Noir Désir - Des Visages, des Figures (2001)

Het nummer Le Vent Nous Portera is een van mij favorieten, echt geweldig mooi . De rest is leuk, maar niet echt bijzonder.

Is de zanger van deze band niet laatst veroordeeld tot een fikse gevangenisstraf. Had-ie z'n vriendin niet vermoord of zo?

Hij had z'n vriendin dusdanig hard in elkaar geslagen dat ze stierf , ja.

Dit is gewoon wat mij betreft een meesterwerk!
Zo rustgevend, zo mooi... Zo helder...
Geen twijfel mogelijk, de volle pot voor deze cd!

Noir Désir heeft meerdere top cd's, maar deze is helemaal geweldig! En de grote verassing op deze cd is het punky-achtige nummer 'Son Style 2'.
Mijn favoriet van de cd is 'Le Vent Nous Portera' alhoewel ik ELK nummer GEWELDIG vind!

5* zonder enige twijfel!

Le Vent Nous Portera is inderdaad een geweldig nummer, net als A L'envers à L'endroit.
ken toch te weinig nummers van dit album om het te kunnen beoordelen...
was wel een beetje verbaasd dat het onder Rock valt

Schitterend album met keer op keer sublieme nummers en een heerlijke mix tussen jazz-rock-spoken word-punk-...

Eigenlijk een schande (!!!) dat er zo ontzettend weinig mensen zijn die dit album hebben beluisterd.
Dit album zou zeer zeker een goede top 10 plaats kunnen verdienen in de MM Toplijst.

Misschien zouden mensen zich eens moeten wagen op dit album?
Voor dertien euro's incl. verzendskosten ben je al de gelukkige eigenaar van dit album:
http://www.cdplus.nl/shop3/shopdisplayproducts.asp?search=yes
Probeer het, try it...

Le Vent Nous Portera is een van mijn favoriete nummers, die klarinetsolo... De rest moet ik ooit nog eens naar gaan luisteren, ben benieuwd...

Ik kende Noir Désir eigenlijk alleen maar van het nummer "Le vent nous portera", echt een schitterend nummer. Nu heb ikook de rest van het album beluisterd en het klinkt helemaal niet slecht, eerder goed...

Marie...dochter van acteur Jean-Louis Trintignant.

En nog steeds zijn er maar 11 MusicMeter leden die op dit album hebben gestemd...
Muzikaal gezien, en natuurlijk met mijn persoonlijke mening erbij berekent kom ik uit op één van de beste albums ooit gemaakt.

Mijn 5,0* blijft staan, en met pijn in mijn hart zie ik dat ik geen 6,0 kan geven als cijfer...

idd een bijzonder lekker in het oor liggend album. onvoorstelbaar hoe dit pareltje zo uit het niets lijkt te vallen, want de rest van noir desir zit toch heel anders in elkaar dunkt me.

Ik vind ze live beter .

Vijf jaar geleden, je scheef poep - bij wijze van spreken - nog met een lange oe. Ik vond Le Vent Nous Portera ongeveer het mooiste nummer ooit gemaakt. Ik kocht het singletje, las bij een proefwerk Frans nog eens een leuk verhaal over hoe de zanger van Noir Désir zijn vriendin had omgebracht, ging verder met mijn leven en vergat dit album eens serieus te luisteren.

Ik wist niet wat ik miste. Nu wel. Vandaag heb ik deze plaat eindelijk eens geluisterd. Het moest er een keer van komen. En wat een magistraal stukje muziek is dit zeg! Met open mond heb ik bijna de hele middag naar Noir Désir geluisterd. Van de interviews die ik nog moest uitwerken en het stageplan dat ik nog moet schrijven is voorlopig nog maar weinig gekomen. Maar ik heb een excuus!

Nog nooit gaf ik een plaat 5* bij de eerste beoordeling, maar bij anderhalve luisterbeurt prijkte de volle mep al achter de naam van Des Visages, Des Figures. En meteen maar hoog binnen in de top 10. Het mag dan een impulsieve daad zijn, het zou mij verbazen als ik er spijt van krijg. Dit grijpt je bij de strot, en ik denk dat ik hier nooit op uitgekeken raak. En dat gevoel heb ik nog niet eerder gehad.

Wat dit album zo goed maakt, ik weet het ook niet helemaal. Het eerste wat me opvalt is dat dit absoluut niet in een hokje te stoppen is. Le Vent Nous Portera, mij al bekend, is een vrij rustgevend, bijna folky nummer. Deze plaat leidt echter door oneindig veel muzieklandschappen en klankpaletten. Nu eens doet het erg folky aan, dan zit het weer ergens richting postrock en bij Son Style 1 komt er ineens een lading punk de boxen uit denderen. Ook Franse chansons lijken een inspiratiebron te vormen. Violen, (soms zelfs ruig scheurende) gitaren, klarinetten, (Afrikaanse) trommels, potten, pannen, belletjes, windvlagen, brommers, regengekletter, onweder... het komt allemaal langs.

Hoogtepunten zijn moeilijk te noemen, zeker vanwege het schizofrene karakter van de plaat. Maar wat opvalt is dat het uiteindelijk toch een coherent geheel is. Je wordt van de ene emotie in de andere geslingerd, maar het geluid blijft heel herkenbaar. Referenties kan ik er moeilijk bij geven. Des Armes doet wat aan de late Talk Talk denken, af en toe schiet 'Dark Noontide' van Six Organs of Admittance een beetje voorbij (meer ken ik niet van SOoA, maar met name de folk-met-geluidsbedjes-ertussen komt af en toe terug hier). Lost lijkt wel een knipoog naar al te pathetische rockbandjes.

Het Frans maakt Des Visages, Des Figures helemaal af. Het geeft het herfstige karakter nog wat extra cachet. Ik kan me niet voorstellen dat dit ooit minder wordt of gaat vervelen. En ik denk eigenlijk dat ie volgende week op 1 staat. Tot dan mag ie nog heel even symbolisch onder Crowded House blijven. Waarom weet ik eigenlijk ook niet.

6*

Mooi verslag Lukas!
(& ik ben het roerend met je eens)

Des Armes gaat echt door merg en been

ik ga dit ook maar eens beluisteren

Ik heb er nog eens over nagedacht waar dit nou op lijkt. Ik hou het op een mix van Talk Talk, 16 Horsepower, Jacques Brel, Morphine, Massive Attack en GY!BE.

Ik heb hem nu een keer gedraaid en ben wel direct gefascineerd. Stem volgt een van de komende dagen. Vergelijken is inderdaad moeilijk en dat is een compliment aan ND!

Zo zou je het inderdaad kunnen omschrijven, alleen mist het de eenvoud van Talk Talk, de lekkere instrumentatie van 16HP (hoewel de bas wel lekker is), de overtuiging van Jacques Brel, de energie van Massive Attack, de sfeer van Morphine en de spanning van GYBE.

Het is naar mijn mening gewoon een band die niet wist wat ze wilden en dus alles maar deden, met als resultaat een nogal lauw mixje met van alles een beetje.. valt me wat tegen... Want een GYBE gemixt met Morphine werkt gewoon niet.

Ik vind het best een fijn plaatje. De eerste 3 tracks zijn niet onaardig, de titeltrack is zelfs erg mooi, maar de absolute winnaar is zonder enige twijfel afsluiter L'Europe, waarin 23 minuten lang een geweldig decadent, duister sfeertje met ijzeren vastberadenheid intact wordt gehouden, en steeds aan intensiteit blijft winnen. Grote klasse! Werkelijk een formidabel nummer (Langste lyrics ooit? ). De rest van het album is grotendeels een stuk minder, maar een 3,5/5 kan er, vooral door dit nummer, zeker vanaf.

Ghost Haddock van Strangelove heeft nog veel meer tekst. maar er zijn vast nog wel nog veel langere songteksten.

Hoogtepunt is en blijft Le vent nous portera, en dat is wel een beetje jammer, want ik dacht dat er nog pareltjes schuilden op deze cd. Ook ik blijf steken op een "meer dan voldoende", 3,5*

Jeetje... gecsld allemaal

Wanneer komt deze gast weer op vrije voeten??? Wat een geweldige CD is dit.
Dit mag van mij een vervolg krijgen. 4,5****

Dankzij de top 10 van Lukas kwam ik bij dit album terecht. Het klonk toch meteen verrassend goed. Het prachtige Le Vent Nous Portera kende ik al (zonder het te weten), en de rest van het album ziet dicht tegen dat niveau aan vind ik. Vooral de openere L'enfant Roi, en het titelnummer. De harde stukjes van Son Style zijn ook wel leuk. Over het algemeen krijgt dit album van mij zeker een 4,5*

Heeft toch z'n vrouw/vriendin vermoord? Van mijn part nooit. Kan toch muziek maken vanuit de cel?

Wat mij betreft komt hij snel weer op vrije voeten.
Zijn vrouw is inderdaad dood door zijn schuld, maar echt een 'moord' wil ik het niet noemen.

Lichtjes geweldig bij vlagen, al ben ik er niet zo gecharmeerd van als ze harder gaan spelen, dan wordt het me gelijk te punky, vooral de zanger.

het heet ook geen moord maar dood door schuld. Het 'crime passionel' gehalte ervan maakt het niet minder erg toch?

Deze cd wordt gedragen door de hit 'le vent nous portera' wat toch een van de beste nummers uit de moderne Franse muziek is.
Persoonlijk is 'a l'envers a l'endroit' mijn favoriet door de prachtige teksten. idem voor 'Des visages, des figures' door de woordspelingen
Dévisagent, défigurent
Des figurants à effacer
Des faces A, des faces B
etc.
Enige minpunt is de 23 minuten durende haat tegen Europa. Wel knap gemaakt, maar overbodig.
een mythisch album dat nog meer kracht heeft omdat je weet er nooit meer, door het verleden van de zanger, een dergelijk album van de band zal uitkomen.