Joe Satriani - Professor Satchafunkilus and the Musterion of Rock (2008)

ik ben benieuwd..

wij anders ook wel

wordt tijd dat deze man eens gaat spelen met een band als in,:zanger enzo

Jammer dat hij niet bij Deep Purple kon blijven

satriani bij purple?

das nieuws voor mij

man moet zijn eigen volwaardige zanger in dienst nemen, fleurt de boel wat op, zoals sex en religion van vai,een zanger maakt de muziek wel degelijk minder clinisch en voegt veel sfeer toe

Satriani tast zoals gewoonlijk weer de grenzen van een bekend concept af. En eveneens zoals gewoonlijk levert dit een heel fijn album op. Andalusia is een geweldige afsluiter en de 7:42 Asik Vaysel zijn echt geen seconde te lang.
Vocalen horen eigenlijk niet thuis op een Satriani album (imho). Meestal zijn dit de "forward-tracks", maar pas op, want voor je 't weet spookt de hele dag:
"What is your purpose?"
- 'I just wanna rock!'
door je hoofd.

@ Joy:
las onlangs ergens op 't net dat Steve Vai de Sex and Religion uitstap zelf min of meer als niet geslaagd beschouwt (kon 't 123 niet terug googelen, anders had ik de link erbij geplaatst...). Vind 't zelf trouwens juist fascinerend knap als er een heel album gebracht wordt zonder vocalen, die toch blijft boeien.
En van wikipedia:
"In 1994 vulde hij de vacature bij Deep Purple in, maar besloot na de tournee om toch verder te gaan met zijn solocarrière. "

enige reden wat ik kan bedenken waarom vai het niet geslaagd vond is dat in een band spelen hem niet in het middelpunt zet
de man wil zelf alle touwtjes in handen, helaas want dat brengt hem zeker niet altijd wat goed voor hem is

over dit album, een satriani album is niet snel slecht, je weet inmiddels ook wat je kan verwachten, en dat maakt ook satriani wat saai

Zanger??? asjebliefft niet

Heb je die cdweleens gehoord 'Flying in a Blue Dream??'

Daar zingt ie een paar nummers. verschrikkelijk

Laat hij het maar mooi gitaar houden.

Joy bedoelt 'andere zanger'.

Ik vind de titel trouwens Satriani-onwaardig. Dat blaaskakengedoe vind ik niet bij hem passen.

pesies, andere zanger

nun gitarist als hij moet nie gaan zingen

Die Revelation blijft maar in je hoofd zingen..WOW

Het concert van Joe op 10 mei 2008 in Popcentrum 013 te Tilburg was weer een geweldig feest. De avond begon met het nummer "I Just Wanna Rock", op dat moment weet je dat je twee uur lang kan gaan genieten van zijn virtuoze gitaarspel. In één woord grandioos.

Joe Satriani zit momenteel in de studio met Sammy Hagar, Michael Anthony & Chad Smith. De band heet Chickenfoot. Ben erg benieuwd.

Heerlijke plaat dit weer hoor, gelukkig geen zang maar gewoon prachtige instrumentale nummers in de onmiskenbare Satch stijl. Hij experimenteert wat met samples e.d. maar het stoort nergens vind ik. Van mij mag hij nog jaren zulke platen maken ook al lijken ze wat op elkaar. Top geproduceerd ook.

Ah... Satriani, een tijd geleden dat ik hem nog volgde, ten tijde van Flying On A Blue Dream vond ik zijn werk schitterend, maar daarna zakte het niveau van zijn platen toch nogal, vond ik... hoe is deze?

Dan zul je hier wel vrolijk van worden; http://www.ultimate-guitar.com/news/general_music_news/joe_satriani_new_band_sounds_like_early_zeppelin.html

Soort van nieuwe supergroep genaamd 'Chickenfoot': Joe Satriani, Chad Smith (RHCP), Sammy Hagar en Michael Anthony

Ik ben in elk geval heel erg benieuwd.

wordt niet zo snel vrolijk van zogenaamde supergroepen

temeer omdat het verleden vele malen heeft aangetoond dat het niet werkt

leuk voor die lui zelf, kunnen ze elkaars ego omhoog spelen

muzikaal vaak dwars de bocht uit

toegegeven, de combi is niet erg vanzelfsprekend , wellicht ist wel wat

Nah, gaat ie eindeljik in een bandje met zanger spelen, weer niet goed

dat zeg ik niet

dit is een heel ander concept dan simpelweg band, plus zanger

nu denk ik dat in deze combi de egos wel meevallen

zet vai, satrani en van halen op 1 podium en het wordt niks

dit is van pluimage uit zeer diverse stallen, maar het wel boeiend lijkt me zo

Hij zit nou bij Chickenfoot, met Sammy Hagar, Mike Anthony en een gast van RHCP

Dit leek me een vreemd album in het begin. Te beginnen aan de cover. What's up with the shoes xD?

Dan de muziek, begint ook al zo vreemd met Musterion. Vraag me af wat hij met dit nummer zou willen bedoelen. Maar dit nummer maakt wel duidelijk voor mij dat bij Satriani geen enkele noot teveel of te weinig wordt gespeeld.

Overdriver is gewoon een rocker van formaat een nummer waar je wel wat energie van krijgt. Verwachtte wel wat meer (anders is misschien meer gepast) van het nummer, want de intro was fantastisch, maar dan valt het een beetje in vind ik. Het verandert van een energiek nummer naar een rustig lied. Niet kwaad, maar had het compleet anders verwacht. Nog zo'n kwaliteit bij de Satch, hij blijft onvoorspelbaar.

Daarna komt het nummer waar ik zo benieuwd naar was. Het is een fantastisch en een wat simpeler nummer vergeleken met de rest, maar het is echt een meezinger. Je moet al geen goed Engels kunnen om te begrijpen wat er gezegd wordt. Het nummer wordt wel leuker als je de extra dvd bij bekijkt, dan weet je wat hij erbij bedoelt, én je ziet hoe hij de stem van de robot doet.

Dan waarschijnlijk het minste nummer van deze plaat. De intro sprak me al weinig aan. Maar het evolueert wel in een lekker funky liedje, waar Satriani de professor van dienst is. En je wegwijs maakt in het brengen van een lekker instrumentaal nummer. Wel een rare naam Satchafunkilus, maar Satch komt er in voor, en 'funk', dus het nummer wordt met de naam goed samengevat.

En het wordt almaar beter vanaf nu. Van Revelation wist ik in het begin niet goed wat te denken maar het is op een of andere manier een ontroerend nummer. Vind ik toch. Verder staat in dit lied een van de beste solo's van dit album.

Zoals ik al zei, wordt het beter en beter. Met Come on Baby. Lijkt mij zo'n liedje om 'sorry' te zeggen. Je wordt er echt stil van, maar het is een dijk van een lied.

Na Come on Baby komt voor mij het hoogtepunt: Out of the Sunrise. Volgens mij gaat dit hier over een verrijzenis of een wedergeboorte. Met dit liedje kijken naar een opkomende zon versterkt dit vermoeden, omdat (misschien wel omdat het liedje ook zo noemt) het er echt perfect bij past.

Diddle-y-a-doo-dat is weer een vrolijk nummer, maar ik betrap mezelf erop, van hoe meer ik naar dit album luister, hoe meer ik dit nummer oversla. Past niet echt in het album. Niettemin een goed nummer, maar had misschien beter als bonustrack gestaan.

Asik Vaysel kan ik ook niet plaatsen, maar is wel een leuk nummer. De intro is wel raar, maar het betert er alleen maar op. Leuke solo's, en het past allemaal mooi in elkaar.

Andalusia is weer een rustiger lied, en een mooie afsluiter van dit leuke Satriani album. Er komen wat andere instrumenten eens naar voor, een contrabas volgens mij. Hij laat hier zien dat hij een van de beste gitaristen ter wereld is. Ingetogen, en toch een erg energieke indruk achterlaten, dat kan alleen Professor Satchafunkilus.

En toen waren jou 3 favoriete song precies de minst favorieten van Musicmeter.

Hoe bedoel je 'toen'? Kan je bekijken welke tracks tracks 3 jaar geleden de meeste stemmen hadden?

Het 12de studiowerk van Joey is een album wat maar zeer matig kan boeien. Deels komt dat door de verkeerde mix (volgorde) van de tracks naar mijn bescheiden mening. Zo zijn nummers 4 tot en met 7 in een traag tempo waardoor je geneigd zou kunnen zijn om Come On Baby minder te waarderen terwijl het op zich een hele mooie ballad is. En ook Out Of The Sunrise is een prachtige stilistisch nummer maar hoor je ze op deze volgorde dan lijkt het allemaal saai......... Echter de 2 sterkste tracks zijn voor het laatst bewaard. Dat zijn nummers die van begin tot eind echt boeiend blijven, mijn rockbloed sneller doet stromen.
Voor de rest horen we niks nieuws, een plaat waarvan je denkt dat als je het niet kent ook niet veel aan mist.
Ondanks de prikkelende albumtitel.