Noir Désir - Des Visages, des Figures (2001)

Oók ik kende Noir Desir slechts van het nummer "Le Vent Nous Portera" geweldig plaatje idd en zeker niet de enige op dit album.
Persoonlijk heb ik er een beetje een dubbel gevoel bij. erstaan wat irritante tracks op zoals "Son Style 1" en "l Europe" maar daartegenover ook een paar beauty's als "Des Visages des Figures"
en "A L'envers à L'endroit"
"Lost" lijkt trouwens ook nergens naar als je het mij vraagt , een lachwekkende combinatie Frans/Engels......hadden ze niet moeten doen.
3 sterren mijner zijds.

puur de sfeer en het verhaal dat 2 jaar na deze album release kwam vind ik dit album echt te gek, met het verhaal in je achterhoofd dat de vriendin (overigens bekende franse actrise) is overleden door een ruzie met de zanger, geeft wel een extra impuls aan het album

hij komt inderdaad een dezer dagen weer vrij ...

He is back in town! Snel in genade weer aannemen, want zo een juweeltje als deze wil ik nog wel een keer. Ik zet al mijn principes daarvoor opzij......

Klopt! Drie dagen geleden - krek op de dag dat dix 't schreef dus - is Bertrand Cantat "op parol" vrijgekomen na de helft van zijn straf (8 jaar effectief) te hebben uitgezeten.

dan waren het geen principes ...

khad ook gelezen dat die 4 jaar niet mag schrijven over de gebeurtenis, mmm ik vraag me af of dat lukt.

Och, zo gauw ze maar snel een nieuw album gaan opnemen en naar Nederland komen voor een prachtconcert.

Een afwisselend album, wat betreft kwaliteit. Uiteraard Le vent nous portera, maar ook het ijzig indringende gezang op Des Armes zijn prachtig, maar er zitten ook wel wat doorzapmomenten op. Die stem van Bertrand Cantat is echter zo verschrikkelijk goed...

Het nummer Le Vent Nous Portera is hetgeen wat ook mij ertoe heeft gebracht eens een kijkje te nemen bij dit album. Als ik de reacties zo lees is dit album dus zeker het luisteren waard denk ik zo?

.

Wat is het toch mooi om weg te dromen op zijn frans.

Ook ik vind dat er op dit album mooie en minder mooie momenten terug te vinden zijn.
Maar ik blijf vooral toch zitten met het rare gevoel dat ik zit te luisteren naar iemand die een vrouw van het leven beroofd heeft..... Ik zal daarom nooit meer iets van deze band kopen. Ik heb zo mijn principes.

Wel een lekker plaatje..
kabbelt wat aan hier en daar..
Gewoon fijn. Op den duur toch niet meer de neiging het album op te zetten.. zo leuk is het nou ook weer niet..


En wtf? ik heb nooit geweten dat hij een vrouw van het leven beroofd heeft?? daar ga ik eens wat meer van uitzoeken.

edit: jee, net even wat gelezen.. freaky. Hij heeft ook gewoon 8 jaar gezeten tot vorig jaar :O

Ik geloof dat hij officieel veroordeelt is voor doodslag geloof ik...

Wat betreft de plaat vind ik Le vent nous portera nog steeds geweldig en kent het zeker nog een aantal hoogtepunten, zoals het krachtig gezongen Des Armes, A L Envers a L Endroit en Bouquet de Nerf. Maar kent ook zeker vervelende skipmomenten zoals beide Son Style nummer bijvoorbeeld.

Naar ik heb begrepen heeft Spinvis al meerdere malen zijn vuiliszakken een dag te vroeg aan de straat gezet. Dat zou ik dan ook niet meer draaien, het geeft toch een onaangenaam gevoel.

Sorry, maar eerlijk gezegd vind ik dat een beetje een achterlijke opmerking. Probeer je Ceasar nou belachelijk te maken?
Ondanks dat ik er niet hetzelfde als Ceasar over denk, snap ik zijn standpunt wel.. Tussen doodslag en vuilniszakken te vroeg bij de weg zetten zit toch een wereld van verschil, ik vind je reactie dan ook niet op z'n plek.


Zelf zou ik sowieso niet de cd kopen, maar dat heeft niets met de historie van de zanger te maken.

Inderdaad, alsof je vuilniszakken niet op tijd buiten zetten een vergelijkbaar iets is met het ombrengen van je vriendin...

Ja, dat lijkt me kraakhelder.

Het verschil tussen je vuiliszakken op tijd buiten zetten en je vriendin per abuis een doodsklap verkopen is me ook wel duidelijk. Het ging me om de misplaatste pathetiek om dan op een forum te vermelden dat je van de band uit principe niets meer koopt.
De muziek is mooi en bovendien heeft Bertrand een uitstekende band zonder strafblad achter zich. Als je serieus last heb van dat soort principes dan zoek je een baan in een Blijf van m'n Lijfhuis, om Turkse vrouwen die slachtoffer van echtelijk geweld zijn te helpen of zo. Dit gekokketeer met correctheid op een fun-forum slaat nergens op.

Misschien zit hier een leuke topic in : muzikanten met een (onoverkomelijk) strafblad. Bertrand, dus, we hebben Marco Bakker en Gloria Estefan ... iemand nog ideeën ?

De broertjes Gallacher zijn ook niet geheel onomstreden...

Op die ongelooflijke lulkoek van Dix ga ik niet serieus reageren.

te laat

Overigens kun je je storen aan de vorm waarin ik m'n kritiek giet, maar aan de inhoud doet dat niks af. Mijns inziens is een nieuwe plaat van Noir Desir misschien zelfs extra interessant, niet omdat de man z'n vriendin heeft gedood maar om te zien hoe hij dat leed (want dat is het toch lijkt mij) in nieuw werk een plek gaat geven.

Lekkere muziek waar je lekker bij kunt fantaseren!!

Luisterde vanavond naar de meer dan uitstekende live CD Noir Desir En Public (2005). De beste nummers van "des Visages.."komen daar ook op voor (tip voor wij wil kennismaken met Noir Desir) Maar ook dit "origineel" is best te pruimen. En niet alleen vanwege het 5 sterren nummer Le Vent Nous Portera (waarop Manu Chao meespeelt. Luister naar zijn muziek en je weet hoe schatplichtig Noir Desir zou moeten zijn waar het gaat om de specifieke sound van dat nummer).
Ook erg goed Des Armes en A L'envers à L'endroit. Daar staat tegenover dat Léurope werkelijk niet om door te komen is. De plaat vind ik hier en daar overgeproduceerd (mn het drumgeluid). Daarom ook vind ik ..En Public met z'n recht toe recht aan sound beter. Maar ook deze komt nog regelmatig uit de platen kast.

Bijna 12 jaar na dato pas ontdekt. Los van het verhaal achter de zanger van deze band is dit een schitterende plaat. Zelden franstalige pop/rock zo indrukwekkend gehoord. Het veel gerefereerde Le Vent Nous Portera is van poptechnische perfectie (voor liefhebbers van dit genre, luister ook naar de Franse band 'Revolver' die overigens engelstalige pop maken). Maar Noir Desir laat op deze plaat horen dat tot veel meer in staat zijn.

Zoals Cherubini al zei: zeker ook uitkijken naar 'En Public" - vaster, steviger, duidelijker, beter.

Bericht verplaatst naar Bertrand Cantat