Paul Young - From Time to Time (1991)

Weinig origineel en grotendeels terend op andermans successen. Toch ligt dit cd'tje vrij geregeld in mijn speler. Hij draait zo lekker weg.
Over de doden niets dan goeds, zullen we maar zeggen.

Pardon??? Deze man is nog springlevend hoor!! Je bent in de war met een andere Paul Young die in de jaren 70 hits had. Die is wel paar jaar terug overleden. Vind dit erg fijn album. Veel nummers uit mijn jeugd staan hierop en Love of the common people blijf ik gewoonweg een sterk nummer vinden ondanks dat het al zo eighties klinkt.

Van al die jaren '80 pop artiesten heb ik toch altijd wel een zwak voor Paul Young. Hij heeft een erg aparte stem en dat bevalt me wel. Ik ken overigens maar een paar nummers van hem.

Ik begin anders spontaan te huilen bij Love of the Common People in negatieve zin. Nee Young is niet mijn ding. Al vind ik Senza Una Donna wel mooi.

Ja ok...dan nog is het mooi.

Hij was toch die zanger die alles wat los en vast zat coverde? In ieder geval: zijn versie van love will tear us apart is één van de lelijkste dingen ooit uitgebracht.

En die staat dus niet op deze verzamelaar....

Ben ik even de weg kwijt, zeg. Snel even AMG gechecked en inderdaad. Deze Paul Young leeft nog. Die andere zat o.m. bij Mike Rutherford en zijn mecaniciens.
Zo zie je maar weer, je leert elke dag bij.

Trouwens wel een tijd niks meer van gehoord (van de levende Paul Young, natuurlijk).

Staat ook in het hitdossier. Vaak worden deze namen door elkaar gehaald. Dus het zij U vergeven hoor...

Ook niet van de dode.

Van mij mogen ze Zucchero dan weer in de dichtstbijzijnde pizza-oven schuiven...

Geen liefhebber van Italiaanse muziek? In zijn genre is hij wel een topper hoor. Senza Una Donna vind ik trouwens wel een zeiknummer, dan vind ik de rest van deze verzamelaar stukken beter te verteren. Onder de noemer: luchtige jaren 80 pop.

Love of the Common People en Come Back and Stay vind ik nog steeds heerlijk om te luisteren, maar hij heeft meer dan dat gemaakt. Broken Man is een voorbeeld dat hij echt een mooie stem heeft, gaat door merg en been (in de goeie zin, bij mij dan )

Ik vond deze Paul Young destijds een vrij goede zanger, maar hij had veel middelmatige plaatjes;

Zijn Marvin Gaye cover Wherever I lay My Hat vond ik subliem, zo heb ik deze man leren kennen. En dan kocht ik No Parlez, die plaat waar dat op stond.

Love of the Common People (ook weer een cover dacht ik toch), Come Back (and Stay) en nog maar eens een andere cover : Everytime You Go Away (origineel door Hall & Oates trouwens veel doorleefder!) waren ook ok.

Maar het blijft zeer luchtige eightiespop, uiteraard. En net als iemand anders hier kan ik dat gezeik (sorry voor de uitdrukking) van die Italiaan Zucchero niet aanhoren, elk zijne meug, maar van die boer geen eieren, helaas;

Besluit : 3.5 is méér dan eer genoeg. Ik heb enkel deze van Paul Young, hij zit in de kast uiteraard nèt voor Neil Young, daarvan heb ik gewoonweg alles, en dat zijn er héééél wat!

***1/2

Dat moet ik toch ook maar eens gaan doen......... Al mijn cd's op de juiste volgorde zetten . Ik zet mijn cd's van Deep Purple, Led Zeppelin, ABBA, Yes etc. bij de rubriek "kan niet beter", ik zet mijn twee cd's van Paul Young bij de rubriek "goed" en ik zet mijn cd van Coldplay bij de rubriek ehhhh..... "kan naar de afvalbak" .

*knip niet meer ter zake doende quote en reactie door mod-herman*

Prima verzamelaar hoor. 3,5*

Berichten verwijderd, er bestaat ook zoiets als PM...

Vanmiddag nog eens naar zijn optreden op Live Aid gekeken, en ik moet toch wel zeggen dat hij een mooie stem had. Wel jammer dat hij niet de capaciteit bezit om zelf nummers te schrijven; een beetje de Engelse Marco Borsato.
Ik had er trouwens niet zoveel moeite mee dat hij Love Will Tear Us Apart van Joy Division ( die hier dus onbreekt) coverde. Het was voor mij de eerste versie die ik van dat nummer hoorde; was wel gelijk benieuwd naar het orgineel.

Goed overzicht van de man die in de jaren 80 vele hits had! Alleen mis ik 1 nummer en dat is Tomb Of Memories...

Waarom staat Tomb Of Memories niet op deze verzamelaar?
Zo'n zonde...maar verplicht wel tot de aanschaf van The Secret of Association!

Da's inderdaad een fraai (en bijkans vergeten) nummer.

Bij mij staat Paul achter Neil, want de P komt na de N en niet andersom.

Een aardige verzamelaar voor degene die m.n. de hits kenden.

Paul Young wist in korte tijd succesvol te worden met het album No Parlez , waar de nodige singles tot in de hoogste regionen van de hitlijsten te vinden waren . Het geheim ervan ? slim bewerkte soulnummers die Young met zijn eigen aparte stem geheel eigen maakte.
Op een gegeven moment raakte die formule uitgewerkt en in zijn nadagen wist Young nog te scoren met Zuchero aan zijn zijde ( of andersom) met een bewerking van Senza Una Donna .
Een aardig verzamelaartje overigens met zijn leukste nummers .
Het zijn vooral de songs van No Parlez die nog aardig overeind staan . Dus : Come Back And Stay , Wherever i Lay My Hat en Love Of The Common People . Gejat , maar wel goed gejat .

Nou bikkel, ik heb voor deze verzamelaar gerust een puntje méér over hoor. Ik heb ook nog No Parlez, beslist zijn beste plaat.
Hij had vele hitsingles, hij was een echte populaire Stef in zijn tijd, maar ik vraag me af wat hij nu doet? Wortelen planten? In zijn tuin zitten? Of zou hij ook zoals Sting zijn geld in een wijnplantage in Italië gestopt hebben? Geen idee, ik vind het wel jammer dat hij niet eens sterk terugslaat met een formidabele hedendaagse plaat die hem meteen terug in de belangstelling brengt, maar dat zal wel wishful thinking zijn.

Hij kon heel goed jatten, dat vind ik ook, hij maakte zich die songs wel erg eigen. Ze kregen een typische Paul Young stempel.
Leuk om zo af en toe nog eens te draaien, al moet ik toegeven dat me de zin toch vaak ontbreekt om dit ook effectief te doen.

Ik heb dit album al een aantal jaar in huis, maar ondanks de zeer prettige en goede stem die de man heeft, kan ik zelfs een best of niet helemaal uitluisteren.

Het is me te saai.

Hij heeft een paar echt mooie nummers die ook hier op vertegenwoordigd zijn, maar dat handjevol maakt het niet tot een boeiend geheel voor mij.

Ik doe een half sterretje extra, om af te kopen dat Paul Young fans over mij gaan vallen nadat ik heb geschreven dat met deze verzamelaar naar mijn gevoel geen ander album van hem meer benodigd is om te hebben.

Ik heb nog een draak van een uitvoering van het min of meer bejublede No Parlez, waarbij de originele nummers als op de pijnbank zijn uitgerekt (zo klinkt het ook) om maar langer te kunnen laten voortduren. Creatieve armoede.

Met de originele singles op deze verzamelaar heb ik dat wel weer mooi kunnen rechtbrijen. Ik vind zijn stem ook niet zo heel bijzonder, er wordt vaak hoog over opgegeven. Maar zowel No Parlez als deze verzamelaar leiden niet tot een wens tot uitbreiding van zijn collectie. Ik heb de Secret of association ook nog ergens, ik dacht op LP, maar kan die niet zo snel meer vinden.

Paul Young is en was zeker niet de beste zanger . Laten we het er op houden dat hij op de juiste tijd en plaats opdook . De goede looks en een stem die in ieder geval niet eerder voorkwam .
Dat leverde een aantal leuke werkjes op , maar ook niet meer dan dat .

Verzamelaar die toch aardig de tand des tijds heeft doorstaan.
Klinkt nog aardig fris en niet overgeproduceerd zoals zoveel jaren 80 muziek.
Mooie fretloze bas van Pino Palladino op veel nummers.
Reguliere albums van Paul Young waren over het geheel genomen ook wel redelijk , maar zal ik niet snel meer opzetten.
Toch blijf ik erbij dat je van deze man gerust LP's of CD's kunt aanschaffen als je ze ziet op rommelmarkt of kringloopwinkel. Niet de volle mep voor gaan betalen in ieder geval.

Inderdaad niet alle singles staan hierop: we missen de meer dan prima (jazeker) cover van Love Will Tear Us Apart en Tomb Of Memories.
Er wordt hier gezegd dat deze man alleen maar coverde, maar dat is niet waar.
Broken Man, Everything Must Change en Some People zijn eigen nummers en de eerste 2 hiervan vind ik zelfs bij de beste nummers op deze plaat horen.
Verder blijf ik Come Back and Stay geweldig vinden, maar ook Wonderland, Everytime You Go Away, Love of The Common People en zelfs Senza una Donna mag ik nog graag horen.
En de rest gaat ook wel.
Don't Dream It's Over wijkt nauwelijks af van Crowded House en is dan dus vanzelf niet slecht, Both Sides Now (samen met het schommelstoelorkest Clannad) hoor ik echter liever van bv. Euson of Joni Mitchell zelf.
Het enige wel met een vreselijk jaren 80 behept geluid nummer is I'm Gonna Tear Your Playhouse Down, wat ik vroeger al niets vond en veel liever van Graham Parker hoor.
Nee, weinig mis mee nog steeds met deze verzamelaar.
En gelukkig geen remixen of extended versions op deze.
Mijn dochter kon hier ook enige nummers van, ik vraag me werkelijk af hoe dat kan, maar ja.

Prima achtergrond plaat voor als je visite hebt die niet zo kieskeurig zijn .Het stoort nergens en het is zelfs prettig herkenbaar. Ik betrapte mezelf op meezingen. Nadeel is wel ,dat als de cd is afgelopen je niet eens meer weet wat je nu had opstaan. Paul Young heeft zijn plek verdiend in de annalen van de popmuziek ,maar heel groots is het allemaal niet. Veilig ,kabbelend en degelijk. 3 sterren.

Een zanger die ik in toenemende mate ben gaan waarderen. In de 80er jaren vond ik er weinig aan, maar destijds gezien was ik muzikaal gezien ook zeer eenzijdig georienteerd.
Paul Young heeft een heel eigen stemgeluid en style. Dit maakt voor mij dat het meer dan de moeite waard is om op zijn tijd naar te luisteren.