Bryan Adams - Reckless (1984)

Jeugdsentiment, en de eerste kennsmaking met de wat stevigere muziek. Prima plaatje, nu nog steeds. Daarna weinig verheffend, dus als je iets wil van Bryan Adams, dan deze of een verzamelaar nemen.

Elke verzamelaar behalve The Best Of Me, daarop staan heel veel van zijn vroegere klassiekers zoals Straight From The Heart of It's Only Love niet op. Ik adviseer So Far So Good of die boxset

Ondanks dat het de laatste jaren 'in' is om Adams af te kraken (al is het wel zo dat hij bijlange niet meer de muziek maakt die hij in de 80's maakte), is dit toch een goede rock-cd. Rect-toe-recht-aan rocksongs die blijven plakken. Nummers als Summer of 69, Run to you en Heaven zijn nog steeds rock-classics die de tand des tijds moeiteloos doorstaan hebben.
Als je iets aanschaft van Bryan, laat het dan deze of 'So far so good' zijn.
De mensen die vinden dat Adams de laatste jaren nog weinig tot de verbeelding sprekende dingen maakt, geef ik gelijk.
De mensen die vinden dat Adams nooit goede muziek gemaakt heeft, zeggen dat enkel om stoer over te komen en omdat het 'in' is om Bryan een slechte artiest te vinden. Althans zo zie ik het.

Het mag mss niet cool wezen het luidop te verkondigen, maar ik doe het toch...


ik vind dit een goede cd... lekkere rock waar niks mis mee is. Net zoals ik vele liedjes van Roxette (die ook vaak verguisd worden) ook goed vind.

Dit is de Bryan Adams zoals ik 'm het liefste hoor. Negen rauwe rocksongs en één bloedstollende ballade. Het perfecte evenwicht. Die balans zou op latere albums volledig omslaan. Resultaat: een ongekende serie wereldhits (begonnen met (Everything I Do) I Do It For You) en de definitieve doorbraak van de Bryan Adams BV.

Maar als je het mij vraagt is de Bryan Adams van de vroege jaren '80 de betere versie. Op Cuts Like A Knife en vooral Reckless brengt hij z'n songs veel overtuigender. Met geraspte stem, scheurende gitaren, knallende drums en een enorme dosis feel good vibes.

One Night Love Affair en She's Only happy When She's Dancing zetten de plaat meteen op de rails. Eens te meer blijkt de klasse van Adams' begeleidingsband, en dan vooral gitarist Keith Scott. Die jankende solo's...

Reckless bulkt bovendien van de hits. In Europa konden ze niet allemaal een potje breken, maar in Amerika en Canada was Reckless goed voor vijf Top 10 hits.

Heaven was de grootste, een rockballad uit het boekje, op de leest geschoeid voor de classic rock radio maar in Europa pas een hit in de uitvoering van Do. Die kan natuurlijk aardig zingen, maar om de juiste snaar te raken heeft dit nummer geen zwijmelende piano maar vlammende gitaren nodig.

In Nederland werd ook Summer of '69 pas 6 jaar na dato een échte hit. Het was de soundtrack van de zomer van '90, Ik ben vast niet de enige die er met weemoed aan terugdenkt. Op dezelfde manier als Bryan Adams hier naar de zomer van 21 jaar eerder verlangt.

Maar ook Run To You verdient wat mij betreft en plaatsje in Rock Top 100 Aller Tijden. Met dat geweldige gitaarintro en bulderend refrein een echte classic.

Dat Bryan Adams zich in 1984 al met de allergrootsten kon meten bewees hij in It's Only Love, aan de zijde van tante Tina. Vocaal hoeft hij maar een klein stapje zijwaarts te zetten. Somebody, nog zo'n catchy rocker, was de vijfde hit. Perfecte stadionsongs.

Samen met gespierde nummers als Kids Wanna Rock, Long Gone en Ain't Gonna Cry een ideale plaat om het weekend mee te openen. Nog steeds.

mijn eerste kennismaking met "rock" muziek voor zover ik me kan heugen.

En ik vindt het nog steeds goed!

Overtuigend album, met flink wat klassiekers. Summer of 69, heaven en run to you zijn wat mij betreft nummers die in een all time rock top 100 thuishoren. Maar ook one night love affair en it's only love zijn erg sterk.

Na dit album nog wel af en toe een lekker nummer gemaakt, maar toch ook veel songs op de albums die zwak zijn.

Ook een van mijn eerste "rock" platen. Helemaal grijs gedraaid toendertijd.

Ook de enige plaat van BA die de moeite waard is, de rest doet mij helemaal niets. Op Waking Up The Neighbours na heb ik reeds alles al weggedaan.

Cut's Like A Knife en Into The Fire zijn ook best aardig.

En voor een Bryan Adams in topvorm moet je Live! Live! Live! in huis halen. Met alle tracks van Reckless en een heleboel extra moois.

schitterend album echt 1 van de betere zangers! goeie rockmuziek!!!

Run to you, It's only love, Summer of 69....dit is toch wel lekker hoor. Bryan legt met z'n mede-gitarist hier een vette sound neer.

Er staan zonder meer een aantal onvergetelijke tracks op . Run To You , Summer Of 69 en It's Only Love zijn inderdaad catchy rockclassics .
Maar een Heaven is dan wel weer heel erg suikerzoet . Somebody en She's Only Happy When She's Dancing boeien mij ook voor geen meter . Het is een soort Amerikaanse gladde rock wat bij mij door de jaren heen niet meer aanspreekt .
Bryan Adams is een sympatieke peformer en ook zijn stem is niet verkeerd , maar al zijn albums in oogschouw nemend weet ik nog steeds niet waar de man nu eigenlijk voor staat .

Summer of 69.
En wij maar klagen met een temperatuur van 30.

Back to the eighties? Luister naar dit album en je komt er!!!

Jeugdsentiment of niet, dit blijft gewoon een heerlijk rock album.

Ik kende Bryan al van Cuts Like A Knife maar Reckless was en is net iets beter. Helaas was het na Into The Fire snel afgelopen wat mij betreft. Maar Reckless is zeker een album dat in mijn top 100 beste albums een plaats verdient.

Ik vind Bryan Adams beste albums Reckless en Unplugged.
De albums nog voor Reckless zijn ook goed, maar je hoort duidelijk dat hij nog op zoek is naar het juiste rockgeluid. Straight From The Heart Is echt onwijs mooi. Op Reckless is de mooiste ballad Heaven, een rockballad die live ook blijft staan als een huis.
Op Reckless klinkt Bryan zelfverzekerder dan op zijn vorige albums. Hier staan terecht een aantal grote hits op die tot de beste songs ooit uit de rockmuziek behoren: Run To You, Somebody, Summer of '69 en It's Only Love.
Unplugged is natuurlijk een heel ander concept, maar zijn muziek is live net zo goed als in de studio en andersom. Adams stopt geen studio trucjes in zijn muziek die hij live niet waar kan maken.
Bryan Adams hoort in mijn favo-rock strotten-lijstje thuis waaronder Sting, Rod Stewart, Bruce Springsteen, Tina Turner, Janis Joplin, John Fogerty, Bob Seger, Joe Cocker en Tom Waits!

Dit is gewoon een klassiek album. Of het nou artistiek wel of niet verantwoord is. Iedereen kan de meeste songs meebrullen van begin tot eind. Nog altijd hoor je op classic nights Run to You, It's Only Love, Summer of '69 of It's Only Love. Ik denk dat maar weinig artiesten dat na kunnen zeggen. Ook Heaven, Somebody en One Night Love Affair (mijn favoriet) zijn perfecte songs die elke verliefde puber in de jaren 80 nog verliefder maakte. Jeugdsentiment van de bovenste plank. Het leven is leuk en ook daar mag best over gezongen worden. En dat doet Bryan hier en goed ook. Vergeet de magistrale begeleidingsband ook niet trouwens.

Schitterend album!! Alle songs zijn me even lief. Geen uitschieters te vinden want ze zitten allemaal op een ongekend hoog niveau. De produktie is ook heerlijk en doet de nummers alle eer aan. Vroeger in de discotheek; lekker raggen en springen op de hits van dit album met de luchtgitaar in de aanslag
Heerlijke feelgood muziek waar ik persoonlijk niet gauw genoeg van kan krijgen!

Wat vond ik vroeger 'Heaven' en 'Run to you' toch mooi. 'Summer of '69' daarentegen heb ik nooit wat aan gevonden.

Heaven werkelijk een pareltje, telkens als ik dat nummer hoor krijg ik kippenvel en krijg ik het blije jeugdgevoel terug. Heaven staat in mijn top 10 ooit .

"Run to you" is en blijft gewoon een kneiter van een nummer! De grote hits van Bryan staan er allemaal op. Top.

-3.5-

Van Bryan Adams heb ik naast Reckless, Cuts Like A Knife en het album Into The Fire, Unplugged en de dubbel-CD Anthology in mijn CD-kast staan. Ik denk dat ik alles van Bryan nu wel compleet heb ?!

Je vergeet z'n live album! Daarop staan, op Ain't gonna cry na, alle nummers van dit album alleen dan veel gaver! De energie en bevlogenheid spat er vanaf!! Verplichte kost wat mij betreft

Je kunt zeggen wat je wilt,maar dit is ongetwijfeld een klassieker uit de jaren tachtig en wel uit 1984 het jaar dat er heeeel veel goede muziek is uitgebracht.
Straighte meezingbare rock, zoals het hoort.
Run To You, It's Only Love, Summer of 69, Somebody en Heaven staan nog steeds als een huis.
Vaste voorbijkomers op alle Classic Rock stations.
Fantastisch open en helder met knallende drums geproduceerd door de onvolprezen Bob Clearmountain.
Voor mij hoort deze vooral bij de Summer of '85, een slechte zomer qua weer, maar met deze plaat werd het vanzelf beter.
Is ook meegeweest naar Lloret de Mar op een bandje, samen met bv. U2, Big Country, The Cure en Talking Heads om maar eens wat toppers te noemen uit die jaren.
Zelfs mijn kinderen (nog niet in pubertijd) zingen dit volop mee. Zegt ook wel wat.
De plaat die hij hierna maakte is zelfs nog iets beter.
Later werd het allemaal wat gladder, maar de karakteristieke ietwat hese stem van de man, maakt zelfs van een matige compositie altijd nog iets.
Beste nummers zijn moeilijk te noemen, 2 mindere wel wat mij betreft, ik zal niet zeggen welke.
Daarom 4 sterren nog steeds.
Heb deze nog op elpee (perfecte Nederlandse Epic-persing).

Wow, lang geleden dat ik deze nog eens heb opgezet.
Regelrechte klassieker.

"Operator get me Manhattan...get my baby on the line"
Die zin vergeet ik van mijn levensdagen niet meer.

In die jaren maakten Bryan en co echt geweldige albums.
Helaas was het na dit decennium lang niet meer het niveau wat ik zo graag had willen blijven horen.

4,5* nog steeds dubbel en dik waard.

Het enige nummer wat me echt nooit heeft kunnen bekoren is Heaven. En al helemaal niet meer nadat Do het ook nog eens in de cover wierp.

Vooral Long Gone en Ain't Gonna Cry maken weer een enorm enthousiasme in me wakker net als in die dagen.

Inderdaad een fantastisch album! De naam Bryan Adams valt weleens als ik met mensen over muziek zit te kletsen. Veel onbegrijpelijke blikken vallen me dan ten deel. Bryan Adams die kwijlebal? Dat is huisvrouwen muziek man, is een vaak gehoorde opmerking. Het blijkt dat veel mensen dit album en Into the fire niet eens kennen maar de beste man alleen beoordelen op de overbekende hits. Toch best jammer want dit is toch echt wel heerlijke feelgood rock. One night love affair.....yes!!!

Helemaal mee eens! Midden jaren 80, behoorlijk niveau. Daarna kan ik me voorstellen dat mensen het kwijleballenmuziek vinden... Geen enkel slecht nummer op deze cd wat mij betreft!

Prachtig album van deze rocker.
Staan veel mooie liedjes op , Summer of 69 heb ik wat TE vaak gehoord, maar de rest is prima te beluisteren.
En Heaven is heel vaak gecoverd maar is hier toch met afstand de mooiste versie , er is maar 1 man die dat nummer naar de hemel doet stijgen en dat is Bryan zelf

Het is duidelijk dat Bryan Adams begin jaren 80 tot half de jaren 80 zijn beste tijd had. Ik heb hem nog wel eens een keer gezien ten tijde van "18 till i die" dat was toen wel duidelijk. Beetje simpele pubermuziek, althans dat probeerde hij toen! was niet echt geslaagd. Maar ten tijde van deze albums, wist hij juist uit een verfrissende hoek te komen. Want we zaten toen midden in de electropop. Dus was Bryan voor mij een verademing!
heeft trouwens in deze periode nog nummers geschreven voor het Kiss album- creatures of the night. Dat was in 1982