Au Pairs - Playing with a Different Sex (1981)
mijn stem
111 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Punk
Label: Human
-
We're So Cool (3:30)
-
Love Song (2:51)
-
Set-Up (3:22)
-
Repetition (3:35)
-
Headache (For Michelle) (6:39)
-
Come Again (3:55)
-
Armagh (3:38)
-
Unfinished Business (3:29)
-
Dear John (2:57)
-
It's Obvious (6:20)
-
You * (2:53)
-
Domestic Departure * (2:23)
-
Kerb Crawler * (2:48)
-
Diet * (4:20)
-
It's Obvious [Single Version] * (5:47)
-
Inconvenience [12" Version] * (2:57)
-
Pretty Boys * (3:40)
-
Headache (For Michelle) [Remix] * (6:38)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur:
40:16
(1:11:42)
0
geplaatst: 18 juni 2022, 14:52 uur
Heb deze destijds gekocht en was er jarenlang blij mee.
Maar nu, enkele tientallen jaren later blijft hier niet zoveel van over. Af en toe aardig, maar niet meer dan dat ...
Maar nu, enkele tientallen jaren later blijft hier niet zoveel van over. Af en toe aardig, maar niet meer dan dat ...
0
geplaatst: 31 maart 2023, 18:03 uur
dj maus schreef:
Ik heb deze plaat al een paar keer een kans gegeven, maar het geluid is werkelijk afgrijselijk. Daar lijden wel meerdere 80's platen onder, maar dit slaat wel alles.
Ik heb deze plaat al een paar keer een kans gegeven, maar het geluid is werkelijk afgrijselijk. Daar lijden wel meerdere 80's platen onder, maar dit slaat wel alles.
0
geplaatst: 26 december 2023, 00:10 uur
Deze pas herbeluisterd en te vaak blijven de nummers steken in één erg aanstekelijke bas/drum groove waar dan tijdens de nummers wat aan gitaren wordt ingevuld.
Kant A bevalt me het beste met Headache For Michelle als broeierig hoogtepunt. Ook We're So Cool en Love Song zijn erg de moeite. Op de B-kant wat meer variatie tussen grooves en tussenstukken, maar ook meer ruimte voor onnodige noise, waardoor het overkomt dat de boodschap/teksten meer doorwegen dan de muziek (Come Again, Armagh...).
Het album sluit wel fraai af met It's Obvious en de boodschap You're equal/But different, maar het verschil tussen beide plaatkanten vind ik dusdanig groot dat ik blijf steken op 3*.
Kant A bevalt me het beste met Headache For Michelle als broeierig hoogtepunt. Ook We're So Cool en Love Song zijn erg de moeite. Op de B-kant wat meer variatie tussen grooves en tussenstukken, maar ook meer ruimte voor onnodige noise, waardoor het overkomt dat de boodschap/teksten meer doorwegen dan de muziek (Come Again, Armagh...).
Het album sluit wel fraai af met It's Obvious en de boodschap You're equal/But different, maar het verschil tussen beide plaatkanten vind ik dusdanig groot dat ik blijf steken op 3*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.