Bruce Springsteen - Greatest Hits (1995)

Man, wat was ik blij met deze verzamelaar. Ik had 2 of 3 albums, maar op één of andere manier was het tot dan toe daar bij gebleven. Door deze Greatest Hits werd mij pas echt duidelijk hoe goed en groot Bruce Springsteen was. Want deze cd stond al vol met hele goede nummers, terwijl er ook nog heel wat misten. Ik heb er van genoten zeg!

En kijk naar de cd: hij staat helemaal vol. Dat was midden jaren '90 lang niet altijd het geval. De compilatie is zo opgezet dat je chronologisch van alles krijgt te horen. Hierop waren de 4 extra nummers, plus single Streets of Philadelphia, wat mij betreft juist waardevolle aanvullingen. Naast alle gouwe ouwe ook nog eens een paar fraaie nieuwe songs.
Dat het onmogelijk is om favorieten te kiezen zegt alles over dit verzamelalbum, wat een veel te lage score heeft als je alleen naar de muziek erop kijkt. Nou ok: dat Streets of Philadelphia, the River, Thunderroad, My Hometown & Born to Run zijn wel heel erg goed.
Enne hierna volgde voor mij vrijwel alle albums en natuurlijk heb ik the Boss live gezien: onvergetelijk.

In de laatste twee weken van 1979 had Frits Spits een radioprogramma waar hij terugblikte op de jaren '70. Het was dáár (Poplijnen heette de tijdelijke show) dat ik voor het eerst Born to Run hoorde. Fan-tas-tisch! Met het verstrijken van de jaren hoorde ik het op steeds betere installaties, waarbij me de bijzonder fraaie productie opviel. En weer later drong de tekst tot me door. Überromantisch over samen weglopen van je rottige leven.

Later volgde via radio het akoestische The River dat enige indruk op Nederland - en mij - maakte. Toch brak hij pas door met Dancing in the Dark en het jaar erop definitief met Born in the U.S.A., single en album. Dat succes had hij mede afgedwongen door zijn bijdrage aan goededoelensingle We Are the World met zijn rauwe stem in de climax. Hè hè, Nederland begreep iets van zijn kunnen...
In de jaren daarna heb ik Springsteen vanzelfsprekend gevolgd. Ik ben geen megafan, maar waardeer hem zeker. Van een vriend kreeg ik rond 1997 een zelfgebrande cd van dit Greatest Hits waar de muziek op chronologische volgorde staat. Ik heb die later weggedaan en onlangs legaal gekocht in een platenzaak.

Eindelijk klinkt Born to Run hier nu op een grote installatie, één van de allerbeste rocknummers die ik ken, mede dankzij die fantastische saxofoonsolo, in een bijna over-de-top-productie. Thunder Road en Badlands werden eind jaren '90 favorieten dankzij die geripte cd.
Brilliant Disguise vond ik meteen mooi toen het in 1987 een hitje was: bijzondere en breekbare tekst, bijzondere clip in één shot. Murder Incorporated ontdekte ik eveneens via die gekregen cd, net als afsluiter This Hard Land.
Met de andere nummers heb ik minder tot niets, al is het fascinerend te horen hoe hij verschillende muzikale jasjes aandoet. Eén hitpareltje ontbreekt: I'm on Fire, maar die staat dan wel op mijn vinyl exemplaar van Born in the U.S.A. Acht favorieten op Greatest Hits met z'n mooie hoesfoto.