Slade - Slayed? (1972)

Slade is een supergroep. Noddy Holder is de beste rock zanger ooit. Met Slayed brachten ze een volwaardige rockplaat.

Mama Weer All Crazee Now

Je hebt dat zéér goed gezegd, Noddy Holder heeft voor mij de krachtigste en allerbeste rockstem ooit.

Hoe graag ik Robert Plant, Joe Cocker, Roger Daltrey, Jon Anderson ook hoor; deze dijk van een stem is gewoon ongeëvenaard en zal waarschijnlijk ook nooit geëvenaard worden!

NODDY HOLDER we love ya!

Deze tweede plaat van Slade laat een groep in ontwikkeling horen, I won't let it happen again vind ik een prima rocksong, maar Gudbuy t' Jane is zooooo lekker!

Slade fan tot in de kist!
**** 4 sterren !

Een goede plaat lekker stevig maar om nou Noddie Holder te zien als de beste rock znager gaat me te ver.

goede Glam Rock, een keer luisteren en de songs blijven over jaren in ooren hangen, alles aardige jongens en zeker een stuk beter dan vergelijkbare groupen (Mud, Sweet enz) begin jaren 70 maar ook niet meer of minder

Slade Alive ! is natuurlijk hun beste live album, maar dit album het beste uit de studio. Zou de boys nog wel eens live willen zien.

Dat kan hoor . Zijn regelmatig in Nederland . Alleen Noddy Holder en Jim Lea zitten er niet meer bij .

Moet deze LP toch nog ééns van onder het stof halen denk ik.
Heb deze avond enkele Slade nummers gehoord en mijn jeugdjaren komen weer boven!!!

slade zonder noddy en jim zijn zeker de naam slade onwaardig !

Zoals met eigenlijk met alle Slade studio albums is dit album ook weer deels goed, deels vullertjes. De singles zijn over het algemeen hun beste werk vind ik. De rest matig tot zwak. Enkele uitzonderingen daargelaten.

Pretentieloze Rock, maar dan van de bovenste plank. Volumeknop open...Mama Weer All Crazee Now.

Iedereen kent wel de hits van Slade. Jammergenoeg is slechts een deel daarvan terug te vinden op hun reguliere albums.

Uit een tijdperk dat het uitbrengen van singles op zichzelf nog een lucratieve business was. Zeker voor Slade. Vanaf 1971 tot en met 1974 hadden ze zeker in het Verenigd Koninkrijk de ene hit na de andere. En zijn daarmee in die periode één van de meest succesvolle groepen in de charts geweest. Volgens de Engelse Wikipedia haast vergelijkbaar met The Beatles, ware het niet dat Slade slechts zo'n korte tijd aan de top heeft gestaan.

Onmiskenbaar was Slade een singlesband. Afgezien van de vele compiliaties, zijn in de 'echte' succesvolle periode 1971-1974 slechts twee albums uitgebracht, deze en Old, New, Borrowed and Blue. Bij voorganger Play it loud (1970) was de band nog niet bekend genoeg en Slade in Flame (eind 1974) leidde tot een storm van kritiek vanwege de afgeweken koers.

De 'gangbare' albums die Slade heeft uitgebracht, hebben niet tot dezelfde resultaten als de singles geleid, alleen in het thuisland leidde het tot de hoogste posities. In Nederland begon men met een compilatie in de LP top 20 in 1972, Coz I luv you, later dat jaar dan nog gevolgd door Slayed. Old, new borrowed and blue weet onze LP top 50 niet te bereiken.

Ik grijp deze gegevens aan om aan te geven dat de albums van Slade eigenlijk nogal ondergewaardeerd zijn. Ten onrechte. Slayed geeft aan dat ook glamrock kan leiden tot een prima album van pakweg drie kwartier. Het album sluit volledig aan bij de singles die in dezelfde periode werden gemaakt. Onmiskenbaar zal het van invloed zijn geweest dat het album niet met twee nog extra succesvolle singles is uitgebracht.

Rondom het album heen 'fladderden' bijvoorbeeld de uiterst succesvolle singles Look what you dun en Cum on feel the noize. Het toevoegen van die nummers had ongetwijfeld tot betere verkoopresultaten geleid.

Bij andere albums heb ik het ongetwijfeld al eerder gezegd: de muziek van Slade is toch wel meer dan partyrock, maar verder niet zo diepgravend als andere, zichzelf serieus nemende rockbands. Maar vooral ook een produkt van z'n tijd. In het geheel past het natuurlijk prima binnen de periode van begin jaren '70, samen met menig andere glamrock act in die tijd.

Af en toe opzetten is helemaal niet onaardig. Ik geef het inmiddels wel 1* extra voor het onvervalste jeugdsentiment. Per slot van rekening was Slade, met wat andere favorieten, nu eenmaal voor mij het echte werk, toen ik 10 jaar oud was....

Jammer dat deze plaat, met een aantal van de eerste hits van de band, zo weinig aandacht krijgt hier op musicmeter.
De plaat begint lekker krachtig met How D'You Ride, waarbij de zang van Noddy Holder gelijk opvalt. Wat een geweldige zanger! Persoonlijk vind ik de nummers 2 en 3 dan weer wat minder, maar daarna maken ze dat weer ruimschoots goed met het heerlijke I Won't Let It 'Appen Again, met die heerlijke catchy melodie en het hoge meezinggehalte.
De nummers die hierna volgen zijn ook allemaal erg sterk, met hun hit Mama Weer All Crazee Now die er nog net iets bovenuit steekt, al moet ik zeggen dat alle andere nummers ook erg de moeite waard zijn.
Een zeer sterk rockalbum van een band die hun tijd al erg vooruit was.

Het is lang geleden maar dit is werkelijk de eerste langspeelplaat die ik gekocht heb. Ik kan me niet herinneren waarom maar waarschijnlijk vanwege de meebruller Mama Weer All Crazee Now.
Verder best wel een leuke band hoor maar anno 2013 typisch zo`n plaat die je wel op markten bij de lp`s ziet liggen. De bassist was wel een geinig persoon trouwens!

Deze ken ik niet, ook maar eens luisteren

Ik heb Slade ooit nog eens een paar maal live mogen aanschouwen.
En de band kon behoorlijk lekker rocken moet ik zeggen.
Maar om er een cd van aan te schaffen naaa dat gaat me net iets te ver.

Pindakazen, zoals dat heet

Advies voor jou......
Zou ik er toch eentje aanschaffen :Slade Alive! (1972)

Sorrie dude ga ik niet aan beginnen.
Ik heb een behoorlijke goede gedachte aan Slade live overgehouden.
Waarschijnlijk vertel ik nu grote onzin.
Maar in mijn gedachte was Holder wel degelijk de zanger/gitarist die slade met zijn stem en preformes omhoog hield.
Feiten die op allerlei sites worden tegen gesproken.
Ik moet toegeven dat ik in die tijd (begin jaren 80) vaak dronken en ook vreselijk stoned was. Teminste bij live concerten
En meschien was het Holder wel helemaal niet. Ik kan me dat eigenlijk niet voorstellen.
Maar goed laat me ha.

Van Slade,s studioalbums is dit zeker de beste
Af en Toe luister ik naar mijn helden uit de glam/glitterrocktijd ,zo ook deze Slayed rockt lekker weg
Best goed album voor de Makers van vele GlamrockHitSingles
Sinds 2006 ook met 4 Bonustracks (+nr 15 is aardig fragment voor de echte slade fans)
My Life Is Natural (volgens mij B-kant Coz i luv you)en Candidate(B-kant Look Wot You Dun)...
Zijn voor mij overbekend uit de tijd dat je de singles omdraaide, zijn zeer de moeite waard
Van de echte album tracks naast de 2 hits vind ik I Won't Let It'Appen Agen er bovenuit steken..
(ook trouwens een B-kant van Gudbuy T'Jane)
Je moet wel in de stemming zijn voor deze RechtoerechtaanRock van deze band...
Ook voor hun leadzanger Noddy Holder met zijn grote ..M

En als je in de stemming bent is dit heerlijk!!!

Die duimen op de cover zijn wat mij betreft wel heel typerend voor dit album. Slade lijkt steeds meer zichzelf gevonden te hebben. Waar je op het oudere werk nog best kunt zeggen dat Slade standaard klinkt, lijkt hier het eigen geluid naar voren te komen. De horizontale duimen doen me denken aan het beoordelen van een gladiatorengevecht. Menig duimpje gaat uiteindelijk omhoog hier, maar de mijne neigt naar beneden. Ik krijg al jeuk van de verkeerde spelling, maar ik vind de teksten toch wel een belangrijk deel van de muziek. Als je niet veel verder komt dan "Mama Weer All Crazee Now", is het toch droevig gesteld met de inhoud. Muzikaal vind ik het ook niet echt interessant. Er staat wat geinige hitjes op, maar het grootste deel is het gewoon niet. Simpele en vooral matige plaat als je het mij vraagt. Een buitenbeentje als I Don't Mind vind ik zelf het interessantst.

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Beginnings
3. Slayed?

Ik vond de voorganger toch net iets kunstzinniger/eigener dan dit album. Niet dat Slayed? slecht is, maar het is beduidend eentoniger en minder afwisselend, waardoor het toch minder aanspreekt. Wel wederom een bewijs dat Holder een fantastische stem heeft. Hier klinkt hij bij vlagen als Robert Plant in uitstekende vorm. Muzikaal zijn het vooral de baslijnen die erg lekker klinken en komen de rauwe gitaarriffs in de productie net niet helemaal uit de verf. Gudbuy Gudbuy, Mama Weer All Crazee now, I Don't Mind en Let The Good Times Roll zijn wel erg lekker songs.

Tussenstand:
1. Play It Loud
2. Slayed?
3. Beginnings

Het album Slayed? is gewoon een heel fijn album. De nummers zijn heel energiek en stevig, erg herkenbaar en meezingerig. De zanger Noddy Holder heeft een enorm krachtige stem
wat direct op het openingsnummer How D’You Ride aanbod komt. Wat een prachtig refrein!

The Whole Worlds Goin’ Crazee, Look At Last Nite en I Won’t Let It ‘Appen Agen zijn ook gaaf. Slade bewijst met deze nummers wel degelijk kwalitatief beter te zijn dan andere glam rock artiesten

Move Over is een cover van Janis Joplin. De versie van Slade is duidelijk harder en gaat bijna zelfs richting de punk.

Gudbuy T’Jane en Mama Weer All Crazee Now zijn de beste tracks van dit album. Typisch Slade maar echt grandioos mooi. Het is moeilijk stil zitten bij zulke nummers en ook live
fantastisch, feel good music voor rockers! Verder staat er nog Gudbuy Gudbuy, I Don’ Mind en Let The Good Times Roll op, prima nummers maar aangezien het teveel afgeleid wordt van hun andere songs valt er weinig over te vertellen.

Slayed? Mag dan wel geen Sgt Pepper zijn, maar deze plaat verveelt niet gauw. Het is gewoon stevige classic rock plaat en zou op ieder moment van de dag kunnen worden beluisterd. (Maar het liefst in het weekend met een glas bier..)


Lees mijn voorledige artikel hier:

Slade – Slayed? #3 | Een plaat in de spotlights - plaatindespotlights.com

Behalve Slade Alive (eveneens uit 1972) heb ik nooit een album van Slade in bezit gehad. Maar toch grijpt de muziek van dit album me flink bij de strot. De vele avondjes in de discotheek waar altijd wel iets van Slade de draaitafel passeerde. De kermis waarbij vooral de botsauto's de attractie was waar Slade werd gedraaid.
Kortom voor mij feel good music en dat is best wat waard.
Zoals hierboven genoegzaam beschreven is de stem van Noddy Holder one of a kind. Het geeft de muziek zoveel extra. Zeker een van de beste rockstemmen ooit.
Het album staat terecht op 43 in de 100 Greatest Albums of 1972. Momenteel te vinden op #112 in de Best Ever Albums chart over dat jaar.
4*

Ik kwam dit album recent tegen in een mooie 2022 "mediabook" reissue (met bonustracks). 50 jaar is deze schijf inmiddels al. Zelf heb ik Slade in de vroege jaren '70 hoogtijdagen niet meegemaakt maar mijn introductie kwam als tiener van de jaren 80 door Quiet Riot die zomaar twee hits scoorden in de US (en MTV) met "Cum on feel the noize" en "mama weer all crazee now". Dat moet rond 1984 geweest zijn. Eigenlijk een beetje wrang voor Slade zelf, nooit een commerciële doorbraak kunnen forceren in de US en dan loopt Quiet Riot een decennium later met het single succes weg.
Maar het geeft de klasse van Slade aan alsook het feit dat ze hun tijd wat vooruit waren. Het zou een topic kunnen zijn om eens te bekijken hoeveel jaren '80 partyrock bands goed bij Slade gespiekt hebben...4 sterren voor dit album.

Wel, LARRY 33, om te starten KISS. Zij doopten hun live-album ALIVE, naar het Slade-album ALIVE. Tot zover Amerikaanse originaliteit. De KISS-sound is onmiskenbaar geleend van SLADE, Paul Stanley was toenertijd een giga-fan. Het idee voor zijn spiegelgitaar, die in veel videoclips van het album DYNASTY te zien was, ontleende hij van de spiegelhoed van Noddy Holder. Dat vertelt hij zelf in een YouTube-filmpje.
Ozzy Osbourne zei ondermeer in de documentaire It's Slayed (1999):
- They should have been the biggest thing in America after The Beatles
-Noddy Holder had the best Rock-voice ever.

Bijkomend contacteerde AC/DC Noddy toen Bon Scott overleed. Hij weigerde omdat hij trouw was aan zijn band.
In mijn opinie had AC/DC een pak beter geklonken met hem als frontman, maar dat komt waarschijnlijk doordat ik ee Bon Scott-adoraat ben en Brian Johnson niet echt een geweldige zanger vind.

Artistiek niet erg hoogstaand en dat is ook niet de bedoeling maar na ruim 50 jaar nog steeds erg vermakelijk en energiek en Noddy Holder was een prima zanger.
Kiss is wellicht inderdaad beïnvloed door Slade (stilistisch, het is ook simpele recht-voor-de-raapse rock) maar ook door New York Dolls (na een optreden besloten Paul Stanley en Gene Simmons een gelijkaardige, nog extravagantere band te vormen en hun groepsnaam is ontleed uit een song van New York Dolls).