The Who - Who Are You (1978)

hier begon de terugweg van the who er staan voor de helft nog aardige nummers op vooral de titelsong, de andere helft is vulsel

Het laatste album met legende Keith Moon. Het titelnummer vindt ik briljant maar over het algemeen durf ik wel te zeggen dat het serieus minder is dan het vorige werk.

Het laatste mooie album afgezien van Endless Wire. Dat is echt een topplaat.

Een topplaat is het voor mij niet meer, maar toch een zeer verdienstelijke.
Het machtige GUITAR AND PEN staat hierop, samen met de titelsong het beste wat ze rond deze tijd maakten !

Jammer dat deze Guitar and Pen op geen enkel verzamelalbum te vinden is. Ben ik nu de enige die dat een supersong vind ????

Enfin, om maar te zeggen dat ik dit een 3.5 ster waard vin
*** 1/2

Nee, je bent zeker niet de enige die dit een ´supersong´ vindt. Ik namelijk ook. Naast dit nummer staan er ook nog ´Music must change´,´Who are you´ en ´New Song op . Dat zijn nou net de nummers waarom The Who zo´n wereld band was. Na Keith hebben ze dit nooit meer geevenaard! May he rest in peace the old baggar

Jammer dat de plaat is overschaduwd door de dood van Keith. Het is best een goede plaat.

Ik heb hem eindelijk in geremasterde versie en met al deze bonustracks hier gevonden in Mediamarkt Oostakker, voor ocharme € 7.49. Toch geen geld voor zulk een goede plaat ?

Ik begrijp die erg lage gemiddelde score hier niet.

Ik blijf bij mijn 3.5 ster voorlopig.

Nu alweer enkele keren herbeluisterd... en genoten. Ik verhoog naar 4 sterren.
Ik vind dit hun laatste goed album trouwens.
Guitar and Pen meest miskende meesterwerk ever, denk ik!
****

905 vind ik wel een -bizar- goed nummer trouwens

Hoewel ik daar inmiddels toch anders over denk. Eigenlijk is het gewoon een sterk album met een afwijkende sound. Beoordeling volgt.

Ze geven ze weg bij Fnac Leuven aan 4,99

zeg nu eens heel eerlijk , schrap het fantastische nummer ' who are you ' en er blijft alleen troep over, maar ja , het zijn the who hé,

Helaas dat ben ik niet met je eens. Ik vind dit een vrij toegankelijk album van The Who (in tegenstelling tot b.v. Quadraphonia) en de nummers staan als een huis en zijn catchy en tijdloos, 905 werd ook al even genoemd, geweldig, Keith drumt op deze plaat trouwens de sterren van de hemel (vooral goed te zien in de videoclip van Who are you).

Ik heb hem lekker gekocht voor 5 euro's
Tot nu toe vind ik het een goede plaat.
Ik heb hem een keer of 3 beluisterd, en ik vind hem, vanwege de sfeer 4* waard.

Toch niet zo slecht als sommigen zeggen hoor dit album.
Lijkt wel of Van Halen hier inspiratie uit gehaald heeft of ik zie helemaal verkeerd,kan natuurlijk ook.
Kom niet uit die tijd dus heb niet veel om over te praten.
Maar ik weet wel dat dit album een voldoende verdiend,niet alleen om Who Are You maar om alles.

Ik hoor van veel mensen "oh, je bedoelt dat nummer wat ook in CSI zit?"
Gelukkig hoor ik niet in de groep die die associatie heeft met 'Who Are You'. Persoonlijk heb ik de associatie met het laatste album van The Who wat de moeite waard is. En op dat album staan alleen maar sterke nummers, met als hoogtepunt 'Guitar and Penn'
4* knal ik erbij!

Inderdaad, en daarom zit zijn hoofdtelefoon ook vastgetaped aan zijn hoofd .
Clip:
Who Are You

Ik zal deze weer eens beluisteren, maar in mijn herinnering was ik hier niet kapot van, hoewel ik een zwak voor The Who blijf houden; één van mijn favoriete bands aller tijden.

En heeft niemand over het mooie nummer 905 van en door John Entwhistle ? Gaat over een robot, schitterende tekst

maar ook guitar en pen is meesterlijk, en de grote uithalen bij Love is coming down

Yep, Guitar & Pen is mijn favo op dit albo.

Een van de zwakkere albums van The Who. Guitar & Pen en Who are you zijn daarentegen wel twee nummers die blijven boeien en de tand der tijds moeiteloos doorstaan. Dat kan ik niet zeggen van bijvoorbeeld "had enough". Dat klinkt mij gewoon te gedateerd in de oren en gedateerd is een woord wat helemaal niet bij The Who past.

The Who herstelt zich enigszins van het verlies van 'grandeur', geleden op de vorige cd, The Who by numbers.

In de verte hoor je weer de verbetenheid van Pete Townshend na 5 jaar afwezigheid terugkeren in de opener New song. De hele line-up vanaf de start (1964) is overigens aanwezig en de heren voelen elkaar nog steeds probleemloos aan.

Jammer dat John Entwistle zelf wilde zingen op 905. Als je een zanger als Roger Daltrey in de buurt hebt, moet je je eigen ambities inzake zang een beetje aan de kant zetten. Het geldt overigens ook voor Townshend. Hij schrijft prima songs (bijna alles), speelt bij The Who de gitaarpartijen en toetsen maar kan de zang beter laten schieten.

Music must change is een kunststukje, Tricks of the light een onvervalste Who-rocker. De band heeft sowieso altijd geen enkel probleem met grootse finales, het mooiste van Who are you moet dan nog komen.

Guitar and pen, ook hier veelvuldig bewierrookt, legt het m.i. het daarna nog af tegen de aanstekelijke ballad (voor Who begrippen) Love is coming down en hoogtepunt Who are you. De titelsong had zonder veel problemen op Who's next kunnen staan, met het enthousiasme (fanatisme) van Daltrey, het gebruik van de synths door Townshend.

Waar vroeger dan de LP officieel stopte, heeft de geremasterde cd nog twee nooit eerder gepubliceerde werken uit april 1978 (dus nog met Keith Moon) gevonden, de ballad No road romance (hoofdzakelijk zang van Daltrey en Townshend op piano) en Empty glass. Dat laatste nummer start aanstekelijk en weet dan uit te groeien tot een aantrekkelijke Who song, dat helaas alleen in de ruwe versie is blijven staan.

Aangezien er ook gewoon door Moon wordt gedrumd en door Entwistle gebast, had het leuk geweest als het nummer in de ijskast was blijven staan en, bij een reünie-cd was af-geproduceerd. Desnoods voorzien van nieuwe vocalen.

Who are you was nog niet uitgebracht of Moon overleed aan een overdosis.

Ben ik niet met je eens. Ik hoor Entwistle graag zingen, en zeker de nummers die hij zelf schreef. Zolang het incidenteel is heeft het toegevoegde waarde. Dat geeft de afwisseling op een album die ik zo waardeer bij de platen van de Beatles, met zowel zang van Lennon en McCartney, maar incidenteel ook Starr en Harrison.

Trouwens, grote kans dat Roger Daltrey het nummer geen eens wílde zingen. Het was al vaker gebeurd dat Roger nummers die door Townsend geschreven waren niet wilde zingen. Volgens mij vanwege lyrics waar hij zich niet helemaal mee kon identificeren....

Ik sluit me volledig aan bij aerogp1. De zang van Entwistle en Townshend zorgen voor een aangename afwisseling in hun muziek. Who Are You kwam niet gemakkelijk tot stand (welk Who-album wel?) en dit was m.n. te wijten aan de slechte conditie van Keith Moon. In Music Must Change zat oorspronkelijk drumwerk van Moon, maar door zijn heftige verslavingen heeft hij dit verprutst. De drums werden verwijderd uit het nummer en er bleven slechts wat bekkenslagen over. Op de geremasterde versie staan 2 geweldige bonusnummers van Townshend. De nummers klinken hier als goede demo's en Empty Glass zou naderhand op Townshend's gelijknamige soloplaat verschijnen. De geluidskwaliteit is uitstekend.

Welke 2 nummers zijn dat?

Ik bedoel No Road Romance en Empty Glass. Volgens het boekwerkje bij de cd werden de demo's ooit afgewezen om op de originele LP te komen.

Aha, inderdaad niet de sterkste nummers, maar ik vind ze niet misstaan als bonustracks, zo achteraan op het album.

Matig album, veel van het zelfde, paar leuke nummers. Niet echt om te luisteren, meer achtergrond.

Trick of the Light

Nou daar ben ik het niet mee eens. Hij heeft niet de stem van Roger (wie wel?)maar luister eens naar z'n solo werk. Dan had je ook Empty Glass kunnen horen een van de beste nummers op zijn gelijknamige solo album.

Ik heb ook de lp en de cd. Wat me opvalt is dat in het nummer The music must change wat is veranderd t.o.v. de lp. De scherpe gitaar in het midden van het nummer is weg. Jammer!

Overigens is dit een dijk van een album. Staat eigenlijk maar 1 misser op en dat is love is coming down. De klassiekers zijn al genoemd maar 905 vind ik ook een beregoed nummer. Strak en de stem van Entwistle is er precies goed in. Een echte Who classic!