Hercules and Love Affair - Hercules and Love Affair (2008)

En Antony schnabbelt maar door

Is het wat, Aero?

Op de artiesten pagina van Antony postte ik al de mededeling dat liefhebbers van deze zanger maar eens moesten luisteren naar de nummers Blind en Roar die te vinden waren op Ep's van het uit New York afkomstige Hercules and Love Affair (Andrew Butler).
Kijkend naar de tracklist van zijn / hun nog te verschijnen volwaardige debuut-album valt op dat Roar hier niet te vinden is. Ook het nummer Classique #2 wat eerder samen met Roar op 12" verscheen duikt hier niet op.
Maar niet getreurd, al op Time Will horen we Antony zingen. Het is een ouderwets jaren '80 klinkend nummer waar ik heel eerlijk gezegd nog niet echt warm of koud van kan worden. Toch moet ik daarbij wel toegeven dat het per draaibeurt boeiender wordt dus wie weet wat dat gaat opleveren voor de toekomst. In elk geval een rustige binnenkomer, maar het feest moet nog op gang komen natuurlijk.
Hercules' Theme is een funky disco-achtige track, alsof eind jaren '70 naar 2008 verplaatst worden met al de soulvolle blazers en synths. Het is een sterk nummer waar de blazers verantwoordelijk voor zijn. Duizelingwekkend nemen ze je mee naar de dansvloer om je daar niet meer los te laten.
Bij You Belong denk ik gelijk terug aan Ferry Maat's Soulshow en dat niet alleen want ook het nummer Good Life van Inner City herken ik er in. Ook hier dus weer een disco-sound zoals we het tijden niet meer gehoord hebben. Geen poppy disco, maar een beetje underground zoals dat in de beginperiode van de disco ook ontstond in allerlei hippe tenten (Studio 54). Salsoul is een term die ik hier tegenkwam. Antony horen we op de achtergrond meedoen maar verzorgt hier niet de hoofdvocalen.
Athene zet de drive vrolijk voort om vervolgens bij die inmiddels wel bekende waanzinnige disco-track Blind terecht te komen. Ja dat nummer waarop Antony wederom te horen is: hier niet meer dat ingetogene van de openingstrack maar voeten van de vloer. Dit is een Antony zoals we hem wel vaker horen (denk aan My Robot Friend) maar die waarschijnlijk voor velen nog onbekend is.
Hoogtepunt van dit album: absoluut!
Iris neemt gas terug en klinkt daardoor nogal cool. Cool in beide betekenissen.
Easy is zonodig nog 'cooler' dan zijn voorganger. Ook hier horen we Antony terug, alleen neemt hij niet alleen de vocalen voor zijn rekening. Herkenbaar blijft hij natuurlijk wel.
This Is My Love is wat meer up-tempo en ook hier komen de blazers tevoorschijn maar nu in de vorm van trompet-solo's.
Op Raise Me Up is Antony weer van de partij. Het is een dansbaar nummer met disco-invloeden. Heerlijk om de blazers ook terug te horen.
Afsluiter True False / Fake Real heeft een ongelooflijk lekker dwingende bas en soulzang.
Keep da soul alive zou ik haast willen zeggen.
Een verrassende plaat dus waar Antony een grote rol op speelt. Het kan alle kanten op gaan met dit album en ik durf nu nog niet te zeggen welke dat zal worden. Zelf zet ik ook nog even 'cool' in met 3,5*.


Voer voor de frieks en sq's van musicmeter denk ik (maar zeker weten doe ik dat niet ).

Wel wel, mijn naam valt. We gaan het bestuderen aERo en dank voor je tip!

Ik beluister nu de eerste tonen van dit album en het klinkt erg lekker moet ik zeggen (moet wel heel erg aan My Robot Friend denken).

Vandaar ook mijn opmerking dat we het op zich gewend zijn van Antony.
Alleen is My Robot Friend electro en is dit veel meer disco-funk-soul. Het zal puur komen door de link dansbaar & Antony.

Inderdaad, Hercules' Theme draait nu en die swingt wel heel erg lekker! Denk dat ik dit wel erg fijn ga vinden.

Heerlijk, zo'n eigenwijs album

Ik draai hem nu ook weer en dat eigenwijze bevalt mij ook steeds beter: ik ga nu toch een halfje hoger zitten

Eerste indruk: erg goed zijn de sfeer, productie en het beetje ´decadente´ dat goede disco typeert (goede zang en niet alleen van Antony), maar ik ga er toch niet helemaal voor. En dat komt toch door de wat simplistische basloopjes, die hier en daar toch eerder als modieuze parodie aandoen dan dat ze daadwerkelijk het nostalgische gevoel ondersteunen. Wel heel leuk om ´erbij te hebben´ deze, en ik ben blij dat ik dit heb leren kennen.

Verder is het ook heus niet zo dat ik alles afkraak dat niet ´the real thing´ is van oude disco. Madonna´s "Confessions" en Royksopp´s tweede zijn goede representanten van de disco-traditie in de moderne tijd. En deze dus ook, maar vooralsnog een beetje minder. ´Raise me Up´ vind ik het beste nummer na eerste beluistering. Verder vind ik het openingsnummer (met wél een goede baslijn) erg goed.

Ik kreeg deze getipt van aERO, waarvoor dank, want het is een uiterst amusante plaat.

Doet me qua sfeer denken aan deze plaat van Kelley Polar (kijk overigens zeer uit naar zijn nieuwe album), maar die vind ik dan toch net wat spannender, denk ik. Deze vind ik ook een beetje vlak af en toe (bv. een nummer als Athens). Nummers als Blind zijn dan weer tamelijk fantastisch. Ik ben trouwens helemaal geen fan van Antony, maar ik vind zijn stem hier echt geweldig passen bij de muziek. Ik wist niet eens dat ie ook voor My Robot Friend had gezongen, maar ik kende Antony ook nog niet toen ik naar MRF luisterde.

Wat dit album betreft: laat ik maar 's beginnen met een 4* en het advies aan sommige mensen om ook 's Kelley Polar uit te proberen.

'Blind' is hotshot van de week op stubru. Zo ontdek ik dit nummer an wat voor een nummer! Helemaal geweldig! Dit album meteen ook beluisteren..

Clipje dat ik gezien heb duurde overigens maar 3 minuten half. Op dit moment hoor ik de albumversie.

Wat een gaaf album, zeg. Roept wel allerlei associaties op, maar toch vind ik het een ontzettend origineel album. De vocals van Antony passen echt wonderlijk goed bij deze disco-achtige plaat. En ja, die gasten kunnen echt fijn produceren, wat ze ook al bewezen met bescheiden club-hitje Roar.
Gave clips ook!

'Hercules Theme' is swingend

Leuke, luchtige Gay-Disco plaat. Mag het wel, wordt helemaal vrolijk van, Antony is wel van groot belang op deze plaat, hoewel bv een Marc Almond dit ook wel goed had kunnen inzingen of Boy George. Blind is natuurlijk een knaller. Ik heb er meteen 10 besteld voor de winkel, heb er wel vertrouwen in, leuk leuk leuk.

Blind is zo'n irri nummer..

Vind het echt lekker...(en dat is niet een woord dat Belgen gauw gebruiken, maar hier kan je echt geen ander woord voor gebruiken)

Vind dit maar zoete electro-pop.
En wat zijn de 2 nummers die ik hierboven geluisterd heb irritant
met de gejatte basloopjes.
Het klink alles bijelkaar erg opdringerig.
Laat ik dit maar lekker overslaan.

Haha ik moest echt lachen toen ik opeens antony hoorde, had ik echt niet verwacht op deze muziek.

Moet dit album niet Atlas heten ivm hoes?

Ik vindt dit helemaal niets. Ook in de jaren 80 en 90 had je van dit soort foute disco met een zanger of zangeres die wel aardig kan zingen maar je nergens kan raken. Ik snap wel dat deze kitch misschioen leuk bedoeld kan zijn en fout, cool kan zijn enzo. Maar dit vindt ik gewoon goedkoop en jammer dat Antony die ik normaal heel hoog heb zitten zich hier nu voor leent want ook hij is nu geworden tot een leuke stem. 2*

Grappig, ik vind dit helemaal niet kitcherig en leuk, cool, fout of een combinatie daarvan. Voor mij is dit gewoon een oprechte popplaat. Maar goed, gezien je smaak (of althans je top 10 en de albums waar je post) kan ik me wel voorstellen dat je het zo ervaart. Niets mis mee verder.

Pitchfork heeft de plaat ook ontdekt... Een 9.1! Ik geloof, dat ik liever op het 'echte' Antony album wacht. Ik heb liever 'The Johnsons', dan deze pompende beats.

- 9.1 op PFM
- Mythologische bandnaam
- Mythologische songtitels

3 redenen om dit eens te gaan luisteren! Dat ga ik dus ook doen nu

Hmm, na 1 luisterbeurt kom ik erachter dat Antony op elk nummer meezingt. Hij heeft wel een vrij unieke stem maar die is niet aan mij uitbesteed. Ik heb ook een tijdje 'I Am a Bird Now' van hem gedraaid maar die kon mij niet echt bekoren. Ik vrees dus ook het ergste voor dit album

Ik vind dit heel erg fijn. Vitaal dansplaatje met jazz intermezzo's en goed uitgekozen beats (zoals in Easy), en de nodige retro sounds. Ik ga nog het één en ander aan achtergrond informatie bespeuren, maar die 4,0 is alvast binnen na 3 luisterbeurten.

De nummers die ik heb geluisterd waren wel ok. Maar niet echt om warm van te worden. Lekker met warm weer op je balkon, effe een nummer tussendoor. Die stem kwam me bekend voor en na onderzoek kwam ik erachter dat "de stem" ook met coco rosie heeft samengewerkt. Leuk om hem zo weer tegen te komen. In ieder geval, geen hoog cijfer... ook geen onvoldoende

precies mijn gedachte

Ik kom uit op een 2.5 dit is niet echt mijn muziekgenre. Het is monotoon en teveel electro. Helaas, helaas want ik had hoge verwachtingen voor deze plaat

Pitchfork is onzettend positief