menu

The Flaming Lips - The Soft Bulletin (1999)

mijn stem
3,91 (404)
404 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Warner Bros.

  1. Race for the Prize (Sacrifice of the New Scientists) (4:18)
  2. A Spoonful Weighs a Ton (3:32)
  3. The Spark That Bled (The Softest Bullet Ever Shot) (5:55)
  4. The Spiderbite Song * (4:02)
  5. Buggin' (The Buzz of Love Is Busy Buggin' You) * (3:24)
  6. What Is the Light? (An Untested Hypothesis Suggesting That the Chemical (In Our Brains) by Which We Are Able to Experience the Sensation of Being in Love Is the Same Chemical That Caused the "Big Bang" That Was the Birth of the Accelerating Universe) (4:05)
  7. The Observer (4:11)
  8. Waitin' for a Superman (Is It Gettin' Heavy??) (4:17)
  9. Suddenly Everything Has Changed (Death Anxiety Caused by Moments of Boredom) (3:54)
  10. The Gash (Battle Hymn for the Wounded Mathematician) (4:02)
  11. Slow Motion * (3:49)
  12. Feeling Yourself Disintegrate (5:23)
  13. Sleeping on the Roof (Excerpt from "Should We Keep the Severed Head Awake??") (3:04)
  14. Race for the Prize [Mokran Remix] * (4:09)
  15. Waitin' for a Superman [Mokran Remix] * (4:19)
  16. Buggin' [Mokran Remix] * (3:16)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 42:41 (1:05:40)
zoeken in:
avatar van Robertus
4,5
Ik vind dit echt een heel mooi album. Mooie songs, warme muziek, goede stem. Het geheel balanceert ook mooi op het randje van bombast en pathos (The Gash!), maar blijft nog geloofwaardig. Prachtige uitschieters met het Floydiaanse, filosofische Feeling Yourself Disintegrate (alleen die titel al!) en het fantastisch slepende Slow Motion. De andere songs zijn daar netjes omheen gedrapeert en vloeien naadloos in elkaar over, met creatieve arrangementen en geluidseffecten. Qua flow en inhoud kan dit album gerust vegeleken worden met Pink Floyd's Dark Side Of The Moon (dat ze uiteindelijk ook daadwerkelijk gereproduceerd hebben) en is dus bijna een meesterwerk. Maar:

De twee minpuntjes die verhinderen dat het geen 5 sterren is geworden:

- Gedoe met de tracklist (Ik heb wel het prachtige Slow Motion, maar niet Spiderbite Song, wel onnodige remakes van Race For The Prize en The Supermen) zodat ik mijn speler moet programmeren. Luxeprobleem wellicht?

- Ik weet niet wat andere MUME-gebruikers hiervan vinden, maar ik het niet zo op loudness war-achtige productie. De overstuurde drums op Race For The Prize had voor mij echt niet gehoeven en vind ik eigenlijk zonde van de prachtige melodie en tekst. Het gehele album klinkt ook best wel krasserig en trebly bij vlagen, maar blijft nog net binnen de perken (m.u.v. Race For The Prize dan) Op het album Embryonic hoor ik dit nog veel meer! Oversturing vind ik gewoon echt niet mooi en is eigenlijk opzettelijk geluid ruïneren, althans zo zie ik het. Maar misschien ben ik gewoon een ouderwetse zeurpiet op dat gebied...

avatar van Robertus
4,5
Het gehele album klinkt ook best wel krasserig en trebly bij vlagen, maar blijft nog net binnen de perken (m.u.v. Race For The Prize dan) Op het album Embryonic hoor ik dit nog veel meer! Oversturing vind ik gewoon echt niet mooi en is eigenlijk opzettelijk geluid ruïneren, althans zo zie ik het. Maar misschien ben ik gewoon een ouderwetse zeurpiet op dat gebied...


Bijna een maand later moet ik concluderen dat ik inderdaad op dat moment praatte als een ouderwetse zeurpiet. Inmiddels ben ik wat verder in het oeuvre van The Lips gedoken en die zogenaamde trebly sound waarover ik sprak is simpelweg een centraal kenmerk van deze geweldig creatieve band, of in elk geval van drummer Steven Drozd.

Ook mijn terloopse opmerking over het album Embryonic, waarmee ik suggereer dat dat een overstuurde draak zou zijn, is, tezamen met het eerder genoemde een fatal error van mijn muziekminnende kant gebleken, waarvoor ik met terugwerkende kracht en met grote overtuiging drie keer

sorry

sorry

sorry

zeg.

Prachtig album, geweldige band!

avatar van Johnny Marr
4,5
Nou, wat een album zeg, dat ik dit nog niet kende!

Dit album doet mij bij vlagen wat denken aan OK Computer, is ook zo'n experimentele rock dat heel goed in elkaar zit. Fijne kennismaking met deze band, ik kende Race For The Prize natuurlijk al lang, maar het absolute pareltje hier is ongetwijfeld 'Feeling Yourself Disintegrate', wat een prachtig nummer!!

Johnny Marr schreef:
Dit album doet mij bij vlagen wat denken aan OK Computer, is ook zo'n experimentele rock dat heel goed in elkaar zit.


Maar daar houden de raakpunten dan toch ook meteen op?

avatar van Johnny Marr
4,5
Franck Maudit schreef:
(quote)


Maar daar houden de raakpunten dan toch ook meteen op?

Feeling Yourself Disintegrate deed me wel wat denken aan Lucky/The Tourist...

De albums lijken inderdaad niet erg op elkaar muzikaal gezien, maar ik moest bij het beluisteren van dit album vrijwel direct denken aan OK Computer. Ze hebben af en toe misschien wel een beetje hetzelfde sfeertje

Johnny Marr schreef:
Ze hebben af en toe misschien wel een beetje hetzelfde sfeertje


Ik vind OK Computer uitermate koel en berekend, kil zelfs. De wereld is een troosteloze plek en alle hoop is gevaporiseerd.

Bij The Soft Bulletin priemen de zonnestralen echter onophoudelijk doorheen het wolkendek. Ja, er is hoop. Ja, we zijn er voor elkaar.

U ziet, ik vind beide albums nogal van elkaar verschillen.

avatar van Johnny Marr
4,5
Nou, in een Feeling Yourself Disintegrate hoor ik geen hoop doorsijpelen. In een Race For The Prize dan weer wel. Is het misschien daarom dat ze die er twee keer opgezet hebben, nog een keer meer naar het einde toe zodat het album wat hoopvoller zou afsluiten?

avatar van Robertus
4,5
Johnny Marr schreef:
Nou, in een Feeling Yourself Disintegrate hoor ik geen hoop doorsijpelen. In een Race For The Prize dan weer wel. Is het misschien daarom dat ze die er twee keer opgezet hebben, nog een keer meer naar het einde toe zodat het album wat hoopvoller zou afsluiten?


Eh, nee, helaas. De band wilde het album eigenlijk laten eindigen met Sleeping On The Roof, maar platenlabel-policies hebben ervoor gezorgd dat er wat onnodige remixen aan het eind van de plaat werden gezet. Dat is dan ook mijn grootste (en enige) punt van kritiek, namelijk dat ik mij gedwongen voel mijn speler te programmeren..

avatar van Droombolus
3,5
Om Robert Hunter maar te citeren: One man gathers what another man spills.

Sommige platen stop ik bij de bonus tracks, Soft Bulletin hoort daar niet bij. Het zijn - vanuit de pophoek bekeken - de aantrekkelijkste nummers die een reprise kijgen en mijn totaal waardering nèt even de boest geven om het tot mijn fave FL album te maken.

avatar van BoyOnHeavenHill
3,0
Al na een paar nummers is duidelijk dat dit een groep met zo'n unieke benadering qua composities, arrangementen en zang is dat hij als het ware uitnodigt om in het hart gesloten te worden: wie hiervoor valt zou wel eens met onvoorwaardelijke liefde in deze band kunnen opgaan. Case in point : Jason Ankeny in zijn recensie voor de All Music Guide: "not just the best album of 1999, The soft bulletin might be the best record of the entire decade" – maar zie ook de aanhankelijkheid die eerdere gebruikers op deze pagina's betuigen. Zelf hoor ik wel dat dit apart en eigenzinnig is, maar echt heel goed kan ik het niet vinden, daarvoor pakken de composities mij te weinig, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Grandaddy. Curieus en intrigerend, maar het kwartje valt niet.


avatar van oceanvolta
4,0
Wat een euforisch moment toen ze Race for the Prize inzetten. Je weet wat er gaat komen maar het is zo overweldigend. Geweldig concert, nog nooit zoiets meegemaakt.

avatar van EttaJamesBrown
5,0
Een sprookjesboek, een laboratorium, een zolder met verkleedkleren, een snoepwinkel met de deuren open. Dat alles is het niet, of toch wel? Wat tekent The Flaming Lips een mooie wereld voor ons. Buiten de lijntjes, dat wel. Pas als je buiten de lijntjes staat besef je dat ze er waren. Ongrijpbaar, die tekening en toch grijpt het me vast. Waar?

Een raadsel, dit.

EttaJamesBrown heeft het helemaal begrepen.

avatar van Broem
Een behoorlijk aantal albums van de The Flaming Lips de afgelopen jaren geprobeerd en net zo hard weer teruggezet. Beetje een haat zonder veel liefde verhouding met de band. Bovenstaande posts hebben mij er toegebracht om weer eens de albumkast in te duiken. Zonder al te veel succes. Ik vind de zanger gewoon echt slecht klinken. Niet authentiek maar gewoon irritant. Moet me toch eens openstellen voor de rest omdat het muzikaal en conceptueel echt wel mijn ding is. Mss moet ik op zoek naar een karaoke versie kan ik het zelf eens proberen

avatar van Parlotones
3,0
Heb de cd The Soft Bulletin al jaren in bezit, maar heb moeite om de plaat geweldig te vinden, het is absoluut geen slechte muziek, maar kan er slecht echt door heen komen. Ook ik vind Feeling Yourself Disintegrate het beste nummer.Het meest toegankelijke nummer misschien? Wat hebben ze er een zooitje van gemaakt bij de opmaak van de titels, zo staat het echt niet vermeld op de cd cover. Ik mis The Spiderbite Song in de lijst. The Terror album heb ik ook nog op cd, maar nog nooit echt de moeite genomen om te beluisteren, maar waarom dan wel gekocht? Daar weet ik zelf ook geen echt antwoord op. Het zal mijn genre niet helemaal zijn. Met Muse heb ik dat ook. Het album How it Feels to be Something On van Sunny Day Real Estate is ook zo'n moeilijk te doorgronden album. Het titel en trackloze papierwerk [buitenzijde] maakt het er ook niet gemakkelijker op.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:24 uur

geplaatst: vandaag om 22:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.