menu

Neil Young & Crazy Horse - Live Rust (1979)

mijn stem
4,24 (233)
233 stemmen

Canada / Verenigde Staten
Rock
Label: Reprise

  1. Sugar Mountain (5:02)
  2. I Am a Child (3:01)
  3. Comes a Time (3:15)
  4. After the Gold Rush (3:49)
  5. My My, Hey Hey (Out of the Blue) (4:12)
  6. When You Dance I Can Really Love (3:42)
  7. The Loner (4:53)
  8. The Needle and the Damage Done (3:06)
  9. Lotta Love (2:52)
  10. Sedan Delivery (4:50)
  11. Powderfinger (5:43)
  12. Cortez the Killer (6:19)
  13. Cinnamon Girl (3:22)
  14. Like a Hurricane (8:03)
  15. Hey Hey, My My (Into the Black) (4:37)
  16. Tonight's the Night (7:12)
totale tijdsduur: 1:13:58
zoeken in:
avatar van indana
5,0
Welhaast de perfecte registratie van een Young concert! Wat een setlist. Hartverscheuend, likkebaardend lekker, Superlatieven schieten te kort eigenlijk. Perfecte uitvoeringen van de tracks, vooral Like a Hurricane, stukken beter ook dan zoals het op Weld staat.

avatar van beaster1256
4,5
fantastische live dubbel album en ik sta versteld wat een zekere hufter hier beweert dat er een nummer zou opstaan opgedragen aan kurt cobain en zijn nirvana brol, dit album bestond al jaren voor die nirvana en andere grunge roepers bestonden !!!!!!!!!!!!! dus kurttip of whatever , use your brains

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Dit is gewoon die dvd van Live in San Fransisco toch? op 2 nummers na.

Ik ga er nu even van uit dat dat zo is, in dat geval is het wederom een gave plaat van Neil. Maar het was me al duidelijk dat Neil zich live uitstekend staande houdt.

avatar van harm1985
5,0
Superconcert... destijds een beetje ondergewaardeerd omdat hij kort na Rust Never Sleeps (album) uitkwam.

De opening is zo goed, om kippevel van te krijgen, Neil solo met alleen gitaar en harmonica.

Met Crazy Horse trekt ie ook weer alles uit de kast, met goede solo's die nergens vervelen.

avatar van bikkel
5,0
Legendarisch geworden live plaat met Young en The Crazy Horse in topvorm.
Alles klopt.Mooi begin met prachtig acoustische stukken die zo hartverscheurend worden gespeeld dat de originelen feitelijk nooit gemist worden.
Het gedeelte met band is puur,hard en regelmatig tegen het valse aan.Wat een
Maar dit is een onderdeel van de passie en tot de bodem gaan.Dit moet kunnen bij Neil Young.
Ongelofelijke versie's van Cortez The Killer,Powder Finger en Like A Hurricane.
Rock volgens het boekje.
Dit is een liveplaat die absoluut behoort tot het beste ooit gemaakt.

avatar van James Douglas
When I get big I wanna have an electric guitar.. wanna get real big

Ik ben weken onder indruk geweest van 'My My Hey Hey'. Er ging bijna geen dag voorbij of ik moest 'm horen. Dwangneurose, I guess.. De storm is inmiddels wat gaan liggen maar genieten blijft dit livewerkje. De ingetogen ouverture van het concert tot zijn 'klap in je gezicht rock & roll' einde. Fenomenaal, 'Like a Hurricane' blijft altijd overeind staan.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Rokol schreef:
Ja, moet je het nummer maar luisteren dan merk je dat Neil Young aan het einde met een soort Surinaams accent zingt:
'Dancing across the water man, Cortez, Cortez'.
Vreselijk gewoon, zo zonde.


Helemaal mee eens... Wat voor mij dan ook de reden is om de laatste 0.5 niet te geven. Ik sla Cortez hier voortaan ook maar over, gelukkig heb ik de studio versie nog die wel geweldig is:)

avatar van Woody
3,5
Als groot Neil Young fan heb ik deze plaat nooit helemaal begrepen. Dit album wordt altijd door liefhebbers de hemel ingeprezen als zijnde beste Neil Young Live album (tenminste voor The archives) maar voor mij gaat die vlieger niet op. Ik mis het intieme geluid. Ik irriteer me aan het publiek wat mij te gilligerig over komt en juicht op verkeerde momenten. Sugar Mountain is me ook iets te gehaast gespeeld waardoor het album al een valse start heeft.

Slecht album? Nee, nee absoluut ook veel lekkere momenten. Tonight's the Night, like a Hurricane, en al die machtige solo's.

4,5
Goede live plaat,maar klinkt inderdaad wat iel.Met de nummers is zeker niks mis,maar op 1 of andere manier wil het ook niet echt fonkelen.Misschien dat mijn oren nog steeds suizen van Weld,of dat ik deze plaat (Weld dus)als maatstaf neem voor Young's live kunnen.Al met al toch 4 en een halve ster voor deze plaat.

avatar van ricardo
4,5
Deze is wat minder luid en volgens mij word deze ook afgewisseld met acoustische stukken t.o.v Weld. op deze plaat schijnt het publiek er wat luidruchtig ingemixt te zijn, nu weet ik niet of dat ook op Weld het geval is. ik heb op youtube even wat nummers beluisterd van met name Weld, maar wat is deze man veelzijdig, want als je b.v nummers van deze, Weld of Massey Hall met elkaar gaat vergelijken, dan is het net of het om steeds een andere artiest gaat. dit album is bekender dan Weld en misschien wel Neil Young zijn allerbekendste live album, maar weet niet of deze zo goed als b.v een Weld is.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Persoonlijk vind ik deze beter dan Weld. Hier is inderdaad ook een (heel erg goed) akoestisch gedeelte aanwezig, gevolgd door een knallend elektrisch gedeelte. Neil Young live moet én akoestisch én elektrisch vind ik.

Ook vind ik de setlist hierop beter dan op Weld. Je zou deze bijna als een soort live greatest hits kunnen zien eigenlijk (al mis je natuurlijk wel nummers zoals Down by the River).

avatar van ricardo
4,5
Ik ga toch voor Weld denk ik, kan ik het verschil met het acoustische Massey Hall eens mooi vergelijken. op Weld staan wel Cortez The Killer in een meer dan 9 minuten versie, en een 14 minuten lang durende Like A Hurricane. Ik heb het liefste de knallende (Weld) of de intieme acoustische (Massey Hall) Neil Young, en dat hoeft voor mij niet op 1 en dezelfde plaat afgewisseld te worden.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Cortez wordt hier door het eerder genoemde 'Afrikaanse accent' goed verpest en is op Weld vele malen beter ja.. Like A Hurricane vind ik op deze én op Weld geweldig.

avatar van ricardo
4,5
Jij vind deze beter omdat het beste van Massey Hall en Weld samen op deze plaat al afgewisseld word zeker? Niet letterlijk, maar bij wijze van spreken dan.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ik begrijp wat je bedoeld, dat is inderdaad de reden. Deze laat een completer beeld van Neil zien. Hij heeft natuurlijk meerdere dingen gedaan, maar voornamelijk zijn het gevoelige akoestische nummers of harde zware rockers die hij speelt. Die zijn hier allebij aanwezig, op Weld alleen de rockers.

avatar van ricardo
4,5
Mooi bedankt voor de info, dat wilde ik graag even weten, aangezien ik met Massey Hall al een perfect acoustisch album heb van Neil Young, ga ik nu zeker voor Weld, heb ik ook een lekker stevig live album van de man in huis. Decade heb ik ook al dus heb ik zijn div studio nummers ook al, en heb ik met die 3 platen de Neil Young essentie wel in huis lijkt me. daar houdt ik het eerst voorlopig ook maar bij. wil ik later de collectie nog wel verder uitbreiden dan weet ik tenminste waar ik zoeken moet.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Graag gedaan, in dat geval heb je inderdaad meer aan Weld

avatar van jeroenheinz
4,5
Deze plaat is voor mij Neil Young op zijn best. Alle nummers klinken gewoon nog net een stukje beter dan de studioversies. Ook zeker een van de beste liveplaten ooit uitgegeven. Lees hier dat op Weld vooral rockers staan, dus zal die binnenkort eens aanschaffen, want zo hoor ik Neil toch het liefste.

avatar van Cor
4,5
Cor
Geweldige live plaat. Maar ja, als je zo'n imposant oeuvre hebt opgebouwd als Neil Young met zoveel ongelovelijke topsongs, dan is elke setlist van een liveset natuurlijk 100% raak. Moet het natuurlijk nog wel met overtuiging neergezet worden en dat kun je wel overlaten aan de heren.
Young heeft echt puur goud gefabriceerd in de jaren '70. Later ook nog wel, maar dit was wel z'n meest creatieve en geinspireerde periode. In die zin is 'Live Rust' een mooie afsluiter van dat tijdperk.

avatar van Ampivinni
5,0
nu meteen even in mijn top 10 knallen

avatar van Ampivinni
5,0
ik kan me nog alsof het gisteren was herinneren dat ik Like A Hurricane hoorde. en die eerste keer was ook nog eens deze versie (de beste versie naar mijn mening).
ik zat naar Arrow Classic Rock te luisteren (vraag me niet waarom want dat weet ik niet. zal wel niks anders gehad hebben om te doen).
maargoed, de track begint met wat gerommel, waardoor ik op het begin dacht: wat is dit voor onzin. maar dat veranderde uiteraard allemaal toen ik dat eerste echte riffje hoorde. ondanks ik het nog nooit gehoord had, wist ik gewoon meteen dat er iets geweldigs ging gebeuren. en uiteraard had Neil me die komende denk ik 6 en een halve minuut niet in de steek gelaten

verder kan ik zeggen dat ik het absoluut niet met die zak van een Jan Akkerman eens ben. hij heeft vast en zeker deze versie van Cortez nooit gehoord.

avatar van bertus99
Stijn_Slayer schreef:
Dit is gewoon die dvd van Live in San Fransisco toch? op 2 nummers na.


Ja, dat klopt. Die DVD heb ik . Ik heb hem niet vaak gespeeld, het geluid is nogal vlak, misschien is dat op de cd beter.
Wat de DVD ook minder maakt zijn de intermezzo's met wat theatraal rondrennende kabouters en Neil die op een gegevn moment onder een deken gaat liggen (na de akoestische versie van My my)

Als je die dingen weglaat hou je een goed concert over. Ik vind die reggae op Cortez best wel leuk trouwens.
Zoals vaak bij Young worden gitaarsolo's soms te lang. Crazy Horse was een uitstekende band, maar helemaal volgens de jaren '70-mode zijn de instrumentale stukken hier en daar nogal breed uitgesponnen. Het sologedeelte van Young is mooi. Zijn stem is wel tamelijk dun, maar dat hoort bij hem al zou een betere geluidsmix hier veel hebben kunnen verbeteren (op de DVD dan, want ik ken de cd niet)

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Ik heb ze inmiddels beiden al zo'n jaar in huis, maar ik kan me prima in jouw commentaar vinden bertus99.

Ik stoor me echter niet aan lange gitaarsolo's, daar houd ik wel van.

avatar van harm1985
5,0
Woedt de discussie Live in San Francisco/Live Rust nog steeds voort?

Live Rust is een officiële release van Neil Young uit 1979, die destijds een beetje lauwtjes werd ontvangen omdat Rust Never Sleeps net uit was en Decade ook. Dit vonden mensen dus een beetje teveel recycling. Zo ongeveer tegelijkertijd draaide de film Rust Never Sleeps: A Concert Fantasy in de bios, deze is later ook op VHS en DVD uitgebracht.

Nu is er een bedrijf/maatschappij die Immortal heeft en de rechten van oude concertopnames koopt om deze vervolgens uit te brengen. Dat is dus ook gebeurd met Rust Never Sleeps. Ze hebben echter wel het Shakey Pictures logo en de credits weggelaten. (Of ze de Hendrix/Beatles intro ook hebben weggehaald is me niet bekend, persoonlijk vind ik dat een integraal deel van het concert). Van de Live in San Francisco opnames hebben ze bij Immortal ook een CD versie gemaakt, maar deze klinkt uiteraard lang niet zo goed als Live Rust, omdat het geluidsspoor van een bijna 30 jaar oude filmopname natuurlijk niet te vergelijken is met multitrack masters. De enige bonus die de CD Live in San Francisco heeft zijn de nummers Trasher en Welfare Mothers... maar ja, als je je DVD speler doorlust naar je radio en je je TV uitzet bereik je hetzelfde resultaat.

Overigens denk ik niet dat Neil ook maar een cent ziet van de verkoop van de Live in San Francisco CD en DVD, omdat de rechten zoals eerder gezegd al afgekocht zijn. Er zijn overigens een paar vergelijkbare releases; Rock at the Beach (Jones Beach 1989), Hurricane Boxset (Cow Palace 1986) en Hot London Nights (BBC 1971 + één nummer uit London uit 1976 met Crazy Horse). IN mijn ogen zijn dat veredelde bootlegs, die je beter gratis kunt verkrijgen.

Dit album blijft een van mijn favorieten, ook al heb ik lang moeten wachten tot ik een betaalbaar exemplaar vond. Van de DVD heb ik zelf een (dubbel) CD gebrand, maar die draai ik stukken minder vaak. Ik zou zeggen, laat Archives Vol. 2 maar komen! RNS op Blu-Ray!

avatar van Stijn_Slayer
4,5
harm1985 schreef:
Rock at the Beach (Jones Beach 1989), Hurricane Boxset (Cow Palace 1986) en Hot London Nights (BBC 1971 + één nummer uit London uit 1976 met Crazy Horse). IN mijn ogen zijn dat veredelde bootlegs, die je beter gratis kunt verkrijgen.


Volledig mee eens. Iets wat niet officieel is komt in mijn ogen inderdaad over als een bootleg. De verzorging is wellicht wat netter dan een gratis exemplaar, maar ik weiger te betalen voor iets wat niet van de artiest zelf afkomt. Zeker als de prijs gelijkwaardig is aan officiele uitgaves.

avatar van Sandokan-veld
Interessant stuk Harm1985

Social_Mask
Toch weer een schitterende live album van Neil Young. Alleen wat jammer dat dat intieme van Massey Hall er niet is. En daarmee doel ik voornamelijk op het publiek. Tijd leert mij dat het een kwestie van gewenning is, maar op het moment vind ik het toch vervelend. Ik kan het niet helpen, maar op momenten denk ik bij mezelf 'houd toch je bek!' Niet gericht naar Neil Young, uiteraard. Misschien moet ik gewoon niet zo zeiken.. Toch?

Als het publiek bij After the Gold Rush na het zinnetje 'I felt like getting high' helemaal losgaat, vind ik dan weer wel leuk.

avatar van freakey
4,0
beaster1256 schreef:
fantastische live dubbel album en ik sta versteld wat een zekere hufter hier beweert dat er een nummer zou opstaan opgedragen aan kurt cobain en zijn nirvana brol, dit album bestond al jaren voor die nirvana en andere grunge roepers bestonden !!!!!!!!!!!!! dus kurttip of whatever , use your brains


Het betreft een ode aan Johnny Rotten en een citaat van Cobain in zijn afscheidsbrief....

avatar van Stalin
freakey schreef:

Het betreft een ode aan Johnny Rotten en een citaat van Cobain in zijn afscheidsbrief....


Ik heb volstrekt niets met Johnny Rotten (valse profeet), Sex Pistols en punk in het algemeen, maar toch...

The leadoff track, "My My, Hey Hey (Out of the Blue)", is the most concise and knowing description of the entertainment industry ever written


Hier ben ik het dan op dit moment wel weer mee eens

Ik heb hem nu weer op staan (de Live Rust versie dus) en wat een kippenvel-moment dit akoestisch huzarenstuk van onze Neil !

avatar van ricardo
4,5
Dit album is geloof ik toch een combinatie tussen acoustisch en elecktrisch spel geloof ik?

Decade en Massey Hall heb ik van Neil Young.

Ben niet een erg grote fan, maar ben um door de jaren heen wel een stuk meer gaan waarderen. De zangstem was voor mij het meest wennen, maar nu ik eenmaal daaraan gewend ben heeft de breekbare en gevoelige stem echt iets. Ook leuk dat er artiesten zijn die zich erg intiem en kwetsbaar durfen opstellen dan Neil Young doet en gedaan heeft.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:51 uur

geplaatst: vandaag om 10:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.