Kingston Wall - II (1993)

vanwege de wat overbodige cover, en Palékastro blijftie steken op 4.5 voor mij

anders een 5

gitarist is gewoon hendrix int kwadraat, zelfde stijl, minder slordig

hulde!

Zoals al gezegd, I Feel Love was hier niet echt een noodzaak (als bijv. een bonustrack had hij er beter bij gestaan), maar ik vind hem leuk genoeg om hem toch niet storend te vinden. Verder snap ik niet wat je niet bevalt aan Palékastro, Joy? You eindigt vrij rustig en dat nummer schudt je net nog even wakker voor het gedaan is; de klasse-drummer laat zich nog even goed gaan en qua soleerwerk van de gitarist zit het - zoals in elk nummer hierop - wat mij betreft ook weer helemaal snor. Een intense jam, maar gelukkig relatief kort gehouden en hij staat n.m.m. niet verkeerd als een afsluiter die je nog net wat meer doet verlangen.

Met je beschrijving van de gitarist kan ik het inderdaad wel eens zijn; wat een meester van de zessnaar, zeg. Hij moet zeker niet onderdoen voor de vroegere rocklegendes, wat het nog spijtiger maakt dat de groep nooit veel bekendheid heeft genoten.

Die cover had er inderdaad niet opgemoeten, net als de synth in het voor de rest wel lekker scheurende Two of a Kind. Voor de rest wel een sterk album van werkelijk geniale muzikanten. Zowat het beste in zijn soort, ik zet in op 4*.

ie sinth vind ik juist wel passen, de plaat wordt er fors door ondersteund, op III zelfs de basis voor de gehele plaat

tot nu toe alleen shine on me en you geluisterd...geweldig maar zitten hier meer toppers tussen?

Jazeker.

Zeker en vast, dat niveau wordt min of meer het gehele album aangehouden hoor.

plaat die ja van voor tot achter laat genieten en je wil um niet afzetten, eerder nog eens draaien

2 of a kind is een ware knaller

iemand een id waar dien drummer is gebleven?

nondeju wat een mepperij!

Op Wikipedia kun je vinden waar Sami Kuoppamaki heeft meegespeeld.
En de bassist Jukka Jylli, die ook niet bepaald beroerd is.

ZOOK! - De nieuwe huisschoen voor volwassenen

zal ut wel nie zijn

YouTube - Sami Kuoppamäki drum solo

YouTube - SAMI KUOPPAMÄKI, DAF-ilta, Turku, Finland

die wel

thx!

De vergelijking die hier met Jimi Hendrix gemaakt wordt zou ik niet maken. Veelvuldig een wah-wah pedaal gebruiken bijvoorbeeld, levert een leuk effect op maar legt nog niet meteen gevoel in het gitaarspel. Aan de buitenkant klinkt het wat als een opgepoetste Hendrix maar het mist, hoe kan het ook anders, zijn bezieling. Niet eens de vierkantswortel ervan, laat staan dat dit Hendrix in het kwadraat zou zijn.

Mwa, het gebruik van de wah-wah stoort me eigenlijk helemaal niet. Ik vind alle solo's hierop gewoon mooi.

Joy: hier nog een puike drumsolo, nog van ten tijde van Kingston Wall zelf:
YouTube - Sami Kuoppamäki drum solo (Kingston Wall)

mooi, en zeker met gevoel gespeeld, het is een beeresterk trio en de 'hoofdrol is weggelegd voor de snarenplukker, het gemak waarmee hij lijkt te spelen, het klopt allemaal en het voelt dik ok

dien drummer, 3 liter koffie will do

drumsolos zijn over het algemene oersaai maar hij maakt er ene lekker potje van

Grote dank aan MusicMeter en zijn gasten, zonder jullie had ik deze band nooit ontdekt.
Heerlijke spacegroove rock. Geniaal die lelijke cover van Miss Summer midden op het album. Even je plaat om zeep helpen en dan weer vrolijk verder gaan.

Kingston Wall's tweede wordt hier geprezen als de Pink Floyd van de jaren '90, maar dan met betere muzikanten. En dat is het eigenlijk niet meer dan terecht.

Hun invloeden zijn duidelijk hoorbaar, maar wie Pink Floyd (denk qua sound aan 'Dogs' van op Animals), Led Zeppelin (het Oosters tintje) en Jimi Hendrix (gitaarspel) als adelbrieven kan voorleggen is niet slecht bezig natuurlijk. Ik denk dat iedereen die wel wat heeft met de klassieke rock uit de jaren '70 en psychedelische progressieve rock in het algemeen dit album zal kunnen appreciëren.

Instrumentaal staan ze wel een trapje hoger dan eerder genoemde bands. Meest opvallend is de bassist Jukka Jylli, die speelt echt de ene geniale riff na de andere en vormt de cement tussen de percussie en het melodieuze gitaarspel. De drummer is ook absurd goed in vorm en doet denken aan Neil Peart, al weet deze zich bij de zachte passages ideaal in te tomen. En dan is er nog de gitarist, een virtuoos die een prachtige sound heeft. Elk nummer heeft minstens één solo waarin hij zijn talent even tentoon spreid. Een minpuntje (naast het lelijke artwork ) is de zang, die ik niet altijd even geslaagd vind. De productie is erg goed, al klinken de cymbalen wel wat schel - misschien ligt dat aan mijn versie (ik heb de remaster van 2006). Ook ben ik niet zo'n fan van de synth, dat maakt je muziek meteen tien jaar ouder. Mede dankzij het alomtegenwoordige Oosters tintje is er veel variatie tussen de nummers. De cover van Donna Summer is wel compleet overbodig, en veruit het zwakste nummer van het album. Hoogtepunten zijn er genoeg. Het rustige 'Shine On' is al vaak genoemd. Dan maar wat aandacht vestigen op 'Could It Be So?' en het tien minuten lange 'You'. Excellent album!

de synths geven de band net ff dat extra,vind het er hele goed bij passen, bijv in two of a kind, dat loepje het hele nummer door, very nice

verder volledig mee eens ;P

[quote]Joy schreef:
de synths geven de band net ff dat extra,vind het er hele goed bij passen, bijv in two of a kind, dat loepje het hele nummer door, very nice.[quote]

De Synths zijn en dat is algemeen genoemd, afhankelijk van het soort geluid je kiest. De Synth op zich zal nooit oubollig worden.

Hadden ze nu een mellotron gebruikt in plaats van die synth...

@Garjarigon

Met jouw stelling dat deze band instrumentaal beter is dan Pink Floyd, Led Zeppelin en Jimi Hendrix ga ik niet akkoord. De bassist is zeker beter en de drummer is ook goed, maar toch echt niet beter dan die van Led Zeppelin. Beter dan Nick Mason, ja dat kan ik alleen maar erkennen.
En de gitarist is zeker erg goed (of was), maar David Gilmour, Jimmy Page en Jimi Hendrix zijn toch wel onovertroffen als je het mij vraagt. Maar goed, dat is weer een hele andere discussie.

Niettemin is dit toch een geweldig album en ben ik het met je eens dat iedereen die wat heeft met klassieke rock uit de jaren 70 en met psychedelische progressieve rock in zijn algemeenheid dit moet kunnen waarderen.

Enig nadeel, ik kan hem nergens vinden. Ik heb het album gepindakaasd, maar het aanschaffen blijft moeilijk. Ik zie wel overal (bij cosmox, etc.) I en III, maar ik wil juist deze. Want deze blijft mij boeien, meer dan I en III. Weet iemand hoe ik aan een echt schijfje kom?

Die is toch wel gemakkelijk te vinden. Zie hieronder 2 links.

=> http://www.musicstack.com/show.cgi

=> Discogs Marketplace

En er zijn nog wat site's die ze te koop aanbieden.

daar hebben we een kwart ouvre van king crimson voor

btw, beter als, ach het zijn verschillende stijlen, qua gitaarwerk is bijv page wel erg uniek in zijn spel, maar vaak ook slordig, rommelig, technisch niet erg strak, maar, dat pas wel perfect bij led zep, hendrix idem maar onnavolgbaar en met enorm veel gevoel

daar haal je het als gitarist niet bij, maar dit gastje komt aardig in de buurt

Leuk taalgebruik, tovert een glimlach op mijn gezicht altijd.

John Bonham, al was 'ie nog zo goed, is schroomlijk overschat als drummer. Technisch gezien staan hier veel meer hoogstandjes op. Ook veel gevarieerder, Bonzo haalde steevast dezelfde trucjes boven (triplets snare-tom-bas). Nick Mason staat nog een klasse (of twee) onder John Bonham wat mij betreft, maar ja, Pink Floyd is dan ook een ander soort muziek. Sowiezo zijn het allemaal getalenteerde mannen, laat daar geen twijfel over bestaan.

Gitaar beoordeel ik voornamelijk op gehoor, dus da's misschien meer een gevoelskwestie.

Ik kan echt niet kiezen tussen deze drummer en die van Led Zeppelin. Beide topdrummers.

cdon.eu, een scandinavische bol.com zeg maar. Daar kun je hem ook kopen. Voor een zacht prijsje ook nog. Daar heb ik hem gehaald. Je moet alleen in het bezit zijn van een creditcard.

En daar mag je mij nu ook bijrekenen. Den top 10 binnen gebonjourd.

Zo, tis weer winter, en dan doet deze plaat het bij mij altijd erg goed, dus zet ik hem weer ff onder de aandacht, voor degene die denken dat ze met led zep, hendrix ,deep purple en nog een handvol seventies bandjes, denken alle relevants daarmee in huis te hebben

Finland is waar het werkelijk gebeurde

absolute topper:

2 of a kind!

Winter? Alleen de kalenderdatum doet mij daaraan herinneren.

Mooie seventies band.

Opgericht in 1987 en gestopt in 1994.



Dit moet ik dus eigenlijk eens een keer beluisteren zeg maar?

Ben dit nog nooit tegengekomen in een cd shop.

Volgens mij zijn de cd's ook redelijk lastig te vinden. Erg jammer, ik zou meer mensen de ontdekking van deze band gunnen.