Joan As Police Woman - To Survive (2008)

Erg sfeervol deze plaat, met iedere luisterbeurt word de plaat beter. Want waar de plaat op het eerste gehoor lekkere easy listening lijkt zit er meer smart en blues in als wat bij de eerste keer luisteren opvalt. De plaat ligt een beetje in de buurt van midden jaren 70 platen van Joni Mitchell en Carly Simon.

Dit album schafte ik aan na Real Life, wat ik echt een meesteralbum vind (ben het dus helemaal eens met musicfriek). Dit album ben ik nog steeds aan het ontdekken. De liedjes lijken iets meer op elkaar te lijken hier en het album is daardoor iets minder verrassend dan Real Life, maar daar houdt mijn voorbehoud dan ook op. Voorlopig krijgt het 4,5* met zicht op meer.
Ook hier de werkelijk fantastische, ontspannen stem van Joan Wasser, de geile cello, de vette piano en de constante soul doorheen het hele album, ook met dank aan de blazerssectie. Nooit, werkelijk nooit worden de liedjes sentimenteel. Het is zo verdomd muzikaal, zo swingend, zo ritmisch, zo veelgeschakeerd. Wainwright klinkt inderdaad niet zo nasaal als anders.
Ik heb trouwens ook geen last van een 'overgeproduceerd' geluid zoals Gherdt dat beschrijft. Live klinkt het net zo goed, vond ik (ik bedoel hier trouwens niet te zeggen dat live optredens niet overgeproduceerd kunnen zijn). Ben dus zeer benieuwd naar dat 'wanstaltige' optreden dat je beschrijft. Vertel vertel!
Ik hoorde van de week dat in februari een nieuw album van ze uitkomt. Ik kijk er naar uit.

Blijft prachtig. Heeft na 2 jaar nog niets van zijn intieme kracht verloren. Ook ik kijk uit naar de nieuwe plaat: releasedatum 24 januari.

Mooie plaat, maar voor mij niet zo goed als het debuut .Ik vind het moeilijk om uit te leggen waarom deze plaat mij minder doet. De nummers zitten goed in elkaar, als je het luistert klinkt het allemaal goed maar het blijft minder hangen. Een beetje up-tempo nummer als het fantastische Christobe lmis ik ook op dit album. Misschien heeft het nog een aantal luisterbeurten nodig maar na twee keer luisteren vandaag leg ik hem voorlopig weer even in de kast.

halfje erbij voor dit prachtig tijdloze album.

moet ik wel het hele verhaal vertellen: het album werkt subliem toe naar de weergaloze afsluiter To America.