M83 - Saturdays = Youth (2008)

Jij = Iedereen

Uitzonderingen daar gelaten uiteraard
Maar zeg eerlijk, lig jij er s'nachts wakker van?

Nou zo erg is het nog niet gesteld met mij; al kan ik wel nog een tijdje na genieten van een album dat ik voor het slapengaan beluisterd heb.

Heerlijke plaat dit. Ik ben blij verrast. Het mist een beetje emotionele lading Before the Dawn Heals Us, maar er valt hier bij vlagen ontzettend veel van te genieten.

Top 10 materiaal voor 2008, voor nu 4*.

Dat dan weer wel, op Pukkelpop was het ook helemaal niet goed. Men begon twintig minuten te laat ( vermoedelijk waren er problemen met de instrumenten ) en men sloot tien minuten vroeger af. Ze hebben niet eens de nieuwe single van dit album gebracht. Toen het ( weinig talrijke ) publiek in de handen klapte voor een bisronde kwam er helemaal niets meer. Er was ook totaal geen contact met het publiek; zelfs geen Hi of Thanks. Ik heb nog nooit een band zo tegen z'n zin zien optreden. Misschien waren ze teleurgesteld door de geringe opkomst, in de VS spelen ze voor een veel groter publiek. Of misschien zijn ze helemaal niet op elkaar ingespeeld omdat er mogelijk vaak met andere gastartiesten gewerkt wordt ( zo leek het toch ) Hoe dan ook; zelfs voor een klein publiek moet je respect tonen voor de fans, want wie er stond was dan ook echt liefhebber. Wat ze brachten was wel knap; er werd gekozen voor de meer techno/ambient gerichte nummers. Hoe dan ook een gemiste kans, gelukkig hebben we deze heerlijke plaat nog. Die is, in tegenstelling tot het concert, wel met liefde en zorg gemaakt, dat hoor je gewoon. Goudeerlijk album.

Techno

Ja, techno ja. Of dacht je dat techno alleen maar muziek met pompende beats was?

Van Graveyard Girl ben ik eindeloos gecharmeerd, een onvergetelijk mooi indie-liedje. Deze plaat is mijn eerste kennismaking met M83 en hoewel alle omschrijvingen en bijbehorende superlatieven helemaal in mijn straatje passen kan ik hier niet wakker van liggen, ik val er (in negatieve zin) van in slaap. Vocalen waar ik de kriebels van krijg, onbeholpen 80s invloeden en zalvende synths die het geheel een kitscherige ondertoon geven. En waar zijn de memorabele nummers? Blijft dus over het prachtige Graveyard Girl. En Couleurs is aardig, emmert lekker lang door. Maar verder?

Skin of the Night niet gehoord? Geweldig nummer... Maar aan je reactie te te merken kun je de vorige albums beter links laten liggen, al heeft de vorige wel een langere houdbaarheidsdatum dan deze wat mij betreft.

Ik kan me wel voorstellen dat de vocals op 'Skin of The Night' en 'Up' gaan irriteren als je het album te vaak beluisterd. Het is en blijft een mooi werkje, maar wel eentje waar je voorzichtig moet met omspringen, m.a.w. gebruik met mate. De sterkste nummers zijn naar mijn mening You,Appearing, Kim & Jessie, Grvaeyard Girl, Couleurs en Dark Moves of Love. De voorganger is wel beter dan deze, en iets in mij zegt dat Red Seas ook een pareltje is ( afgaande op het fraaie Run Into Flowers ).

Wat is dit heerlijk, zoeter dan honing en frisser dan Fristi! Heerlijk, Kim & Jessie en Skin Of The Night, gewoon in één woord geweldig!

Fris vind ik wel een gepaste term; samen met In Ghost Colours van Cut Copy de leukste zomerplaat uit 2008. Wie één van beide albums goed vindt zal het andere ook weten de waarderen denk ik.

heb spijt dat deze band niet eerder een kans heb gegeven.
kim en jessie hadden mijn zomer nog beter gemaakt.

Vanwege de afwisselende reviews had ik dit album nog niet geprobeerd. Before the Dawn vind ik een prachtig album en dit album is een stuk lichter en poppier. Dat is eigenlijk niet eens zo heel erg want Graveyard Girl en Kim & Jessie zijn erg lekkere nummers. Absolute hoogtepunt voor mij tot nu toe is Skin of the Night, die haalt het niveau van Before the Dawn als enige waarschijnlijk.

Al zijn de meeste M83 'diehards' er niet echt over van, toch vind ik 'Saturdays = Youth' een magistrale plaat!

@Tha)Sven: Luister nog maar eens goed naar 'We Own The Sky'!

Ik denk dat Red Seas jou, als liefheber van het meer electronische werk, nog beter zal bevallen.

Ben ik de enige die dit gewoon ondubbelzinnig de beste M83 vindt? En dan niet alleen omwille van de catchy singles (hoewel Kim & Jessie mss wel het beste nummer van 2008 is), maar gewoon omdat dit de meest consistente, op een heerlijke 'vibe' drijvende creatie van Gonzalez tot nog toe is. Sterk, en met elke draaibeurt beter.

Ze hebben allemaal wel hun eigen karakter. Dit album is een ode aan de jeugd, de voorganger is een apocalyptische soundtrack en bij Red Seas heb je het gevoel dat je vanuit je warme huisje toekijkt hoe een sneeuwstorm Moeder Natuur een wit tintje geeft. Zo verdient M83 een mooie plaats als we het over eigenzinnige artiesten uit dit decenium hebben.

Ik heb ze een paar maanden geleden in Paradiso gezien en dat was juist heel erg goed! Het was niet erg druk, maar ze gingen er vol voor en het publiek was even enthousiast als de band zelf!

Voor mij trouwens een van de beste platen van 2008!

Graveyard Girl klinkt als In Between Days met een New Order jasje aan. Ik ken dit album verder niet, maar aan de hand van de 2 clipjes verwacht ik een lekker vrolijk 's zomers plaatje vol 80's invloeden. Deze ga ik maar eens helemaal luisteren.

Nou, vrolijk is het niet echt. Maar verder wel een aanrader.

het is melancholisch, en zeker een aanrader.

@ reptile71 : Laat je niet misleiden door de twee singles, deze zijn niet echt representatief voor het album. In tegenstelling tot Herman vind ik dit wel een vrolijk album, nouja vrolijk/melancholiek; het is ook maar hoe je het bekijkt. De hoes spreekt boekdelen. De voorganger is een stuk donkerder, maar ook daar zijn de singles niet echt toonaangevend. Het loont zeker eens de moeite om iets van M83 te proberen.

Tussendoor al een beetje geluisterd en de Cocteau Twins invloeden vielen me op. Hoorde wel al iets teveel pong pong en handjeklap beats, maar ik ga er zeker nog beter de tijd voor nemen, want hier en daar klonk het ook erg mooi.

Voor mij sluiten melancholie en vrolijk elkaar bijna uit; melancholie heeft bij mij al snel een dramatische ondertoon. Maar ik kan me voorstellen dat dat voor anderen niet zo is en misschien maar beter ook.

Vergelijken met de voorganger is dit zeker een wat positiever album.

Bij gebrek aan goede nieuwe zomerplaten draaien we deze nog een keer. Blijft een erg fraai album, op langere termijn misschien wel de beste M83.

Ook een paar keer erg van genoten deze zomer. Shoegaze / dreampop met zachte, galmende klanken, sensuele stemmen en zwoele atmosferen. Ook is het gepassioneerd en nostalgisch getint. Bepaalde (new wave) rock uit de jaren '80 komt erg mooi terug. Hoogtepunten zijn voor mij ''Skin of the Night'' zoals bij velen, maar ook ''Highway of Endless Dreams'' kan ik amper hard genoeg zetten (het was trouwens door deze clip van ''HIghway of Endless Dreams'', door een favoriete abstracte clipmaker van me, dat ik dit album opzocht). Over highways gesproken, mooie review van Lost Highway op pagina 1. Liefhebbers hiervan kunnen Goodbye van Ulrich Schnauss proberen.

Ik luister nu naar Mojo Presents: The Man Machine; een door het tijdschrift Mojo samengestelde verzamelaar met door Kraftwerk beïnvloede artiesten. Echt een geweldige verzamelaar (waar anders hoor je nog OMD, M83 en Clark achter elkaar).

We Own the Sky van dit album staat er dus ook op en wat een juweel van een nummer blijft dat toch. Hoop dat M83 nog lang albums blijft maken!

WAT EEN HEERLIJKE plaat is dit zeg!
Bevat een aantal bureaubladtikkers! Couleurs is een heerlijke trip van ruim 8 minuten. Op één of andere manier zijn die Fransen toch erg goed in het maken van zwoele, sensuele muziek!

Ook eens de andere albums proberen.

Inderdaad, zo na de eerste paar luisterbeurten ben ik zeer te spreken over dit album.
Het begint al met de prachtige opener You, Appearing die je in droomachtige sferen brengt. De pop/rock-nummers Kim & Jessie en Graveyard Girl zijn zeer okee (doen me qua sound ergens aan denken, uit de jaren '80 natuurlijk, maar het wil me niet te binnen schieten...) maar de uitschieters bevinden zich wat mij betreft meer in de nummers met een meer electronische basis: Couleurs, Up!, Skin of the Night: allemaal prachtig.
Ook bij Up! doet de zangeres me geregeld aan iemand denken. Ik kom er verdorie gewoon niet op.

Maar goed, nu gaat eerst Couleurs weer op repeat en dan schiet het me vast wel te binnen.
Vier sterretjes om mee te beginnen.