geholpen was. Whatever!

Deze plaat HEB ik zelfs en vind ze goed. Nog een redelijk rockgehalte, niet te veel en te mierzoete ballads, heel genietbaar is deze wel;
Voor mij zijn beste, daarna ging het bergafwaartser dan nooit tevoren... voor zover dat Nederlands is, natuurlijk!

één van de absolute mijlpalen van de jaren '80, daarom alleen al moet elke jaren '80 liehebber deze plaat in de collectie hebben! Summer of '69 is decennia lang mijn favoriete plaat geweest, heaven mijn favoriete ballad en run to you favoriete autostrade plaat! Ik hoor al deze Reckless nummertjes graag terug en ook al is het makkelijk om Bryan Adams 30 jaar later af te breken, mij geeft hij nog steeds een warm gevoel! OK, ik ga niet meer naar zijn concerten kijken, ik heb ze vroeger allemaal wel gezien, denk ik... maar ik behoud het grootste respect voor mijn grootste favoriet van jaren '80!

Johnny, niet te gek, Bryan Adams een mijlpaal? dat is wel tamelijk gretig. Dit gaat iets te gek. "Reckless" is een leuke plaat, niet meer dan dat.

Dit vind ik wel het beste Bryan Adams-album. Een mijlpaal zou ik het niet noemen maar er staan wel een aantal klassiekers op.

het is wel een mijlpaal binnen het genre, arena rock dus. of dat is wat ik vind. dit was heel lang mijn favoriete album.(van 12 tot 17 jaar ofzo) Dit is dan ook puur jeugdsentiment voor mij

Ik kan me goed vinden in de berichten hierboven . Het was één van de eerste albums die ik vanaf de 2e helft van de jaren 80 op CD kocht, hoewel ik ´m zelden meer afspeel tegenwoordig.

ik vind "Reckless"een leuke plaat. Niet meer dan dat. Lucm vind het een de beste plaat van Adams en ziet een aantal klassiekers en daarbij gaan wij er van uit dat hij de plaat leuk vind en hij van mening dat de plaat voor het etiket "mijlpaal"te licht is. Het genre arena-rock zal wel niet al te divers zijn omdat deze plaat het er tot mijlpaal schopt. Eigenlijk vinden wij allemaal hetzelfde en toch kun jij je niet vinden in mijn bericht. Wat is dan het verschil? Dat wil ik dan uit nieuwsgierigheid weten.

als ik spreek over "mijlpaal", is dit in mijn eigenste beperkte muzikale geest uiteraard
Uiteraard zal Reckless door de zogenaamde muziekexperten en allerhande gespecialiseerde vakbladen niet weerhouden worden als "mijlpaal" platen!
Wat ik wilde zeggen, Reckless was voor mij de eerste soft link naar de rockscene, ik leerde rocken op Bryan Adams, ik heb ettelijke malen mee luchtgitaar gespeeld op Run to you, it's only love en andere Adams songs. Wist ik veel toen wat rockmuziek betekende!!
Enkele jaren later, eind jaren '80, ben ik éénklaps geswitcht van Adams naar... Iron Maiden en Queensrÿche!! Dat lijkt me pas inderdaad al te gek en gretig, nietwaar Snakeskin
Anyway, Reckless is en blijft een erg leuke plaat en zal voor mij nooit geantidateerd zijn!