Bryan Adams - Into the Fire (1987)

Into the Fire heb ik inmiddels (over een periode van een jaar of 20) vaak beluisterd en het heeft lang geduurd voordat de songs echt bleven hangen. Een groeiplaat dus, en dat van pakkende hitfabriek Bryan Adams. Vandaag beluisterd en nu sprong Victim of Love eruit. Moest ook wel aan Bruce Springsteen denken, door de teksten, en aan Bon Jovi, maar dat was omdat ook Jon Bon graag Springsteentje speelt. Of het spelen was bij Adams, of bittere ernst, ik weet het niet. Wel vind ik de foto op de hoes geweldig, een prachtige omslag. Als op een rockforum gevraagd wordt om favoriete platenhoezen, dan komen vaak van die fantasiedingen à la Rodney Matthews, Roger Dean of Derek Riggs naar voren, maar geef mij maar een coole foto, zoals op de hoes van Into the Fire.

Coole foto, oke. Maar ik snap niets van het concept.

De plaat Into The Fire noemen en een hoop water op de hoes zetten.

Was gauw geblust zeker?

Het is daarom poëtisch, en dat spreekt mij ook aan.

Bryan Adams komt naar Nederland. Mijn tienerkids kennen zijn muziek inmiddels en willen er graag naar toe. Maar ja, er zal toch iemand moeten rijden
Enfin door hun enthousiasme heb ik deze plaat maar weer eens opgezet.
Toch echt wel een heerlijk album

No Smoke on the Water.