Talking Heads - Naked (1988)

Hmm, het Graceland gevoel ligt op de loer.

Maar luister nog eens opnieuw en hoor vooral Latijns-Amerikaanse ritmes.
Misschien luisterde Simon wel naar Byrne voor hij aan The Rhythm of the Saints begon.

En eigenlijk is dit toch vooral een Byrne plaat die inderdaad zijn 90s solowerk inluidt.
Er zou nog Braziliaans getinte muziek van zijn hand op CD verschijnen.

De andere Heads musiceren mee, maar verdrinken haast
in een waslijst aan gastmuzikanten die track per track aantreden.

Toch vind ik Naked een pak frisser klinken dan voorganger True Stories.

(Nothing But) Flowers staat in mijn TH top 10 en lijkt wel de blauwdruk
van Paul Simons Rhythm of the Saints ... leg ze maar eens naast elkaar.

Dit is inderdaad een veredelde solo plaat van Byrne.
Bij de rits aan gastartiesten moet ik weer aan de solo albums van Bryan Ferry denken.
Ook hij moest het zonder Roxy Music van hoogstaande muzikanten hebben die het album sfeer gaven.

Dit terwijl het laatste Talking Heads nummer (voor de Until The End Of The World Soundtrack Until the End of the World (1991) weer positief hoopvol was.

YouTube - Talking Heads - Sax And Violins

Hier genoemd als bonustrack, maar volgens mij bedoeld voor die soundtrack, al weet ik niet of dit nummer bij de uitgaves van na 1991 toegevoegd is.
Misschien dat iemand daar antwoord op kan geven.

Sax and Violins staat voor het eerst op de 2CD verzamelaar Sand in the Vaseline (1992).

Het wordt op de remaster van Naked (zowel deluxe met dvd als enkel) toegevoegd als bonustrack.

Dus inderdaad eerst bedoeld voor Until The End Of The World.

Ik blijf dit een leuk album vinden. Niets meer en niets minder. Vooral Totally Nude, (Nothing But) Flowers en The Facts Of Life zijn verrukkelijk.

Voor mij is dit de minste plaat van T.H., wel staat hier een van hun beste nummers ever op:

(nothing but) Flowers

Vreemd, dat lage gemiddelde. Dit is een heel fijne, vrij typische Talking Heads-plaat met een hoop fijne extra ingrediënten en instrumenten; 'Blind' bijvoorbeeld had qua basis van de eerste helft van Remain in Light kunnen komen, maar is lekker vet in de blazers gezet. Dat album is sowieso echt een goed referentiepunt: de eerste helft vrij neurotische en funky nummers, iets losser dan ik van de band gewend ben; daarna atmosferischer werk (waarvan 'The Facts of Life' mijn favoriet is, met die fijne groove en die licht-industriële bijgeluiden). Had hier niet heel veel van verwacht omdat de laatste twee Talking Heads-albums niet erg hoog aangeschreven staan, en ik Little Creatures eigenlijk al een relatieve tegenvaller vond (veel te gewoontjes).

Blind ken ik, maar de rest v/h album niet. Toch maar eens de revue laten passeren.
Little Creatures vind ik wel een vermakelijke plaat.
Het popalbum van de groep. Meer vrijblijvend en een paar leuke hits toch wel.

En wel onmiddellijk graag. (Nothing But) Flowers is mijn favoriet.

Morgen ook goed dazzler?

En nu dan?

Nou ja, als dit dan je zwanenzang is, dan hoef je je niet te schamen als band. Nog een keer lekker van alles proberen, met Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden. Toch vind ik de broeierig-duistere tracks 6 en 7 het fijnst. Wat een goed oeuvre.

Is niet meer aan mij besteed dit album van de TH - te weinig schwung - te veel van hetzelfde - inderdaad al een voorloper van David B solo, evenmin my cup of tea. Alleen 'Blind' de moeite waard. De rest is allemaal heel onopvallend.

Mijn eerste CD, dus veel gedraaid, maar het is niet hun beste album. Nu vind ik deze lang niet slecht, best aardige songs en rijke orkestraties/ritmes. Zang van Byrne had iets warmer en minder eentonig mogen klinken bij deze muziek dan, but's Byrne.

Warme productie. Paar zwakke nummers, veel aardige!