Eagles - Hell Freezes Over (1994)

Als ze maar 6 jaar over LROOE doen zouden we het theorethisch nog mee kunnen maken beste Tequila............

Over 27 jaar ook nog , alleen de Eagles niet meer.

LOL

De comeback is verrassender dan de muziek op dit album, maar the Eagles klinken hier nog steeds doorleefd en professioneel. De 4 nieuwe nummers (de eerste 4 tracks) zijn trouwens meer dan behoorlijk. "Hotel California" is ook in deze versie een weergaloos nummer.

Ben ik met je eens Luc, de 4 nieuwe nummers toendertijd klinken prima, maar het live gedeelte blijf ik fenomenaal vinden.
Een nummer als New York Minute heeft natuurlijk na de aanslagen in New York een heel andere lading gekregen, het gaat over de beurskrach op Wall Street, maar na 11/9 ga je er toch even anders naar luisteren, tenminste dat is mijn beleving.

Deze heeft mijn vader zo vaak gedraaid, ik word er echt lekker rustig van en zowel de muziek als teksten zijn van zeer hoog niveau.

We never broke up we only took a fourtheen year vacation!!
Ben nog nooit zo blij geweest met een einde van een vakantie

Ongelooflijke overroepen plaat vind ik dit. Poenschepperij avant la lettre. Geef gauw nog een liveplaat uit en voeg er voor de twijfelaars 4 nieuwe nummers aan toe, zo ging dat toen.
Slechte muziek is dit niet, maar voornamelijk een flinke herhalingsoefening. Ik kocht dit ook, geef ik grif toe, maar vààk draai ik deze nu niet echt. De plaat komt nogal klef over, tja....

Ben het niet vaak eens met onze sympathieke Vlaming maar nu wel!

Ik heb deze plaat een paar jaar geleden gekocht want ik had nog geen enkel album van The Eagles. Ik denk laat ik beginnen met een live verzamelaar. Als mooi instap album met de beste nummers nog live ook. Ik vind deze plaat ook mat en tam, en eigenlijk vind ik alleen het openingsnummer ok, de rest hoeft voor mij niet zo nodig. LROOE luister ik dan een stuk liever naar. Dat zijn ook de enigste 2 albums die ik heb van The Eagles, mooi zat waar ik het mooi bij laat.

Dit is een grotendeels akoestische live-registratie. "Hotel California" en "Desperado" zijn toch de beste Eagles-albums, die kun je beter nemen als instapplaat.
Overigens vind ik dit zeker geen slechte live-plaat, integendeel, maar echt veel voegt het niet toe aan het Eagles-oeuvre.

Volgens mij staan de beste nummers van Hotel Californie en Desperado hier al op. Ik vind dit prima als achtergrond muziek en om lekker op gang te komen smorgens, niet als bewust actieve luistermuziek, nee daarvoor mist het teveel, vooral spanning en een climax. En ook passie en gevoel, het is te klinisch en teveel op de automatische piloot gespeeld vind ik. Een wanproduct is het zeker niet, want het klinkt goed, en de productie is ook topklasse.

Mwoah.... de passie en het gevoel uit vervlogen tijden is gewoon in een andere context geplaatst maar die was er ooit wel degelijk. Het is gewoon een technisch zeer fraai produkt dat verder niet veel te melden heeft. Behalve dat de Eagles hun comfortabele oude dag wilden verzekeren.

Uitstekende live-registratie, super professioneel uitgevoerd, strak en daardoor wellicht voor sommigen iets gevoelloos.
Maar toch, de klasse straalt ervan af.
Het komt wat traag op gang, alhoewel die uitvoering van Hotel California er zeker mag zijn.
New York Minute en The Last Resort zijn absolute tranentrekkers.

DVD is gewoon geweldig, geen woorden voor!

Jammer dat Life's Been Good er niet op staat
( een van de beste solo nummers van Joe Walsh)

Blijft een godsgruwelijk mooi album, elke song is raak vooral The Last Resort, Hotel California & New York Minute.
De rest doet daar overigens nauwelijks voor onder.
De productie is fantastisch, de CD is een genot om te horen, de DVD een genot om te zien & te horen.

Het klinkt allemaal erg goed en de productie is natuurlijk super. Alleen met een paar nieuwe songs en oude en vertrouwde uitgekauwde nummers na al die jaren op de markt komen, daarmee voel ik mij aardig bij de neus genomen eigenlijk. Ik heb dit album gelukkig voor maar slechts 5.99 euro in handen. Ik zie hem nu nog regelmatig voor 16/17 euro in sommige winkels liggen.

Het is wel een perfecte live verzamelaar voor degene die voor het eerst met The Eagles zouden willen kennismaken.

Ze zouden het jaren later alsnog goedmaken met Long Road Out Of Eden, want dat is een erg goed album met allemaal Eagles waardige nummers, en een superproductie met allemaal lekkere nummers.

Tja, weinig aan toe te voegen. De grootste sensatie destijds was dat de Eagles weer terugwaren wat niemand meer had durven dromen. Helaas hebben we op het nieuwe album uit 2007 veel te lang moeten wachten maar financiëel heeft HFO de heren uiteraard geen windeieren gelegd. Een album waar toch een bijsmaakje aan zit.

Ik vind de uitvoering van de oude nummers juist een verrijking van hun oeuvre, in mijn ogen worden ze op een bezielende en geinspireerde wijze vertolkt.
Ik had alles van de band uit de periode 1972-1980 al in huis , maar zag dit 14 jaar na hun uiteenvallen als een zeer welkome aanvulling!!
Ik heb er toendertijd de volle mep voor betaald en als die-hard fan heb ik daar natuurlijk geen seconde spijt van gehad
Ach ieder zijn meug nietwaar ?
Ik ben enorm blij met het feit dat ik de heren 18 juni j.l live in het sportpaleis in Antwerpen heb kunnen aanschouwen, iets in mij zegt dat dat namelijk ( helaas ) de laatste keer is geweest.
Ik hoop dat ik me vergis.

Ik heb ook maar 2 Eagles albums org in huis, deze en LROOE. Mooi genoeg voor mij. Ik heb ook geen seconde spijt van dit album overigens, omdat ik verder geen org Eagles albums in bezit heb. Lekker de meest bekende en beste nummers en nog live ook. Alleen voor de fans/liefhebbers vind ik het ietwat karig. Je zegt het zelf al:14 jaar na hun uiteenvallen vind je dit al een welkome aanvulling. Eagles fans/liefhebbers mogen best wat kritischer zijn, want ze geven wel hun zuurverdiende geld eraan uit. Ik zou als fan/liefhebber van mijn favo band na 14 jaar geen genoegen nemen met 4 nieuwe songs en een live album met op de radio grijsgedraaide bekende nummers.

De versie van Hotel California vind ik zeer geslaagd op dit album , vooral het intro.

Ik vind de uitvoering van Hotel California veruit de mooiste op dit album Hell Freezes Over. Veel beter nog dan op de lp Hotel California of andere live lp's dan ook.

Kan iemand mij uitleggen waarom dat iele akoestische gepiel het per definitie altijd moet winnen van de originele volle sound? Ik vind het best aardig hoor maar ik hoor toch nog steeds 100x liever het fenomenale gitaarduel van Felder en Walsh.

Misschien omdat het intiemer en daardoor met meer gevoel en dus emotie gespeeld word.

Het raakt sommigen gewoon meer, omdat er meer gevoel bij komt kijken. Soms heb ik liever acoustisch gepiel, en soms weer elecktrisch geweld. Hangt af van mijn stemming.

Eigenlijk vind ik beiden even goed.

Tja, de solo uit HC wordt nog altijd tot een van de beste/meest populaire/monumentale gerekend samen met die van Stairway To Heaven, Child In Time, Comfortably Numb en nog een paar andere geloof ik. Ik vind het altijd een groot gemis als zoiets uit een spaanse gitaar komt. Inderdaad een stemmingskwestie, dat lijkt me nog de beste verklaring.

Ja, Bluebird, je zegt het goed. "De beste/ meest populaire" en je noemt 2 andere dijken van nummers, die een grote rol in mijn jeugd hebben gespeeld. Iets anders is de zuiverheid van de gitaartonen (al is die van een spaanse gitaar) en idd ook zal ook stemmingskwestie een rol spelen. Maar koester alle versies, ze zitten al heel lang in mijn "systeem"

Ach, en daarbij zal het ook zeker een kwestie van smaak zijn. Toch vind ik lang niet elke akoestische uitvoering een verbetering maar toegegeven, op HFO komt het toch heel sfeervol uit de verf, dat is zeker waar. Maar ik blijf toch het gelukkigst met de originele elektrische versies waar ik mee ben opgegroeid en waar mijn beste herinneringen liggen.

Mwah, je hebt wel gelijk dat het ietwat karig is om na 14 jaar met 4 nieuwe nummers te verschijnen, ik geloof dat ze toen gevraagd werden door MTV om e.e.a ( gedeeltelijk ) unplugged in te spelen in een tijd dat bijna iedere zichzelf respecterende band een unplugged CD opnam.
En na een afwezigheid van 14 jaar speel je nogal snel de oude vertrouwde succesnummers nietwaar?
Dat is ook waar de fans om schreeuwen.
Met een welkome aanvulling bedoelde ik ook meer het niveau & de wijze waarop de nummers gespeeld worden & klinken.

Een andere aanleiding was het verschijnen van het album Common Thread: The Songs Of The Eagles uit 1993 waarin country sterren als Travis Tritt & Thrisha Yearwood krakers van The Eagles vertolkten.
Mede dankzij het gigantische succes van dat album in de VS besloten Henley & Frey een hernieuwde samenwerking nieuw leven in te blazen.
de daarop volgende reunie tournee brak alle bezoekers en recetterecords, dus wat dat betreft zitten de heren er warmpjes bij.

Prachtig concert. Niks op aan te merken. Mist nog wel wat klassiekers van the Eagles, zoals One Of These Nights. Maar het is altijd keuzes maken bij een concert.