Paul Young - From Time to Time (1991)
Alternatieve titel: The Singles Collection
mijn stem
80 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Soul
Label: Columbia
-
Everytime You Go Away (4:29)
-
Come Back and Stay (4:23)
-
I'm Only Foolin' Myself (4:37)
-
Senza Una Donna (Without a Woman) (4:28)
met Zucchero
-
I'm Gonna Tear Your Playhouse Down (3:56)
-
Broken Man (4:47)
-
Everything Must Change (5:33)
-
Wonderland (5:02)
-
Don't Dream It's Over (4:22)
-
Love of the Common People (3:41)
-
Wherever I Lay My Hat (That's My Home) (4:11)
-
Both Sides Now (4:45)
met Clannad
-
Some People * (4:46)
-
Oh Girl (3:35)
-
Softly Whispering I Love You (3:44)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:01:33
(1:06:19)
0
geplaatst: 10 juli 2007, 15:21 uur
Marty McFly schreef:
Van mij mogen ze Zucchero dan weer in de dichtstbijzijnde pizza-oven schuiven...
Van mij mogen ze Zucchero dan weer in de dichtstbijzijnde pizza-oven schuiven...
Geen liefhebber van Italiaanse muziek? In zijn genre is hij wel een topper hoor. Senza Una Donna vind ik trouwens wel een zeiknummer, dan vind ik de rest van deze verzamelaar stukken beter te verteren. Onder de noemer: luchtige jaren 80 pop.
Love of the Common People en Come Back and Stay vind ik nog steeds heerlijk om te luisteren, maar hij heeft meer dan dat gemaakt. Broken Man is een voorbeeld dat hij echt een mooie stem heeft, gaat door merg en been (in de goeie zin, bij mij dan
)
0
geplaatst: 4 mei 2012, 13:16 uur
Verzamelaar die toch aardig de tand des tijds heeft doorstaan.
Klinkt nog aardig fris en niet overgeproduceerd zoals zoveel jaren 80 muziek.
Mooie fretloze bas van Pino Palladino op veel nummers.
Reguliere albums van Paul Young waren over het geheel genomen ook wel redelijk , maar zal ik niet snel meer opzetten.
Toch blijf ik erbij dat je van deze man gerust LP's of CD's kunt aanschaffen als je ze ziet op rommelmarkt of kringloopwinkel. Niet de volle mep voor gaan betalen in ieder geval.
Inderdaad niet alle singles staan hierop: we missen de meer dan prima (jazeker) cover van Love Will Tear Us Apart en Tomb Of Memories.
Er wordt hier gezegd dat deze man alleen maar coverde, maar dat is niet waar.
Broken Man, Everything Must Change en Some People zijn eigen nummers en de eerste 2 hiervan vind ik zelfs bij de beste nummers op deze plaat horen.
Verder blijf ik Come Back and Stay geweldig vinden, maar ook Wonderland, Everytime You Go Away, Love of The Common People en zelfs Senza una Donna mag ik nog graag horen.
En de rest gaat ook wel.
Don't Dream It's Over wijkt nauwelijks af van Crowded House en is dan dus vanzelf niet slecht, Both Sides Now (samen met het schommelstoelorkest Clannad) hoor ik echter liever van bv. Euson of Joni Mitchell zelf.
Het enige wel met een vreselijk jaren 80 behept geluid nummer is I'm Gonna Tear Your Playhouse Down, wat ik vroeger al niets vond en veel liever van Graham Parker hoor.
Nee, weinig mis mee nog steeds met deze verzamelaar.
En gelukkig geen remixen of extended versions op deze.
Mijn dochter kon hier ook enige nummers van, ik vraag me werkelijk af hoe dat kan, maar ja.
Klinkt nog aardig fris en niet overgeproduceerd zoals zoveel jaren 80 muziek.
Mooie fretloze bas van Pino Palladino op veel nummers.
Reguliere albums van Paul Young waren over het geheel genomen ook wel redelijk , maar zal ik niet snel meer opzetten.
Toch blijf ik erbij dat je van deze man gerust LP's of CD's kunt aanschaffen als je ze ziet op rommelmarkt of kringloopwinkel. Niet de volle mep voor gaan betalen in ieder geval.
Inderdaad niet alle singles staan hierop: we missen de meer dan prima (jazeker) cover van Love Will Tear Us Apart en Tomb Of Memories.
Er wordt hier gezegd dat deze man alleen maar coverde, maar dat is niet waar.
Broken Man, Everything Must Change en Some People zijn eigen nummers en de eerste 2 hiervan vind ik zelfs bij de beste nummers op deze plaat horen.
Verder blijf ik Come Back and Stay geweldig vinden, maar ook Wonderland, Everytime You Go Away, Love of The Common People en zelfs Senza una Donna mag ik nog graag horen.
En de rest gaat ook wel.
Don't Dream It's Over wijkt nauwelijks af van Crowded House en is dan dus vanzelf niet slecht, Both Sides Now (samen met het schommelstoelorkest Clannad) hoor ik echter liever van bv. Euson of Joni Mitchell zelf.
Het enige wel met een vreselijk jaren 80 behept geluid nummer is I'm Gonna Tear Your Playhouse Down, wat ik vroeger al niets vond en veel liever van Graham Parker hoor.
Nee, weinig mis mee nog steeds met deze verzamelaar.
En gelukkig geen remixen of extended versions op deze.
Mijn dochter kon hier ook enige nummers van, ik vraag me werkelijk af hoe dat kan, maar ja.
* denotes required fields.
* denotes required fields.