Stevie Wonder - Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)

fantastische verzamelaar die op cd toch moeilijk te vinden is , ik heb bijna alles van stevie , vooral zijn 70 ies platen , maar deze is uniek al is het maar voor de versie van do i do , wat een magisch nummer

Ik had ook een aantal reguliere albums waaronder zijn absolute meesterwerk "Songs in the Key of Life" maar deze verzamelaar kocht ik onder andere voor het fantastische "Do I Do".
Maar dit is een fantastische compilatie van Stevie Wonder met enkel maar topnummers. Later heb ik deze compilatie omgeruild voor de nog volledigere dubbel-CD "Song Review" (op deze site staat de enkele versie).

That Girl is echt een heerlijk nummer vind ik. Verder staan er veel bekende nummers op en het sterke Do I Do. Ribbon In The Sky is aan mij niet besteed.

Een beetje wat typische verzamelaar van Wonder, wat werk van begin jaren 70 (maar lang niet alles).

Drie nummers van Songs in the key of life, 2 van Hotter than July

Maar het aardige, ja de reden wáárom deze cd van blijvend belang is, is de aanwezigheid van 4 nieuwe nummers: That girl, Do I do, Ribbon in the sky en Frontline.

Daarom is het onvermijdelijk deze cd aan te schaffen, ook al komen ze afzonderlijk ook wel terug op andere verzamelaars (behalve Frontline).

Die nummers zijn inderdaad heel aardig (verschenen in 1982), vooral als je het afzet tegen de dreigende komst van Ebony and Ivory (met Paul McCartney, ook '82) en I just called to say I love you (1983).

Wonder is daarna eigenlijk nooit meer de oude geworden, vandaar dat Musiquarium nog zo aardig is, met vier van deze sterke songs.

Stiekem gebruik ik deze nummers (muv Ribbon in the sky) om ze te mixen met studio-cd en voorganger Hotter than July, waar ik dan weer Lately van laat afvallen.

Dan heb je de laatste echt grote cd van Stevie Wonder die is uitgebracht.

Ik ben het eens met LucM, ik verhoog naar 5*****.

Aanvullend op mijn stukje van hierboven: de reden waarom Original Musiquarium zo aardig is, heeft ook te maken met de smaakvolle samenstelling van de cd.

Het is niet zo maar een netjes op een rij gezet aantal singles, er is nagedacht over de keuze, het moest smaakvol bij elkaar passen, de geluidskwaliteit moest fantastisch zijn/worden. Prachtige overgangen van het ene naar het andere nummer. Daarmee is aangegeven, dat Stevie Wonder zelf uiterst kritisch over deze samenstelling heeft nagedacht.

The Original Musiquarium is daarmee ook een prima luister-cd. Beter dan alles wat daarna is verschenen van Stevie Wonder.

Waarom staat 'Stevie Wonder's Original Musiquarium II' nog niet op deze site?

Omdat deze nog niet is uitgegeven, bijvoorbeeld?

Ik heb "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" op lp. Ik loop me al jaren suf te zoeken naar de versie op cd. Tot 10 minuten geleden zonder resultaat. Maar ik kwam net tot de ontdekking dat mijn regiobibliotheek "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" gewoon op voorraad heeft. Daarom snel besteld. Ik ben zo blij als een kind. Waarom? Omdat m.i "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" de perfecte Stevie Wonder verzamelaar is. In mijn jonge jaren veelvuldig gedraaid.

Heerlijke verzamelaar inderdaad, één van de allerbeste ook in mijn bezit. Zo worden ze niet meer gemaakt!

PS. Voor rond de 20 euro (incl. verzendkosten) heb je hem in huis via e-bay. Meer dan waard.

Op dit moment heb ik "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" thuis liggen. Geleend uit de bibliotheek. Kopieën zijn gemaakt: één voor op m'n studeerkamer, één voor in de huiskamer en één voor in de auto. Maar het is niet genoeg! Ik moet en ik zal dit album als origineel hebben. Daarom Musician, bedankt voor de tip om "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" via e-bay te bestellen. Prachtige verzamelaar. En in de geremasterde versie klinkt het allemaal zo mooi. Aanrader!!!!

Zie je dat er nog maar 13 (!) mensen een stem hebben uitgebracht op deze cd?

13 stemmen in vijf jaar.
Terwijl de waardering van die mensen uiteraard gigantisch is!

Ik vind het onrechtvaardig.

Er zijn nog oude artiesten/ cd's waar pagina's en pagina's op musicmeter aan worden besteed. Terwijl er ook briljantjes als deze bestaan.

Bij Stevie Wonder krijgt Songs in the key of life nog redelijk wat belangstelling. Ook terecht, overigens.

Maar ik ben bang dat duizenden prachtige albums uit de jaren 60, 70 en 80 in de vergetelheid zullen raken.

Eens of oneens met een plaat, blijven schrijven maar, Hans! Misschien helpt het.

Het album staat pas sinds maart 2008 op de site, vandaar nog zo weinig stemmen.

Gezeur over Coldplay weggehaald.

Er zijn albums die na maart 2008 op deze site zijn geplaatst maar die inmiddels meer dan 14 stemmen hebben vergaard. Het is dus kennelijk meer een kwestie van onbekend maakt onbemind. En dat is zonde: "Stevie Wonder's Original Musiquarium I (1982)" zou meer stemmen verdienen!

Dat spreekt op zich ook al boekdelen: dat er 3 jaar werd gewacht met toevoegen.

Dit was de laatste grote plaat van Stevie Wonder, met als hoogtepunten de nieuwe nummers Do I Do, Frontline en That Girl. Daarna maakte hij Ebony and Ivory en het slijmerige I Just Called To Say A Love You, beiden wereldhits, maar hij werd niet serieus meer genomen en ging vrije val. Daana kwam het makkelijke hitje Part Time Lover en een slechte LP In Square Circle in 1985 en de grote carriere was voorbij.

Ik volg de oproep van Musician op en reflecteer op deze cd.
En dit terwijl ik de cd niet heb. En dat is zeer spijtig.
Mijn favouriete cd allertijden is "songs in the key of life".
Ik heb vanaf 1969 alle albums op cd van deze blinde grootmeester, behalve...juist...deze cd.
En waarom zou ik 'm willen hebben, ik heb toch al alles...of?
Jammer, want: do, I do (meer dan 10 minuten) staat alleen op deze verzamel ceedee evenals Frontline en that girl. Da's toch op zijn minst gezegd, erg flauw.
Als je alles achter elkaar beluistert (wat daarna alleen maar vraagt naar nog meer), dan weet je dat de waardering alleen maar 5 sterren kan zijn.
Maar het is onmogelijk om het volledige oeuvre van deze man te persen op een beperkt aantal ceedeetjes.

Het enige echte nadeel aan de cd is dat het veelal ingekorte versies zijn.

Musiquarium is een groots maar ook een te beperkte opsomming van man's kwaliteiten.

Ja en nee.

De mix van de gekozen nummers, de wijze van samenvoegen, uitvoering en ook de nieuwe songs, is op Original Musiquarium I zo geweldig, dat het eigenlijk meer dan gelijkwaardig is aan een gangbaar studio-album.

Je zit van begin tot het einde op het puntje van je stoel, wat natuurlijk buitengewoon opzienbarend is, voor een "Greatest hits".

Dat er geen jaren 60 nummers op staan, dat er eigenlijk maar gekozen is voor slechts twaalf grootste hits (als er al sprake is van een echte hit!), spreekt boekdelen. Namelijk, dat er bewust gekozen is voor de opzet van een briljante cd die qua songs minimaal voldoet aan de strenge eisen van de beste cd's van Stevie Wonder.

Je hoort het niet vaak, maar je kunt als artiest ook bij het samenstellen van een compilatie een smaakvolle keuze maken met nummers die prima op elkaar aansluiten, of zoals hier bij Original Musiquarium I, naadloos in elkaar overlopen.

Dusdanig dat het, kortom, geweldig is.

En misschien is het een merkwaardige keuze, een grootste hits in mijn top 10. En dan verkozen boven bijvoorbeeld Songs in the Key of life en Innervisions of Talking book.

Maar in dit specifieke geval in mijn optiek terecht. Ik heb ook de gangbare The Definitive collection, dat wél een chronologische opsomming is van hits.

Niet te vergelijken met de opzet en kwaliteit van Stevie Wonder's Original Musiquarium I.

Dus kopen, ook al heb je alle cd's van Stevie Wonder? Jazeker. Buitengewoon heerlijke aanvulling + natuurlijk 25 minuten fantastisch nieuw werk.

Aangeschaft dankzij bovenstaande post en moet zeggen dat het een welkome aanvulling is op wat ik al had van Stevie (Talking Book t/m Hotter Than July minus Secret Life of Plants en de enkele verzamelaar Song Review). Dus bedankt musician.

Vraagje aan de kenners: heb ik nu het beste van Stevie in huis met deze 7 albums ?

Enne, op mijn cd's staat als jaartal 1984. Hoe zit dit ?

Nee je moet de Woman in Red soundtrack nog kopen met I Just Called To Sajjjjjj IIIII Loooooof Jooooooooo. Zum Kotzen. Die is uit 1984, dus Original Musiquarium is uit 1982.

Ja, je hebt alles.

Graag gedaan, hopelijk heb je er oprecht plezier van. Ik draai deze cd vaker dan een andere cd van Stevie.

Ik heb niet zo gek veel meer dan jezelf, behalve dan Secret life of plants. Ik heb ook nog In square circle, dat uitkwam na het dramatische The woman in red.

Maar In square circle was ook al niet best.

Ik heb daarna mijn belangstelling voor nieuw werk van Stevie Wonder volledig verloren. Als je de recensies ziet op musicmeter lees je bij zijn nieuwere cd's weinig positieve berichten. Dus ik geloof niet dat we daar veel aan missen.

Je mist eigenlijk niet meer veel, terwijl zijn laatste cd: "a time to love" een goed album is.
Tussenin zit nog "conversation piece" een zwak album met - wel - een hele goede single: "for your love".
Characters en In square circles zijn geen slechte cd's maar klinken erg kunstmatig en erg klinisch.

Bovenstaande cd's/albums alleen voor de verzamelaars (mensen die proberen zoveel mogelijk van een artiest bijeen te krijgen).
Oeps ...daar hoor ik ook bij.

Thanx Musician en Raymond S.
Hoe zit het met zijn werk van vóór Talking Book (zie namelijk dat Signed, Sealed and Delivered en Music of My Mind ook een goede waardering krijgen) ??

Music of my mind is een prima album dat op talking book lijkt.
Signed sealed...is een echt jaren zestig Motown-album.
Niet te vergelijken met alles wat naderhand is gemaakt.
Verwacht dus niet met Signed... een Talking book of Songs in the Key of Life

Nee zeker niet, ik krijg geen kots neigingen als ik "I Just Called To Say I Love You' hoor. Ik nodig mijn vrouw uit voor een foxtrotje op de dansvloer .

I just called... is een mooi voorbeeld van een geniaal artiest die te ver doorslaat in genialiteit waardoor het meer dan pulp wordt...
Wat dacht je van: Dancing in the streets van Bowie en Jagger;
Wat dacht je van Dire Straits met Walk of life.

En Queen met I want to break free.
Trouwens dat einde van I just called... is wel briljant

oooof maaai heaaaaart, oooooof maaaaaaaai heaaaaaaaart.

Geweldig?

Bedoelde het piano-einde, en zie de erachter...

Laten we de zeer beperkte slechte nummers maar snel vergeten en ons concentreren op bovenstaand subliem werk